Αρχίζει το τελευταίο ταγκό

Το πρωινό έχει δεδομένα κάτι το ιστορικό. Φτάνει που ο Λιονέλ Μέσι θα εμφανιστεί στον αγωνιστικό χώρο του Lusail Stadium για το εναρκτήριο ματς της Αργεντινής στο group C με αντίπαλο τη Σαουδική Αραβία (12.00): γίνεται ο πρώτος «Γκάουτσο» με συμμετοχή σε πέντε Παγκόσμια Κύπελλα, αφήνοντας πίσω του τον άλλοτε συνοδοιπόρο του Χαβιέ Μασεράνο και φυσικά τον θρυλικό Ντιέγκο Μαραντόνα.

Γίνεται επίσης μέλος μιας φοβερής και τρομερής επίλεκτης ελίτ πλάι στον Τζίτζι Μπουφόν (Ιταλία, 1998-2014), τον Λόταρ Ματέους (Γερμανία, 1982-1998) και τους Μεξικανούς Ράφα Μαρκέζ (2002-2018) και Αντόνιο Καρμπαχάλ (1950-1966). Εκεί που όλοι κατάλαβαν ότι ανήκει από εκείνο το καλοκαίρι του 2006 στο Γκελζενκίρχεν, όταν ο σεβάσμιος Χοσέ Πέκερμαν τον έστειλε στο γήπεδο, 19 χρονών παιδί, να συναντήσει τον Χουάν Ρικέλμε, τον Ερνάν Κρέσπο και τους άλλους στο opening party με αντίπαλο τη Σερβία (6-0).

Και αν η Αργεντινή επιβεβαιώσει με «το καλημέρα» και τη δυναμική της σε αυτό το τουρνουά μπαίνοντας στη διοργάνωση με το δεξί απέναντι στον θεωρητικά αδύναμο κρίκο αυτού του ομίλου; Τότε παρέα με τους συμπαίκτες του ο 34χρονος mega star ισοφαρίζει ένα παγκόσμιο ρεκόρ: Τη μεγαλύτερη «αήττητη» επίδοση όλων των εποχών σε επίπεδο εθνικών ομάδων. Την έχει η πρωταθλήτρια Ευρώπης Ιταλίας (37) που βλέπει από τον καναπέ της αυτό το Μουντιάλ. Την «πιάνει» σήμερα η παρέα του «Πούλγκα» που… refuse to lose από τις 3 Ιουλίου 2019 και εκείνον τον τελικό του Copa America με αντίπαλο τη Βραζιλία (0-2) στο Μπέλο Οριζόντε. Μετρά 26 νίκες και 10 ισοπαλίες από τότε η πρωταθλήτρια Λατινικής Αμερικής. Της απλώνει όλες στο χορτάρι για να αποδείξει ότι δεν «αστειεύεται» σε τούτο το ταξίδι της.

Το όνειρο

Μεταξύ μας όμως; Ο Λιονέλ Μέσι από διακρίσεις και ρεκόρ έχει χορτάσει προ πολλού. Δεν βρίσκεται στην Ντόχα για να μεγαλώσει την προσωπική του συλλογή. Δεν ψάχνει άλλα παράσημα για τη στολή του. Την κούπα θέλει o επτά φορές κάτοχος της Χρυσής Μπάλας, σε αυτό το προσωπικό last dance. Τον μοναδικό τίτλο που δεν έχει κερδίσει στη «χρυσή» καριέρα του: Και για να κάνει τη «δουλειά» που άφησε στη μέση εκείνο το καλοκαίρι του 2014 στα γήπεδα της Βραζιλίας όταν έφτασε στην πηγή του τελικού αλλά νερό δεν ήπιε, πρέπει η σκέψη του να μείνει μακριά από όλα τα «σύνθετα». Να αρκεστεί στα απλά. Πώς το είπε χθες; «Σίγουρα είναι το τελευταίο μου Παγκόσμιο Κύπελλο και η τελευταία ευκαιρία γι’ αυτό το μεγάλο όνειρο» παραδέχθηκε επιβεβαιώνοντας πως και στη δική του περίπτωση ισχύει πως τελικά κανείς δεν νίκησε τον χρόνο.

«Να απολαμβάνω»

Εδειξε μάλιστα (σχεδόν) να το έχει φιλοσοφήσει: «Προσπαθώ να ζω στο παρόν και να απολαμβάνω. Δεν ξέρω αν είναι η πιο ευτυχισμένη στιγμή της καριέρας μου, αλλά νιώθω πολύ καλά. Είμαι σε διαφορετική ηλικία, πιο ώριμη, προσπαθώ να το απολαύσω στο έπακρο και να το ζήσω με μεγάλη ένταση. Νομίζω ότι πρέπει πάντα να προσπαθείς, ό,τι κι αν είναι, και να μη μείνεις με την επιθυμία και να σκέφτεσαι τι θα είχε συμβεί. Η ηλικία σε κάνει να βλέπεις τα πράγματα διαφορετικά και να δίνεις σημασία σε μικρές λεπτομέρειες που δεν είχες συνειδητοποιήσει πριν. Σήμερα το να απολαμβάνεις τα πάντα είναι πάνω από οτιδήποτε άλλο». Είχε πάρει φόρα και θα έλεγε και άλλα – ποιος, εκείνος που μια ζωή στόμα έχει και μιλιά δεν έχει – αν ο Λιονέλ Σκαλόνι σεμνά και ταπεινά δεν τον επανέφερε στη τάξη:  «Ξέρουμε πολύ καλά ότι η Σαουδική Αραβία θα κάνει τα πράγματα δύσκολα για εμάς. Είναι καλή ομάδα και η πρεμιέρα σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο κρύβει πάντα παγίδες» άλλαξε τη συζήτηση. Απαραίτητη η «προσγείωση» καθώς η Αργεντινή πρέπει πρωτίστως να νικήσει τη Σαουδική Αραβία. Τα άλλα… έπονται.

Το κοκαλάκι της νυχτερίδας

Με την ευκαιρία: Μοιάζει ως εδώ ο 44χρονος προπονητής να διαθέτει το κοκαλάκι της νυχτερίδας στην τσέπη του (34 νίκες και 12 ισοπαλίες σε 50 ματς στον πάγκο της Αργεντινής με 101-29 γκολ και ήδη τα τρόπαια του Copa America 2021 και του Finalissima 2022). Ο «υπηρεσιακός» που έπιασε το τιμόνι μετά τη φουρτούνα του Mουντιάλ 2018 και την ανταρσία των ποδοσφαιριστών απέναντι στον σκληρό Χόρχε Σαμπάολι και έγινε ήδη ο πιο επιτυχημένος του 21ου αιώνα στην απαιτητική πραγματικότητα της δύο φορές πρωταθλήτριας κόσμου: Εξού και το συμβόλαιο που έχει με την ομοσπονδία ως το 2026. Συμπαίκτης του Λιονέλ Μέσι στο Μουντιάλ του 2006, αν μη τι άλλο έχει τον τρόπο του να τους κρατά όλους χαρούμενους. Ακόμη και αν καμιά φορά το παρακάνει: Εφτασε ο αθεόφοβος για παράδειγμα χθες στο σημείο να υποστηρίξει ότι ο Λεάντρο Παρέδες είναι ισάξιος του Αντρέα Πίρλο. Ο καθένας όμως καταλαβαίνει το «γιατί» πριν απ’ την έναρξη ενός τόσο κρίσιμου τουρνουά. Θα τον βλέπει μάλλον με τα μάτια της… ψυχής του.

Ο μάγος της… Αφρικής

Και η Σαουδική Αραβία που μοιάζει προσκεκλημένη σε αυτή την πρεμιέρα; Χθες διάβαζες το όνομά της παντού, όχι όμως με αφορμή τη συμμετοχή της στο Παγκόσμιο Κύπελλο: 12 εκτελέσεις τις τελευταίες 10 ημέρες λέει στη χώρα της, όλες αποκεφαλισμοί με σπαθί. Συνολικά 132 εκτελέσεις από την αρχή του 2022. Για ποδόσφαιρο δεν μίλησε κανείς. Δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό: Μπορεί σήμερα η ομάδα του «μάγου της Αφρικής» Ερβέ Ρενάρ να δώσει μία άλλη εικόνα: Δύο φορές κάτοχος του Africa Cup of Nations με τη Ζάμπια (2012) και την Ακτή Ελεφαντοστού (2015) και ήδη ταξιδεμένος μια φορά σε Μουντιάλ (2018, Μαρόκο). Αν μη τι άλλο, ξέρει καλά να παίζει τον ρόλο του αουτσάιντερ.