Επιχείρηση «Ιβηρική»
Μετά την Ισπανία {CR}η μεγάλη {CR}έκπληξη βάζει {CR}στο στόχαστρό της και την Πορτογαλία στον δρόμο {CR}προς τα ημιτελικά {CR}του Μουντιάλ, θέλοντας να {CR}βγάλει νοκ-άουτ {CR}τους βόρειους γειτονές της
To Mαρόκο δεν φοβάται πλέον κανέναν. Παίζει εξαιρετικό ποδόσφαιρο, ξέρει τι θέλει μέσα στο γήπεδο και πώς να το αποκτήσει. Η Πορτογαλία του Σάντος πρέπει να αγωνιστεί στο 100% για να περάσει {CR}στα ημιτελικά
Πολύ ομαλά είχε κυλήσει το έργο στα πρώτα νοκ-άουτ του Μουντιάλ και πολλοί ήταν εκείνοι που αναρωτιόντουσαν αν και πού θα σκάσει η πρώτη μεγάλη «βόμβα». Για να λυθεί η απορία τους έπρεπε να φτάσουμε στην τελευταία μέρα της φάσης των «16» όπου το εξαιρετικό Μαρόκο του Ουαλίντ Ρεγκραγκί πέταξε εκτός συνέχειας ένα από τα μεγάλα φαβορί της διοργάνωσης, την Ισπανία του Λουίς Ενρίκε. Βλέποντας βέβαια κανείς την πορεία των Αράβων στον όμιλο με Κροατία, Βέλγιο και Καναδά, θα έπρεπε να ήταν υποψιασμένος. Οχι μόνο γιατί το Μαρόκο προκρίθηκε ως πρώτο, αλλά γιατί με την εικόνα που είχε στα τρία παιχνίδια έδειξε ότι το άξιζε και με το παραπάνω.
Να (ξανα)γράψει ιστορία
Και τώρα βρίσκεται κοντά σε ένα επίτευγμα που αν πραγματοποιηθεί θα συμβεί για πρώτη φορά στα χρονικά. Το Μαρόκο είναι η τέταρτη αφρικανική ομάδα που φτάνει σε προημιτελικά Μουντιάλ και φιλοδοξεί να γίνει η πρώτη που θα καταφέρει να πάει κι ένα βήμα παραπάνω. Να φτάσει μέχρι και τα ημιτελικά. Δεν το κατάφερε ούτε το Καμερούν του σπουδαίου Ροζέ Μιλά το 1990, ούτε η Σενεγάλη το 2002, ούτε και η Γκάνα στη Νότια Αφρική το 2010. Η αποστολή της μόνο εύκολη δεν είναι. Αντίπαλός της η άλλη εκπρόσωπος της Ιβηρικής, η Πορτογαλία του Φερνάντο Σάντος, που δείχνει πιο έτοιμη από ποτέ για να κατακτήσει την κορυφή του κόσμου. Η εξάρα επί της Ελβετίας μπορεί να τρόμαξε τους αντιπάλους της, αλλά το μήνυμα είχε σταλεί ήδη νωρίτερα.
Η αρμάδα του Φερνάντο
Η Πορτογαλία ήταν ένα από τα λίγα φαβορί του τουρνουά που δικαιολόγησε σε έναν βαθμό αυτόν τον χαρακτηρισμό με τις εμφανίσεις της στον όμιλο. Κι ας έχασε από τη Νότια Κορέα την τελευταία αγωνιστική, σε ένα παιχνίδι χωρίς ουσιαστικό κίνητρο για εκείνη. Η εικόνα της και το ρόστερ της αφήνουν υποσχέσεις για κάτι πολύ μεγάλο. Ακόμα και με τον Κριστιάνο Ρονάλντο σε δεύτερο ρόλο, όπως είδαμε στο παιχνίδι με την Ελβετία.
Οταν ο αντικαταστάτης του CR7 (Γκονζάλο Ράμος) παίζει για πρώτη φορά βασικός και πετυχαίνει χατ-τρικ στο ρελαντί, τότε καταλαβαίνει κανείς σε τι επίπεδο βρίσκεται αυτή η ομάδα. Κόντρα στους Ελβετούς, που δεν είναι και αμελητέα ποσότητα, ο Φερνάντο Σάντος έδειξε με τον πλέον εμφατικό τρόπο ότι και επιθετικά μπορεί να παίξει και να δημιουργήσει μπορεί η ομάδα του και πολλά γκολ μπορεί να πετύχει. Αρκεί να έχει ποδοσφαιριστές που προσαρμόζονται στις απαιτήσεις του και μπορούν να υπηρετήσουν το πλάνο και τις αρχές του. Ισορροπία σε άμυνα και επίθεση, συνοχή στις γραμμές και συγκέντρωση στο 100%.
Το παρελθόν και η… έδρα
Το απόγευμα (17.00) στο «Al Thumama Stadium» Μαρόκο και Πορτογαλία θα βρεθούν αντίπαλες σε Μουντιάλ για τρίτη φορά στην ιστορία τους. Η προηγούμενη ήταν στη φάση των ομίλων του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ρωσίας, όταν η πρωταθλήτρια Ευρώπης του 2016 είχε επικρατήσει με 1-0 χάρη σε γκολ του Ρονάλντο.
Οσο για το πρώτο τους συναπάντημα, αυτό ήταν στο τουρνουά του Μεξικού το 1986, όταν και πάλι οι δύο ομάδες βρέθηκαν στον ίδιο όμιλο και το Μαρόκο είχε επικρατήσει με 3-1. Τότε οι Αραβες είχαν προκριθεί μάλιστα ως πρώτοι από τον όμιλο τον οποίο συμπλήρωναν Αγγλία και Πολωνία. Μια παράμετρος που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ’ όψιν είναι το γεγονός πως σε αυτή τη διοργάνωση το Μαρόκο παίζει ουσιαστικά εντός έδρας. Το κατάλαβαν πολύ καλά οι Ισπανοί που αποδοκιμάζονταν σε κάθε επαφή τους με την μπάλα, είναι σίγουρο πως θα το καταλάβουν και οι Πορτογάλοι.
Σύγκρουση αστέρων
Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, τα σημεία αναφοράς των δύο ομάδων είναι ουκ ολίγα. Κι αν η Πορτογαλία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ακόμη και ως ένας γαλαξίας αστέρων, με ποδοσφαιριστές όπως ο Ρονάλντο, ο Μπρούνο Φερνάντες, ο Φέλιξ, ο Κανσέλο και τα άλλα παιδία, αυτό δεν σημαίνει πως και το Μαρόκο δεν έχει τα δικά του «υπερόπλα». Πρώτος και καλύτερος βέβαια ο Χακίμι που μετά τη Ρεάλ, την Ιντερ και την Ντόρτμουντ, βγάζει το… ψωμάκι του στην Παρί Σεν Ζερμέν τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Ο Ζιγές της Τσέλσι, ο Εν Νεσίρι, ο Μπουφάλ, ο Αμπραμπατ και φυσικά ο «ήρωας» κόντρα στην Ισπανία, Μπόνο.
Παίκτες που αγωνίζονται όλοι στα κορυφαίοι πρωταθλήματα και οι περισσότεροι σε μεγάλες ομάδες. Θα καταφέρει το Μαρόκο έναν ακόμη άθλο; Θα συνεχίσει η Πορτογαλία τον δρόμο προς το όνειρο; Η απάντηση σε λίγες ώρες…














