«Η Εβίτα θα έδινε πανελλαδικές και ο Ανδρέας θα ήταν 16»

Σεβασμό στο ανείπωτο πένθος της Βαρβάρας Βουκάκη-Φύτρου, η οποία στο Μάτι έχασε ό,τι πολυτιμότερο είχε στη ζωή της, όλη την οικογένειά της, υπόκλιση στον πόνο της, αλλά και απόδοση τιμής, όπως αρμόζει σε όλους τους νεκρούς στο Μάτι, δήλωσε η ταυτόχρονη κίνηση από το ακροατήριο στη δίκη, που όρθιο και σιωπηλό υποδέχθηκε στην αίθουσα τη μαυροφορεμένη γυναίκα. Τα δάκρυα της Βαρβάρας Βουκάκη έγιναν ένα με τον λυγμό του ακροατηρίου ακούγοντας την περιγραφή της και το γεμάτο αξιοπρέπεια αίτημά της προς τη Δικαιοσύνη για δικαίωση και τιμωρία των υπευθύνων.

«Η κόρη μου Εβίτα, ο γιος μου Ανδρέας και ο σύζυγός μου Γρηγόρης χάθηκαν στη φονική πυρκαγιά από τις εγκληματικές παραλείψεις και τα λάθη όλων των κατηγορουμένων» είπε η μάρτυρας και άρχιζε να αφηγείται με συγκλονιστικό τρόπο την αγωνία και την απελπισία που βίωσε στην προσπάθειά της να επιστρέψει στο Μάτι και να βρει την οικογένειά της καθώς η ίδια βρισκόταν στη δουλειά της. «Δεν ξέρω αν καταλαβαίνετε, ήμουν σε απελπισία» είπε στους δικαστές, από τους οποίους ζήτησε να απαντήσουν στα μεγάλα «γιατί» που τη βασανίζουν.

«Στις 23 Ιουλίου τελείωσαν τα πάντα. Η Εβίτα μου θα έδινε πανελλαδικές και ο Ανδρέας μου θα ήταν 16… θα τους έβλεπα να μεγαλώνουν, να ερωτεύονται… Τι έχει μείνει από όλα αυτά, μόνο εγώ, και είμαι σήμερα εδώ μπροστά σας να ζητήσω δικαίωση. Τη μία και μοναδική, απόλυτη δικαίωση για τις ψυχές τους. Πιστεύω σε εσάς, ζητάω σας παρακαλώ για τα παιδιά μου, τα παιδιά μας, τους συζύγους μας, οι υπεύθυνοι πρέπει να τιμωρηθούν. Είναι εγκληματικές, κακουργηματικές πράξεις και παραλείψεις» είπε στους δικαστές και αναφέρθηκε στο γεγονός πώς η οικογένειά της παγιδεύθηκε εξαιτίας της εγκληματικής απουσίας κάθε υπευθύνου.