Τα αστεία του Μακρόν

Τον Εμανουέλ Μακρόν πρέπει να τον διακρίνει υψηλή αίσθηση του χιούμορ. Δεν εξηγείται αλλιώς η δήλωσή του πως «ο αθλητισμός δεν πρέπει να πολιτικοποιείται», με αφορμή την κριτική που ασκείται στο Κατάρ.

Ενα από τα χόμπι σχεδόν όλων των προέδρων της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας ήταν η προσπάθειά τους να συνδέσουν τη θητεία τους με τον αθλητισμό. Ο Ζισκάρ Ντ’ Εστέν, ο Μιτεράν, ο Σιράκ, ο Σαρκοζί, ακόμα και ο Φρανσουά Ολάντ με τον έναν ή τον άλλο τρόπο προσπάθησαν να ενισχύσουν το πολιτικό τους προφίλ είτε ασκούμενοι σε κάποιο σπορ είτε εκμεταλλευόμενοι μεγάλες επιτυχίες. Ο Εμανουέλ Μακρόν δεν αποτέλεσε φυσικά εξαίρεση.

Πριν από τρία χρόνια ο πρόεδρος της UEFA Αλεξάντερ Τσέφεριν κατά την ομιλία του στην ολομέλεια της FIFA αποδοκίμαζε την προσπάθεια του γάλλου προέδρου να εμπλακεί στα εσωτερικά του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου που τότε αναζητούσε τη φόρμουλα του νέου Τσάμπιονς Λιγκ, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Πρόκειται για πολιτική παρέμβαση στον αθλητισμό και δεν είναι πρέπον».

Ο Μακρόν είχε την τύχη να είναι πρόεδρος της Γαλλίας στο προηγούμενο Παγκόσμιο Κύπελλο όταν οι Μπλε τοποθέτησαν το δεύτερο αστέρι τους στη φανέλα, στα ρωσικά γήπεδα.

Ο παρατεταμένος εναγκαλισμός του με τον Κιλιάν Εμπαπέ κατά την απονομή, ο τρόπος που πανηγύριζε στην εξέδρα τα γκολ με τη χαρακτηριστική υψωμένη γροθιά αλλά και αργότερα στο Ελιζέ, όταν υποδέχτηκε τους παγκόσμιους πρωταθλητές τραγουδώντας και χορεύοντας μαζί τους ως μέλος της ομάδας εκτόξευσε τη δημοτικότητά του και τον ταύτισε με τη μεγάλη επιτυχία.

Είχε γίνει πια τόσο φίλος με το πολυτιμότερο πετράδι του γαλλικού ποδοσφαίρου, τον Κιλιάν Εμπαπέ, ώστε σε μία εκπομπή του τηλεφώνησε στον «αέρα» για να τον ρωτήσει αν θα συνεχίσει την καριέρα του στην αγαπημένη του Μαρσέιγ.

Του άσκησε επίσης πίεση να παραμείνει το καλοκαίρι στην Παρί Σεν Ζερμέν λέγοντάς του πως είναι πολύ σημαντικός για τη Γαλλία και πως έχει την ευκαιρία να γράψει στην πατρίδα του ιστορία.

Στην τελευταία του επίσκεψη στην Αλγερία, τον Αύγουστο, ένα από τα εργαλεία που χρησιμοποίησε ο Μακρόν για την ανοικοδόμηση των διμερών σχέσεων των δύο χωρών ήταν το ποδόσφαιρο, προτείνοντας φιλικό παιχνίδι μεταξύ των εθνικών ομάδων. Το χιούμορ «μακρόνει» τη ζωή.