Τρεις ώρες στο ίδιο τραπέζι κάθισαν Σαρλ Μισέλ και Σι Τζινπίνγκ

Τρεις ώρες διήρκεσε η συνάντηση του Σαρλ Μισέλ με τον Σι Τζινπίνγκ, που έγινε τα ξημερώματα της Πέμπτης. Γεγονός που αποτελεί μία ακόμη απόδειξη για την τεράστια γκάμα θεμάτων που περιλαμβανόταν στην ατζέντα της, αλλά και για το σημείο καμπής στο οποίο φαίνεται πως βρίσκονται οι σχέσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης με την Κίνα.

Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση από τις Βρυξέλλες, «ο πρόεδρος Μισέλ υπογράμμισε ότι η ΕΕ ποντάρει στην Κίνα, ως μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας, για να ζητήσει από τη Ρωσία να σεβαστεί τις θεμελιώδεις αρχές της Χάρτας των Ηνωμένων Εθνών και για να συμβάλλει ώστε να τερματιστεί η βίαιη καταστροφή και κατοχή της Ρωσίας (στην Ουκρανία)». Επανέλαβε, επίσης, την προσήλωση της ΕΕ στην πολιτική της «Μίας Κίνας» και τις «πάγιες θέσεις» της, αναφερόμενος στην κατάσταση που επικρατεί στην Ταϊβάν.

Τα τρία σημεία

Από την πλευρά του, ο Σι – αυτή τη φορά με βάση την ενημέρωση της κινεζικής πλευράς – φέρεται να έθεσε στον συνομιλητή του τέσσερα κυρίως θέματα, στα οποία δεν περιλαμβάνεται η Ρωσία και ο πόλεμος στην Ουκρανία. Το πρώτο είναι ότι Κίνα και Ευρώπη «δεν έχουν θεμελιώδεις στρατηγικές διαφορές και διαμάχες», κάτι που σημαίνει πως η συστημική αντιπαλότητα δεν δικαιολογείται. Το δεύτερο έχει να κάνει με τον σεβασμό των εσωτερικών ζητημάτων της Κίνας και την απαίτηση ο όποιος διάλογος για τα ανθρώπινα δικαιώματα να γίνει σε ισότιμη βάση. Το τρίτο σημείο αφορά στη θέση του Πεκίνου ότι δεν μπορεί και δεν πρέπει να υπάρξει οικονομική «αποσύνδεση» Κίνας – ΕΕ, στο κάλεσμα προς τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να συνεχίσουν να επενδύουν και την παροχή ισότιμων ευκαιριών για τις κινεζικές στην Ευρώπη. Τέλος, ο Σι φέρεται να στάθηκε τόσο στις δυνατότητες και οι δύο πλευρές να βγουν κερδισμένες από τον σύγχρονο «Δρόμο του Μεταξιού» όσο και στην ανάγκη αναστήλωσης του οικοδομήματος του ΟΗΕ.

Λεπτές ισορροπίες

Σε κάθε περίπτωση, το βέβαιο είναι ότι η επίσκεψη Μισέλ πραγματοποιείται σε μία περίοδο που η Ευρώπη προσπαθεί να επανακαθορίσει την πολιτική της έναντι της αναδυόμενης υπερδύναμης, ευρισκόμενη κυριολεκτικά ανάμεσα σε «διασταυρούμενα πυρά»: Αφενός, τις πιέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών για πιο αυστηρή στάση και, αφετέρου, τα τεράστια οικονομικά και επιχειρηματικά συμφέροντα που διακυβεύονται, καθώς η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της ΕΕ.

Η άφιξή του δε στο Πεκίνο συνέπεσε με το πρωτόγνωρο, για τα δεδομένα της συγκεκριμένης χώρας, κύμα διαμαρτυριών και διαδηλώσεων κατά των αλλεπάλληλων lockdown και των υπόλοιπων περιοριστικών μέτρων, που έχουν δημιουργήσει ένα δυστοπικό σκηνικό με επιχείρημα την αντιμετώπιση της Covid-19. Ετσι, από όποια πλευρά και αν το δει κανείς, ο Μισέλ ήταν υποχρεωμένος να τηρήσει λεπτές ισορροπίες στις συναντήσεις του με τον Σι Τζινπίνγκ και άλλους αξιωματούχους – πολύ περισσότερο καθώς ούτε ανάμεσα στους «27» υπάρχει πλήρης ταύτιση απόψεων σε αυτό το μέτωπο.

Η γκρίνια

Αυτός είναι και ο λόγος, με βάση τουλάχιστον το ρεπορτάζ του Politico, που στις Βρυξέλλες και αρκετές πρωτεύουσες υπάρχει μια σχετική «γκρίνια» για το γεγονός ότι ο Μισέλ δεν ενημέρωσε τους εταίρους, ούτε φρόντισε να μεταβεί στο Πεκίνο μαζί με την πρόεδρο της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Μόνο που οι συνεργάτες του απάντησαν αφήνοντας να εννοηθεί πως ακολούθησε τη συνήθη τακτική – όπως έκανε πρόσφατα και ο Ολαφ Σολτς, απορρίπτοντας το αίτημα του Εμανουέλ Μακρόν να πάνε μαζί στην Κίνα και να εμφανίσουν μια Ευρώπη ενωμένη.