Πιέσεις προς τη λάθος κατεύθυνση

Οποιαδήποτε παραχώρηση στις πιέσεις της αντιπολίτευσης σχετικά με τις εκλογές θα ήταν ένα τεράστιο λάθος για την κυβέρνηση. Oχι επειδή το ζητούν οι αντίπαλοί της, αλλά για τον πολύ σοβαρότερο λόγο ότι θα έπληττε καίρια το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της ΝΔ ενόψει των επερχόμενων εκλογών: την προσωπική αξιοπιστία του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Μια σύντομη ανασκόπηση είναι απαραίτητη, προκειμένου να εξηγήσω γιατί. Η αντιπολίτευση πάντα ζητούσε, μονότονα, επίσπευση των εκλογών· όμως, ο Πρωθυπουργός είχε κλείσει οριστικά το θέμα από τις αρχές Ιουλίου, όταν κανείς δεν φανταζόταν τον σάλο που επρόκειτο να ξεσπάσει για την παρακολούθηση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Οι πιέσεις και οι προτροπές από το εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος, ακόμη και από μέλη της κυβέρνησης, για επίσπευση των εκλογών αναζωπυρώθηκαν με αφορμή την υπόθεση των παρακολουθήσεων. Το σκεπτικό όσων συμβούλευαν επίσπευση ήταν ότι οι εκλογές είναι το απορρυπαντικό με τους μαγικούς κόκκους που θα καθαρίσει την υπόθεση. Σωστά; Λάθος! Διότι το επιχείρημα ισχύει και αντιστρόφως: επίσπευση εκλογών συνιστά έμμεση παραδοχή, έστω και αν καταλήγει στο πολιτικό ξέπλυμα της υπόθεσης.

Επομένως, υπό αυτές τις συνθήκες, τυχόν επίσπευση των εκλογών ή οποιαδήποτε σχετική υποχώρηση από τη γνωστή θέση του Πρωθυπουργού συσχετίζει αναπόφευκτα τις εκλογές με τις παρακολουθήσεις, ακόμη και αν απλώς ανακοίνωνε από τώρα την ημερομηνία τέλεσης των εκλογών. Αντιθέτως, όσο η αρχική θέση του μένει αμετάβλητη τόσο ενισχύεται αυτό που έχει πει ο ίδιος εξαρχής και χωρίς επιφυλάξεις: ότι δεν έχει σχέση με την υπόθεση. Και αφού δεν τον αγγίζει η υπόθεση, δεν βιάζεται να κάνει τις εκλογές. Οποιος είναι καθαρός δεν φοβάται – αυτό είναι το κριτήριο του κόσμου.

Επειτα, τυχόν ανακοίνωση της ημερομηνίας από τώρα προσθέτει περιττές δεσμεύσεις στην υπόσχεσή του. Με άλλα λόγια, θέτει εμπόδια στις κινήσεις του. Τώρα δεσμεύεται από την απόφαση για εκλογές στο τέλος της τετραετίας, που του παρέχει ευελιξία, διότι μικρή σημασία έχει αν η ημερομηνία τέλεσης των εκλογών θα είναι, λ.χ., πέντε, δέκα ή δεκαπέντε εβδομάδες πριν από τη συμπλήρωση τετραετίας. Οπως και αν είναι, η υπόσχεση του Πρωθυπουργού τηρείται. Οταν όμως η υπόσχεση συγκεκριμενοποιείται (οι εκλογές θα γίνουν στις τάδε του δείνα μηνός), η ευελιξία κινήσεων, την οποία διαθέτει τώρα, εξαφανίζεται και η τήρηση της υπόσχεσης επαφίεται στο έλεος των περιστάσεων. Συνεπώς, για ποιον λόγο να ανακοινώσει ημερομηνία και να θέσει έτσι προσκόμματα στον εαυτό του; Μαζοχιστής δεν είναι ο Μητσοτάκης. Ας σκεφτούν κάτι διαφορετικό οι ανησυχούντες…

ΠΡΟΧΕΙΡΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ
Το ερώτημα είδα σε πρωτοσέλιδο του κυριακάτικου Τύπου και το έθεσα στον εαυτό μου ως πρόχειρο διαγώνισμα: Γιατί ο Κώστας Καραμανλής ο Ακάματος σκέφτεται να μη θέσει υποψηφιότητα στις ερχόμενες εκλογές;

Μήπως κουράστηκε; Το θεωρώ απίθανο· πρώτον, επειδή η Ιστορία δεν τον ονόμασε τυχαία Ακάματο και, δεύτερον, επειδή δεν έχει κάνει και τίποτα ώστε να κουραστεί. Απλώς έρχεται στις ονομαστικές ψηφοφορίες. Ούτε και πιάνει χώρο ο άνθρωπος, χώνεται σεμνά και ταπεινά στα ορεινά. Πιθανότερο θεωρώ να βαρέθηκε: είναι κάτι το οποίο συμβαίνει συχνά ύστερα από παρατεταμένη περίοδο απραξίας, δεν είναι πια υπεράνθρωπος Κώστας Καραμανλής! Εξάλλου είναι και μεγάλη φασαρία η μετακίνηση από και προς Ραφήνα κάθε φορά που είναι απαραίτητο να μεταβεί στο Κέντρο. (Εδώ, για να τον πείσει ο Σαμαράς να είναι την Τετάρτη στο Παλλάς, έπρεπε να τον τραπεζώσει…) Αν ισχύουν τα παραπάνω, τότε δεν αποκλείω και τον παράγοντα του φιλότιμου: γιατί να μην ανοίξει τον δρόμο σε κάποιον νεότερο και περισσότερο δραστήριο;

Ενδεχομένως να περνούσε από το μυαλό ορισμένων η ιδέα ότι η απουσία του πρώην πρωθυπουργού θα μπορούσε να έχει πολιτικό κόστος για τη ΝΔ και μάλιστα ενόψει εκλογών. Ποσώς. Η απουσία του δεν θα είχε καν συμβολική ισχύ, διότι και σήμερα απών είναι. Αν το έκανε, θα αναιρούσε και αυτόν τον συμβολισμό της σημερινής απουσίας του! Με λίγα λόγια, θα έθετε εαυτόν εκτός πολιτικής, για να το πω με τον τρόπο του Ανδρέα Παπανδρέου, τον οποίον ο πρώην πρωθυπουργός ομολογουμένως θαυμάζει. Για να σοβαρεύω τη συζήτηση, λοιπόν, έστω και στο τέλος της, είναι μάλλον απίθανο να μη είναι υποψήφιος ο πρώην πρωθυπουργός στις επόμενες εκλογές.