«Εβλεπα να λιώνουν από τη φωτιά τα πόδια του παιδιού μου»
Οι περιγραφές μοιάζουν φτωχές να αποδώσουν την κόλαση που «κατάπιε» 104 ψυχές και εκείνοι που από τύχη γλίτωσαν παλεύουν σήμερα για τη δικαίωση των νεκρών και την απόδοση δικαιοσύνης
Εκτός από τους μάρτυρες που είχαν κληθεί να καταθέσουν, ήταν και όλοι εκείνοι που κάηκαν αβοήθητοι και ανυπεράσπιστοι, καθώς οι δικοί τους άνθρωποι τοποθέτησαν φωτογραφίες των νεκρών στα κενά καθίσματα του ακροατηρίου
«Καήκαμε ζωντανοί. Περίμενα το τέλος και προσευχόμουν να ζήσει τουλάχιστον το παιδί μου, να αντέξει…», «Οταν έφτασα στο αμάξι βρήκα ένα κουφάρι, έναν απανθρακωμένο βράχο. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι ήταν η γυναίκα μου αυτή», «Σε ένα μικρό κτίριο υπήρχαν τέσσερις μαύροι σάκοι. Στον πρώτο ήταν ο γιος μου και στον τέταρτο η σύζυγός μου. Αυτή η τραγωδία δεν θα είχε συμβεί αν λειτουργούσαν οι υπηρεσίες».
Μαρτυρίες επιζώντων από την εθνική τραγωδία στο Μάτι. Μαρτυρίες που όσο η δίκη προχωρά κάνουν τα λόγια να… στερεύουν και οι περιγραφές μοιάζουν φτωχές να αποδώσουν την κόλαση που «κατάπιε» 104 ψυχές και που από τύχη γλίτωσαν όσοι παλεύουν σήμερα για τη δικαίωση των νεκρών και την απόδοση δικαιοσύνης.
Μόνο που χθες εκτός από τους μάρτυρες που είχαν κληθεί να καταθέσουν, εκτός από εκείνους που έχουν ήδη εξεταστεί και μπορούν να βρίσκονται στη δικαστική αίθουσα, ήταν και όλοι εκείνοι που κάηκαν αβοήθητοι και ανυπεράσπιστοι από το σύνολο του – απόντος – κρατικού μηχανισμού. Φρόντισαν γι’ αυτό οι δικοί τους άνθρωποι τοποθετώντας φωτογραφίες των νεκρών στα κενά καθίσματα του ακροατηρίου… Και στο τέλος της συνεδρίασης κρατώντας αγκαλιά τις ίδιες φωτογραφίες – μαζί με τις αναμνήσεις μιας ζωής – στάθηκαν μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες λέγοντας μόνο μία λέξη: «Κακούργημα».
Με την έναρξη της δίκης στο βήμα του μάρτυρα ανέβηκε η Κάλλι Αναγνώστου, η οποία με μία κατάθεση ψυχής περιέγραψε στους δικαστές τη γεμάτη αγωνία προσπάθειά της να σώσει τον πεντάχρονο γιο της και να καταφέρει το παιδί να πάει σε κάποιο νοσοκομείο, ώστε να μη δει τη μητέρα του να πεθαίνει μπροστά στα μάτια του.
Αδιαφορία των υπευθύνων
«Αυτό που ζήσαμε δεν είναι απλή σωματική βλάβη αλλά θανατηφόρος έκθεση. Αν δεν ήμασταν τυχεροί, θα ήμασταν νεκροί…» κατέθεσε η μάρτυρας, η οποία είναι και η ίδια πολυεγκαυματίας με εμφανή τα σημάδια της φωτιάς στο σώμα της. Η Κάλλι Αναγνώστου μίλησε πολλές φορές στην κατάθεσή της για την αδιαφορία των υπευθύνων, για την απουσία των Αρχών, την αγωνία, τον φόβο, την οργή αλλά και τους φρικτούς πόνους που έζησε η ίδια και ο εγκαυματίας γιος της κατά τη διάρκεια των νοσηλειών τους αλλά και σήμερα αφού τα τραύματα θα τους σημαδεύουν για πάντα. «Ούρλιαζα ενώ με έγδερναν και με τα νυστέρια προσπαθούσαν να με καθαρίσουν και αυτό το είχε περάσει και το παιδί μου» είπε κλαίγοντας, ενώ νωρίτερα είχε περιγράψει πως από τη φωτιά «έλιωναν τα πόδια» του παιδιού της και εκείνη δεν μπορούσε να κάνει τίποτα.
«Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι ο πόνος του γιου μου να μη μείνει έτσι. Του το χρωστάω, όπως και στους άλλους ανθρώπους. Να βγει η αλήθεια, να δικαιωθεί, να μην ξανασυμβεί… Αυτό μου ζήτησε ο γιος μου. Θέλω να φέρω τη φωνή του εδώ μέσα, μου το ζήτησε γιατί ο ίδιος δεν μπορεί να έρθει… Θέλω να μου το επιτρέψετε…» είπε η μάρτυρας απευθυνόμενη στους δικαστές και άνοιξε το κινητό της από το οποίο ακούστηκε η φωνή του παιδιού, 10 ετών σήμερα, να μιλά λέγοντας πως η ζωή του πριν από τη φωτιά ήταν καλύτερη.
Σώθηκε από θαύμα
Με τον ίδιο σπαραγμό και τον ίδιο πόνο κατέθεσε ο Παναγιώτης Ντάγκαλος, ο οποίος έχασε στη φωτιά τη σύζυγό του και ο ίδιος σώθηκε από θαύμα όταν κατάφερε τρέχοντας να φτάσει στην παραλία έχοντας στην αγκαλιά του, τυλιγμένο σε μια πετσέτα, τον 3½ ετών γιο του. Ο Π. Ντάγκαλος εξήγησε πως πάνω στον πανικό χάθηκε με τη σύζυγό του, την οποία στη συνέχεια αναζήτησε, αλλά τη βρήκε απανθρακωμένη στο αυτοκίνητό τους.
«Για να είμαι εδώ και να σας περιγράφω όσα έγιναν, σωθήκαμε κατά τύχη. Σωθήκαμε κατά τύχη 180 μέτρα από τη θάλασσα. Δεν βρέθηκε κανείς να μας ειδοποιήσει με οποιονδήποτε τρόπο. Οσοι κάηκαν εκεί δεν είχαν άλλη επιλογή» είπε κλαίγοντας ο μάρτυρας.
Στην επώδυνη διαδικασία της αναγνώρισης των σορών της οικογένειάς του αναφέρθηκε ο Κ. Ζάροσλαφτς, ο οποίος είχε έρθει με την οικογένειά του διακοπές από την Πολωνία και έχασε τη σύζυγο και το παιδί του.
«Στον πρώτο σάκο που μου έδειξαν ήταν ο γιος μου και στον τέταρτο η σύζυγός μου». Από τότε η ζωή μου έχει τελειώσει, όπως και όλων εδώ. Σας παρακαλώ πολύ για την απονομή δικαιοσύνης…» είπε κλαίγοντας απευθυνόμενος στους δικαστές.














