Δοξασίες

H απόφαση του Γ’ τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας που έκρινε αντισυνταγματική την παράταση του υποχρεωτικού εμβολιασμού των εργαζομένων στον χώρο της υγείας μέχρι το τέλος του χρόνου δεν έχει καθαρογραφεί κι έτσι οποιοσδήποτε σχολιασμός είναι παρακινδυνευμένος. Είναι αλήθεια όμως ότι τα αποσπάσματα που έχουν γίνει γνωστά προκαλούν ερωτήματα.

Οι δικαστές φέρονται να επισημαίνουν, για παράδειγμα, ότι το διάστημα των οκτώ μηνών που έχει παρέλθει από τη λήψη του μέτρου «υπερβαίνει προδήλως το εύλογο, χωρίς, ωστόσο, να έχει διενεργηθεί επαναξιολόγησή του, βάσει επίκαιρων, κατά τον χρόνο εκείνο, επιστημονικών και επιδημιολογικών στοιχείων, για την αξία, την αποτελεσματικότητα και τις συνέπειες των εμβολίων κατά του κορωνοϊού και την πορεία και την εξέλιξη της πανδημίας». Προφανώς το υπουργείο του Θάνου Πλεύρη δεν έκανε καλά τη δουλειά του: όφειλε να έχει ενημερώσει το ΣτΕ ότι η πανδημία όχι μόνο είναι πάντα μαζί μας, αλλά η Ελλάδα είναι πρώτη στην Ευρώπη ως προς τα κρούσματα σε άτομα άνω των 65 ετών και τον γενικό πληθυσμό, όπως είναι πρώτη και ως προς τους θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκων. Σίγουρα λοιπόν δεν είναι η στιγμή να έρθουν σε επαφή ανεμβολίαστοι με ευάλωτους.

Στ’ αλήθεια, όμως, οι δικαστές αμφιβάλλουν ακόμη για «την αξία, την αποτελεσματικότητα και τις συνέπειες των εμβολίων»; Μήπως θεωρούν ότι ο μαζικός εμβολιασμός ήταν ένα είδος παγκοσμίου πειράματος του οποίου αναμένονται κάποια στιγμή τα αποτελέσματα; Μήπως πιστεύουν ότι ένας ανεμβολίαστος που τρώει, ας πούμε, πολλά λαχανικά αποκτά όλα τα προνόμια του εμβολιασμένου; Μήπως κατά βάθος συμφωνούν μ’ εκείνους που χαρακτηρίζουν «αυταρχικό» και «δολοφονικό» μέτρο τον υποχρεωτικό εμβολιασμό των εργαζομένων σε ευαίσθητους κλάδους;

Αποκλείεται, οι άνθρωποι αυτοί είναι μορφωμένοι, παρακολουθούν τις επιστημονικές εξελίξεις όπως όλοι μας, δεν παρασύρονται από δοξασίες. Εντελώς ανυπόσταστες είναι επίσης προφανώς κάποιες φήμες που θέλουν ένα ή και περισσότερα μέλη του Γ’ τμήματος να είναι και οι ίδιοι ανεμβολίαστοι: σε αυτή την περίπτωση θα έπρεπε ασφαλώς να έχει ζητηθεί η εξαίρεσή τους. Διότι αν δεν εμβολιάζεσαι επειδή φοβάσαι μη σου βάλουν ένα τσιπάκι για να ελέγχουν το δαιδαλώδες μυαλό σου, πώς μπορείς να κρίνεις αντικειμενικά εκείνους που δεν εμβολιάζονται παρόλο που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή όσων τους εμπιστεύονται την υγεία τους;

Αλλά ο καθένας τη δουλειά του. Μέχρι να γίνει γνωστό το πλήρες κείμενο της απόφασης, ο υπουργός Υγείας οφείλει, έστω και εκ των υστέρων, να καλύψει τα κενά που αναφέρει το ΣτΕ – δεν είναι κάτι δύσκολο, αρκεί να τους στείλει την τελευταία έκθεση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Νόσων (ECDC). Αν και πάλι δεν τους πείσει, θα πρέπει να προστατεύσει μόνος του την ανθρώπινη ζωή χωρίς ούτε να παραβιάσει το Σύνταγμα ούτε να επιβραβεύσει την ανευθυνότητα. Υπουργός είναι, κάτι θα καταφέρει.