Α’ και β’ βραβείο Ντόναλντ Τραμπ

Ανάμεσα στην τερατολογία που συνεχίζει να διακινείται για τις υποκλοπές, μια υπερπληροφόρηση που εσκεμμένα μεγαλώνει τη σύγχυση, δεσπόζοντα ρόλο έπαιξε ένα φανταστικό μυθιστόρημα δημοσιευμένο το Σαββατοκύριακο. Σύμφωνα με τη μυθοπλασία αυτή, το 2018, τα λογισμικά παρακολούθησης βοήθησαν να διασωθούν στη φονική πυρκαγιά στο Μάτι η σύζυγος, τα παιδιά και η πεθερά στελέχους του υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής. Το στέλεχος δεν κατονομάζεται αλλά, κατά τη βαρύγδουπη γλώσσα του δημοσιεύματος, «το συγκεκριμένο στέλεχος δεν είναι άλλο από σημερινό υπουργό της κυβέρνησης, ο οποίος στην εν λόγω τραγωδία παραλίγο να χάσει την οικογένειά του».

Το στέλεχος είναι ο σημερινός υπουργός στο υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής, Κυριάκος Πιερρακάκης, ο οποίος όμως τότε δεν μπορούσε να ξέρει ότι θα είναι ο επόμενος υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, επειδή ακόμα και αν είχε υπάρξει  συνεννόησή του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, κανείς τότε δεν μπορούσε να προεξοφλήσει το αποτέλεσμα των επόμενων εκλογών. Το «κακόβουλο λογισμικό», όμως, ξέρει τα παρόντα και τα μέλλοντα, ίσως γι’ αυτό παρακολουθούσε (για λογαριασμό ποίου;) τη γυναίκα, την πεθερά και τα παιδιά του Πιερρακάκη και, την ώρα που προσπαθούσαν, με εκατοντάδες ακόμα ανθρώπους, να σωθούν μένοντας στο σκοτάδι επί ώρες στο νερό στο Κόκκινο Λιμανάκι, το λογισμικό έδωσε το στίγμα τους, οπότε μια αόρατη σωστική μηχανή τους ξεδιάλεξε από τους υπόλοιπους που βρίσκονταν γύρω τους και τους έσωσε! Πρώτο βραβείο Ντόναλντ Τραμπ.

Ο Πιερρακάκης δεν είναι εύκολος στόχος. Δεν μοιάζει με τους συνήθεις πολιτικούς: η επιστημονική του ταυτότητα υπερκαλύπτει την πολιτική περσόνα του: είναι απόφοιτος του MIT (M.Sc. στην τεχνολογική πολιτική), του Harvard Kennedy School (M.A. στη δημόσια πολιτική) και του τμήματος πληροφορικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Η ιδεολογική ταυτότητά του τον κατατάσσει στον πολιτικό φιλελευθερισμό. Στο παρελθόν, το έχω ξαναναφέρει, έχει μελετήσει συστηματικά την πολιτική παρουσία του Λίντον Τζόνσον, ενός σπουδαίου προέδρου των ΗΠΑ, που όταν χρειάστηκε (αμέσως μετά τη δολοφονία του Τζον Κένεντι) ανέλαβε με το παραπάνω τις ευθύνες του. Από τα χρόνια των σπουδών του, ο Πιερρακάκης αναζητούσε ένα αντίστοιχο πολιτικό πρότυπο που «δεν θα δίσταζε να λερώσει τα χέρια του προσπαθώντας να χαλιναγωγήσει την προβληματική μηχανή που λέγεται ελληνικό κράτος».

Η επιλογή του από τον Κυριάκο Μητσοτάκη έγινε ακριβώς για να διορθωθεί το προβληματικό ελληνικό Δημόσιο, ένας βαθύς μηχανισμός που γεννούσε (και σε μεγάλο βαθμό γεννά ακόμα) γραφειοκρατία και με κακές υπηρεσίες εξουθένωνε (εξουθενώνει) τον πολίτη. Ο Πιερρακάκης, χωρίς τυμπανοκρουσίες, παρέκαμψε αυτό τον μηχανισμό και, βαθμιαία, εγκαθιστά ένα νέο, σχετικώς χαμηλού κόστους, ψηφιακό Δημόσιο, στόχος του οποίου είναι να υποκαταστήσει ενσωματώνοντας σε βάθος χρόνου τις παλιές, φθαρμένες υπηρεσίες. Από μόνο του, αυτό μπορεί να τον κάνει αντίπαλο ενός παλιού συστήματος εξουσίας που έχει βολευτεί με ό,τι υπάρχει – ενός συστήματος που αποστρέφεται τον εκσυγχρονισμό του, υπό τον φόβο της απώλειας προνομίων. Αυτό από μόνο του είναι λόγος ολομέτωπης επίθεσης εναντίον του υπουργού.

Ο οποίος, ευτυχώς, παραμένει ψύχραιμος και, απλώς, ειρωνεύεται τη βαρύγδουπη συνωμοσιολογική μυθοπλασία που επιδιώκει να βυθίσει και τον ίδιο στον αντιπολιτικό βούρκο που προτείνεται ως αντιπολίτευση.

ΥΓ. Στο ίδιο δημοσίευμα, επιχειρήθηκε να εμφανιστεί ως προϊόν υποκλοπής η φωτογραφία του, πρωθυπουργού τότε, Αλέξη Τσίπρα με το πούρο στο γνωστό κότερο μετά το Μάτι. Δήθεν ότι η αποκάλυψη του κυνισμού του αυτόκλητου Ρομπέν των φτωχών ήταν προϊόν συνωμοσίας. Δεύτερο βραβείο Ντόναλντ Τραμπ.