Διαφάνεια

Λίγο πριν γίνουν γνωστά τα ονόματα των μελών του προσωρινού ΔΣ που τοποθέτησε στην Κιβωτό του Κόσμου η κυβέρνηση, η καθ’ ύλην αρμόδια για θέματα πρόνοιας και κοινωνικής αλληλεγγύης υφυπουργός Δόμνα Μιχαηλίδου είπε πως είναι πολύ πιθανό να ακούσουμε καταγγελίες και για άλλες δομές. Η εκτίμησή της δεν έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία.

Το αντίθετο, μάλλον. Οσα συγκλονιστικά έχουν αποκαλυφθεί τις τελευταίες ημέρες για τη ΜΚΟ που πολλοί θεωρούσαν πρότυπο δεν ανοίγουν τα στόματα μόνο, αλλάζουν και το βλέμμα με το οποίο η κοινή γνώμη κοιτάει πια τις δομές αυτού του είδους.

Μετά τις καταγγελίες για κακοποιητικές συμπεριφορές εις βάρος ευάλωτων παιδιών από εκείνους που είχαν επιφορτιστεί με την προστασία τους, κανείς – ούτε η πολιτεία, ούτε οι ιδιώτες που συνδράμουν τέτοιους φορείς με τις δωρεές τους – δεν μπορούν να παραβλέψουν την ανάγκη εξονυχιστικών και – το σημαντικότερο – τακτικών ελέγχων της λειτουργίας τους. Κανείς μας δεν έχει πλέον το δικαίωμα να λέει ότι δεν ήξερε ή ότι δεν είχε φανταστεί τι μπορεί να συμβαίνει πίσω από τις κλειστές πόρτες.

Χρειάζεται μεγάλη προσοχή κι ακόμη μεγαλύτερη διαφάνεια. Το κράτος, παρότι σε πολλές περιπτώσεις δεν είναι υπεύθυνο για τη χρηματοδότηση, οφείλει να είναι πανταχού παρόν ως ελεγκτής. Υπάρχουν αρκετές νομοθετικές δικλίδες ασφαλείας. Εχει έρθει η ώρα να χρησιμοποιηθούν παντού. Καθημερινά, όχι μόνο όταν η επικαιρότητα το επιβάλλει. Και μέχρι να επιτευχθεί ο τελικός στόχος: η αποϊδρυματοποίηση.