Στίγμα

Στο μικροσκόπιο το «σκάνδαλο της Κω»

Και ναι, υπάρχουν δικαστές εν Αθήναις – και μάλλον με μεγάλα αφτιά, αν κρίνω από την παρέμβαση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στην Εισαγγελία της Κω, προκειμένου να ανασυρθεί από κάποιο συρτάρι όπου είχε παραπέσει (είμαι βέβαιος, δεν πιστεύω να είχε καταχωνιαστεί, ε;), νέα συγκλονιστική υπόθεση με τη δράση των κυκλωμάτων δουλεμπόρων που φέρνουν στην Ελλάδα πρόσφυγες, και κονομάνε εκατομμύρια.

Η υπόθεση για την οποία σας είχα προϊδεάσει από ημερών, προτείνοντας στον κ. Ισίδωρο Ντογιάκο να ασχοληθεί με το «σκάνδαλο της Κω», αφορά τη διαπιστωμένη ανάμειξη γνωστού δικηγόρου των Αθηνών, ο οποίος έχει καταγραφεί να συνομιλεί ως συνεργάτης με τούρκους δουλεμπόρους πριν και μετά την αποστολή «φορτίων» στην Ελλάδα.

Η δικογραφία παρέμενε για πάνω από ενάμιση χρόνο «ακίνητη» ως στήλη άλατος – και αυτό, εξ αντικειμένου, επέτρεπε στον περί ου ο λόγος δικηγόρο να συνεχίζει ανενόχλητος τη δράση του. Την πολυποίκιλη δράση του, επισημαίνω…

Πατούλης ακούει;

Το Σάββατο έκανα μια εκτενή αναφορά στο θέμα των Προσφυγικών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, που βρίσκονται στην κατάσταση αυτή ελέω κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, με αποτέλεσμα να τα έχουν καταλάβει πρεζάκια, μπαχαλάκηδες, και κάθε είδους παράνομοι. Ενώ κάλλιστα θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν προς όφελος των ασθενών του γειτονικού νοσοκομείου Αγιος Σάββας, όπως και των συγγενών τους οι οποίοι αναζητούν καταφύγιο σε ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια. Νωρίς το πρωί του Σαββάτου, μου τηλεφώνησε ο δήμαρχος Αθηναίων, Κώστας Μπακογιάννης, για να με ενημερώσει ότι ο δήμος έχει «ώριμη εγκεκριμένη μελέτη, ακόμα και με οικοδομική άδεια, για να μετατραπούν σε ξενώνες για το νοσοκομείο, με πρόβλεψη ενός χώρου για την κατασκευή μουσείου μικρασιατικού πολιτισμού. Το έργο έχει προϋπολογισμό μόλις 12,5 εκατομμύρια ευρώ και αναμένουμε από την Περιφέρεια τη χρηματοδότησή του, για να ξεκινήσουμε άμεσα».

Συνηγορώ ανεπιφύλακτα, δεν το συζητάω. Αλλωστε, εξ όσων γνωρίζω, η Περιφέρεια Αττικής δεν έχει αυτή την περίοδο κανένα ενεργό έργο στον Δήμο Αθηναίων. Γιώργος Πατούλης, ακούει;

Σενάριο εκλογών με… μακρυμάνικα

Με τον Θεοδωρικάκο σε ρόλο ακολούθου επί των τιμών ή υπασπιστή (ένα βήμα πίσω…), και ορισμένους κομματικούς, τύπου Παύλου Μαρινάκη – Τάσου Γαϊτάνη στο πλευρό του, ο πρόεδρος Κυριάκος «πετάχτηκε» σαββατιάτικα Καλλιθέα, προκειμένου να ενημερώσει αυτούς που τον άκουγαν (και κυρίως εκείνους που δεν ήταν παρόντες) ότι «το κλίμα μυρίζει ήδη εκλογές». Λες και δεν το είχαμε καταλάβει, με τα όσα συμβαίνουν τελευταία. Με τις περιοδείες «νέου τύπου» (όπως αυτή της Αχαΐας μεσοβδόμαδα), την αλλαγή στο επικοινωνιακό (συνέντευξη ας πούμε, μεσημέρι, στην κυρία Ναταλία Γερμανού στον Alpha), τις συναντήσεις με Βάνα Μπάρμπα και Αντώνη Ρέμο, και άλλα πολλά και διάφορα, που δείχνουν ότι με το που θα «καβαντζάρουμε» (ναυτικός όρος, από έναν ορεσίβιο, τι άλλο θα δούμε ακόμη…) τον καινούργιο χρόνο, η κλεψύδρα θα γυρίσει ανάποδα και θα μετράει αντιστρόφως. Ακόμη και για εκλογές μες στον χειμώνα – ας πούμε παίζει γερά το σενάριο «να μην περιμένουμε την άνοιξη για εκλογές», αλλά αυτές να πραγματοποιηθούν τέλη Ιανουαρίου για παράδειγμα ή έστω αρχές Φεβρουαρίου, ώστε Μάρτιο, να πάμε στη δεύτερη, και καλή, αναμέτρηση, ώστε απερίσπαστοι πλέον να γιορτάσουμε το Πάσχα των Ελλήνων, Πάσχα, που φέτος πέφτει και νωρίς – 16 Απριλίου…

«Μυρίζει το κλίμα» το λες και μόνος σου, άντε, πάρε και την απόφαση, θα του έλεγα αν ήμουν δεξιός, προσθέτοντας «τι κάθεσαι και περιμένεις» (τι άλλο να συμβεί, πια);

Ο φόβος του ανέκδοτου

Ο «Λεγάμενος» από την πλευρά του, θεωρεί ότι οι εκλογές είναι «προ των πυλών», και εξ αυτού του λόγου, πρώτον, βάζει τους δικούς του να διασπείρουν εδώ κι εκεί ότι οι δημοσκοπήσεις «υποεκτιμούν» (προσέξτε παρακαλώ τον όρο) τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ, και δεύτερον, «άχαστος» όπως νιώθει, βάζει και τον «μπιστικό» του τον Θανάση, να την «πέσει» στον Στρατή τον Φαναρά, που του χτυπάει κουδούνια (κουδουνάρες για την ακρίβεια) ότι μπορεί να φθείρεται η κυβέρνηση, αλλά τη φθορά δεν την εισπράττει εκείνος.

Και κάθε τόσο (εσχάτως και αρθρογραφία σε ξένες ιστοσελίδες – στα αγγλικά, αλλά μη φανταστείς, του τα γράφουν) υποστηρίζει ότι εκλογές με το Predator ενεργό και την ΕΥΠ να μην αποκλείει την παρακολούθηση πολιτικών αντιπάλων της κυβέρνησης δεν μπορούν να γίνουν.

Ωραίο επιχείρημα, αλλά αν θεωρεί ότι η κυβέρνηση Κυριάκου καταστρέφει τη χώρα λόγω ακρίβειας, ενεργειακής κρίσης, οικονομίας και φθοράς των θεσμών, νομίζω ότι η πιθανότητα να τελεί εν λειτουργία το Predator ή ακόμη και η ανάλογη πιθανότητα να παρακολουθεί η ΕΥΠ πολιτικούς αντιπάλους της κυβέρνησης, δεν πρέπει να τον οδηγήσουν σε ανένδοτους του τύπου «όχι στις εκλογές».

Αντιθέτως ένας αγωνιστής της Αριστεράς, ένας ευπατρίδης της πολιτικής (λέμε τώρα), ένας ανιδιοτελής υπέρμαχος της σωτηρίας του λαού από το κακό, βγαίνει μπροστά, και ξεσπαθώνει υπέρ της άμεσης προσφυγής στις κάλπες.

Συγγνώμη δηλαδή, αφού ο πρόεδρος Κυριάκος βαρύνεται με αυτά τα εξόχως περιφρονητικά για τη δημοκρατία και καταστροφικά για τον λαό, πώς το βαστάει η ψυχή σου, να μην αναλαμβάνει έναν ανένδοτο ας πούμε;

(Γιατί είναι ο φόβος να μετατραπεί σε ανέκδοτο – άσ’ το, απαντάω εγώ…)

Gracias Yorgos

Με ένα Gracias Yorgos στη γιγαντοοθόνη και έναν ασπασμό, μετά φιλικού χτυπήματος στην πλάτη, έκλεισε για τον global Γιώργο (Παπανδρέου) στη Μαδρίτη ένας κύκλος 17 ετών στην ηγεσία της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, και άνοιξε ένας καινούργιος με τον ισπανό πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ στην ηγεσία. Ενός έτους αρχηγός στο ΠΑΣΟΚ ήταν το 2005 όταν ανέλαβε πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς ο Γιώργος, πρώην πρωθυπουργός την παρέδωσε στον Ισπανό, που δεν είναι και πολύ φίλος μας – έχει μάτια σχεδόν αποκλειστικά για τον πρόεδρο Ερντογάν. Που ευτυχώς είναι δεξιός, καραδεξιός (με όρους Αριστεράς – Δεξιάς), διότι σε διαφορετική περίπτωση τον είχα ικανό τον λεβέντη τον Πέδρο να εντάξει το ΑΚΡ, το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του προέδρου Ερντογάν, στη Διεθνή. Δεν θα το κάνει. 132 κόμματα από όλο τον κόσμο και το ΠΑΣΟΚ φυσικά, μετέχουν στη Διεθνή, η οποία, πρέπει να πω, ότι πέρασε από χίλια μύρια κύματα, προκειμένου να διατηρήσει τη μορφή που έχει σήμερα, και αυτό γιατί ο Γιώργος προσπάθησε πολύ στα χρόνια της προεδρίας του. Ειδικά δε στην περίοδο της κρίσης, που οι Γερμανοί του SPD δεν θέλουν να ακούν για Ελλάδα, πολύ περισσότερο για Γιώργο και ΠΑΣΟΚ. Εξού και κατέβαλαν προσπάθειες να δημιουργήσουν άλλο «μαγαζί», πλην όμως δεν τους βγήκε το έργο, και επέστρεψαν κάτω από την εμπνευσμένη ηγεσία του Γιώργου. Νομίζω ότι σε αυτό οφείλεται και η απόφαση του συνεδρίου της Διεθνούς να απονείμει στον Γιώργο τον τίτλο του επίτιμου (προέδρου), γεγονός το οποίο θα του επιτρέπει – φαντάζομαι – να παρίσταται και να χαιρετίζει στα προσεχή συνέδρια της Διεθνούς.

(Δεν έχω καμία πληροφορία περί της τύχης του υπό τον Γιώργο, γεν. γραμματέα της Διεθνούς, ενός κυρίου Λουίς Αγιάλα, Χιλιανού την καταγωγή. Παρέμεινε; Τον «έφυγε» ο Σάντσεθ; Αγνωστο. Σε εμένα τουλάχιστον. Οποιος διαθέτει κάποια σχετική πληροφορία, παρακαλώ να με ενημερώσει – αγωνιώ).

Μάθημα ιστορίας

Καθυστέρησα λίγο να το πω, αλλά πρέπει να αναφέρω ότι την περασμένη Τετάρτη είχα μια σπάνια ευκαιρία – και μαζί μου και καμιά 300αριά άλλοι – στο αμφιθέατρο του Μουσείο της Ακρόπολης, να ακούσω διά ζώσης ένα μάθημα ιστορίας για τη Μικρασιατική Καταστροφή, από την κυρία Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ. Συμμετείχε στο πάνελ (μαζί με τον πρόεδρο της Βουλής Κ. Τασούλα και τον υφυπουργό Παιδείας Αγγ. Συρίγο) στην παρουσίαση του βιβλίου της Αννας Παναγιωταρέα «Αϊβαλιώτες και Κυδωνιάτες – όταν οι αστοί έγιναν πρόσφυγες», και ειλικρινά μας άφησε όλους άφωνους με το σπινθηροβόλο πνεύμα της, την ευφράδεια, τη γνώση και την κριτική σκέψη για τη σύγχρονη πληγή του ελληνισμού, τα γεγονότα του 1922.

Πλην των άλλων, εξήρε ως ακαδημαϊκός, τη δουλειά της Παναγιωταρέα, να γράψει ιστορία με βάση τον προφορικό λόγο – ό,τι αναφέρεται στο βιβλίο, πλην των επίσημων πηγών, βασίζεται σε περίπου 800 προφορικές μαρτυρίες κατοίκων, των μοναδικών Κυδωνιών. Ενιωσα τυχερός, που την άκουσα.