Μια διεκδίκηση με κίνδυνο

Το φετινό Μουντιάλ του Κατάρ άρχισε. Και παρά την αμφισβήτηση που το περιβάλλει, φαίνεται ότι τίποτα δεν μπορεί να εξουδετερώσει τη μυθολογία και τις συγκινήσεις που περιέχει το ποδόσφαιρο, το μεγάλο λαϊκό θέαμα.

Τη χθεσινή μέρα, η εθνική ομάδα του θεοκρατικού και αυταρχικού Ιράν έπαιξε με την Αγγλία. Στην έναρξη του αγώνα, την ώρα των εθνικών ύμνων, οι παίκτες της ομάδας του Ιράν άκουγαν τη μουσική χωρίς να τραγουδούν, όπως συνηθίζεται, τα λόγια. Ταυτόχρονα, στην εξέδρα, πολλοί φίλαθλοι αποδοκίμαζαν το αυταρχικό καθεστώς της χώρας και τις μεθοδεύσεις του, ενώ εμφανίστηκαν πλακάτ για τον αγώνα των γυναικών στη χώρα και την επίθεση του κράτους εναντίον τους, με διώξεις, βία και σκλήρυνση της νομοθεσίας.

Ιδίως η στάση των παικτών της ομάδας, η πάνδημη αντίδραση στη φύση της εξουσίας μπροστά στις κάμερες, σε παγκόσμιο κοινό, περιέχει μεγάλο κίνδυνο. Σε τέτοιου τύπου καθεστώτα, δεν σε προστατεύει ούτε η φήμη σου. Αλλά οι άνθρωποι αυτοί πήραν το ρίσκο και ένωσαν τη φωνή τους με τις γυναίκες. Διεκδικούν το δικαίωμα των γυναικών να ορίζουν την εμφάνισή τους και, μαζί, διεκδικούν ελευθερία και δημοκρατία. Τιμή και δόξα στον αγώνα τους.