Και τον πιο εξτρεμιστή

Η απόφαση θα εκδοθεί το ερχόμενο καλοκαίρι. Aλλά θεωρείται ήδη βέβαιο ότι το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, ο θεσμός που έχει λάβει ιστορικές αποφάσεις, μεταξύ των οποίων και η νομιμοποίηση των αμβλώσεων πριν από μισό αιώνα, θα δικαιώσει μια γυναίκα που διεκδικεί το δικαίωμα να μην έχει ομοφυλόφιλους πελάτες αν και όταν ανοίξει την επιχείρησή της. Κι αυτό, στο όνομα της ελευθερίας της έκφρασης!

Η Λόρι Σμιθ ζει στο Κολοράντο. Θέλει να γίνει web designer. Επειδή ανήκει στην Ευαγγελική Εκκλησία, διαφωνεί με τους γάμους των ομοφύλων. Ηδη μπορεί να εκφράσει την άποψή της γραπτά, ηλεκτρονικά, να τη διατυπώσει στην εκκλησία της ή να τη γράψει σε μια ταμπέλα που θα βάλει έξω από το σπίτι της. Αλλά τώρα θέλει να αλλάξει πίστα. Θέλει να εξασφαλίσει πως όταν μπει στην αγορά, θα μπορεί να διευκρινίζει στην ιστοσελίδα της ότι οι πελάτες της θα είναι αποκλειστικά straight. Κι επειδή φοβάται ότι ο νόμος θα της απαγορεύει τότε να κάνει διακρίσεις με βάση την ταυτότητα, προσφεύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο για να της χορηγήσει αυτό το δικαίωμα προκαταβολικά.

Οπως υπενθυμίζει η Μόιρα Ντόνεγκαν στην Guardian, υπάρχει προηγούμενο. To 2018, ένας ζαχαροπλάστης που ζει στην ίδια πολιτεία προσέφυγε στη Δικαιοσύνη επειδή δεν ήθελε να παρασκευάσει τη γαμήλια τούρτα ενός άλλου ζευγαριού ομοφυλοφίλων. Το Δικαστήριο απέφυγε τις κακοτοπιές, με τη δικαιολογία ότι η υπόθεση έτυχε κακής διαχείρισης από κατώτερα όργανα. Τότε είχε αυτή την πολυτέλεια. Μετά τους διορισμούς των τραμπικών δικαστών, όμως, έχει αποφασίσει να ικανοποιήσει ακόμη και την πιο παράλογη διεκδίκηση. Εχει αποφασίσει να δικαιώσει ακόμη και τον πιο εξτρεμιστή χριστιανό.

Ο Economist ανησυχεί ότι τα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας θα δεχθούν ακόμη ένα πλήγμα. Ομως δεν είναι μόνο αυτό. Αν η Σμιθ δικαιωθεί, κάποιος άλλος θα μπορεί με το ίδιο σκεπτικό να αρνηθεί να σχεδιάσει ιστοσελίδες για ζευγάρια από διαφορετικές φυλές ή από διαφορετικά θρησκεύματα. Ενας αρχιτέκτονας ή ένας φωτογράφος θα μπορεί να αρνηθεί να προσφέρει τις υπηρεσίες του σε κάποιον επειδή είναι ανάπηρος. Ο κατάλογος είναι ανεξάντλητος.

Η αρθρογράφος της Guardian κάνει ακόμη ένα βήμα στον συλλογισμό της. Ας πούμε ότι η Σμιθ γράφει στην ιστοσελίδα της ότι συνεργάζεται μόνο με ετεροφυλόφιλους, υπονοώντας – και με δικαστική βούλα – ότι οι υπόλοιποι είναι κατώτεροι άνθρωποι. Πόσο διαφέρει μια τέτοια διευκρίνιση από τις πινακίδες «Μόνο για λευκούς» που συναντούσαμε κάποτε στα εστιατόρια του αμερικανικού Νότου; Ή από τις ταμπέλες «Απαγορεύονται τα σκυλιά και οι Εβραίοι» που έβλεπε στα παράθυρα των καταστημάτων όταν ήταν μικρή η, μακαρίτισσα πλέον, ανώτατη δικαστής Ρουθ Μπέιντερ Γκίνσμπεργκ;

Μπορεί να φαίνονται σε κάποιους υπερβολικές αυτές οι συγκρίσεις. Αλλά έτσι μοιάζουν πάντα όλα στην αρχή, υπερβολικά.