Δημοκρατία

Σήμερα συμπληρώνονται σαράντα εννέα χρόνια από την Εξέγερση του Πολυτεχνείου. Μια επέτειος που ελπίζουμε να μην αμαυρωθεί από τα γνωστά επεισόδια που – ας το καταλάβουν όλοι επιτέλους – βεβηλώνουν τη μνήμη και τον αγώνα των νέων ανθρώπων του 1973. Κι αυτό αφού παρά τις δεκαετίες που πέρασαν ο ξεσηκωμός εκείνος, αποτέλεσμα μιας αλληλουχίας πολλών στιγμών του αντιδικτατορικού αγώνα του λαού μας, έχει σήμερα τους δικούς του συμβολισμούς, ανθεκτικότητα και νοήματα. Εξάλλου ήταν αγώνας για την αποκατάσταση της δημοκρατίας και των ελευθεριών και ένα μέρος των πολιτών το πλήρωσε πολύ ακριβά.

Οι στιγμές εκείνες είναι μια καλή υπενθύμιση του πόσο πολύτιμη είναι η δημοκρατία και πόσο σημαντικά είναι τα κεκτημένα που ακολούθησαν στη Μεταπολίτευση, όπου και η συνταγματική τάξη αποκαταστάθηκε και συγκροτήθηκε η χώρα σε ένα μοντέρνο ευρωπαϊκό κράτος με ώριμους θεσμούς και διεύρυνση των δικαιωμάτων για όλους και όλες. Η Εξέγερση βέβαια δεν είχε χρώματα και δεν την πυροδότησε ένα και μόνο ιδεολογικό ή πολιτικό ρεύμα του αγωνιζόμενου δημοκρατικού τόξου. Ηταν όσων συμμετείχαν και έθεταν τα επείγοντα αιτήματα με τα οποία συντονιζόταν και όλος ο δημοκρατικός κόσμος.

Αρα, ούτε ιδιοκτήτες είχε ποτέ η Εξέγερση, το λένε εξάλλου πολλοί εκ των πρωταγωνιστών της, ούτε «εξαργυρωτές». Σήμερα η Ελλάδα, παρά τις δοκιμασίες, έχει φτάσει σε ένα ιδεατό σημείο θεσμικό και αξιακό. Είναι μέλος και μάλιστα παλιό της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Είναι πυλώνας σταθερότητας στην περιοχή μας. Είναι μια χώρα που αγωνίζεται για περαιτέρω ανάπτυξη και σταθερότητα. Ο Νοέμβρης του ’73 ήταν τομή στον βηματισμό και την απαρχή της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας.