Οι «αναμάρτητοι»

Εξι λεπτά. Κι αν του το επέτρεπαν οι συνθήκες θα μιλούσε για ώρες, ως Φιντέλ Κάστρο του ποδοσφαίρου. Ο Γιούργκεν Κλοπ είναι έξω φρενών. Με αυτούς που φρόντισαν ώστε το Παγκόσμιο Κύπελλο να δοθεί στο Κατάρ και τώρα ντύθηκαν Πόντιοι Πιλάτοι. Με αυτούς που κατάρτισαν το καλαντάρι και οι παίκτες θα πάνε απευθείας από τα ματς πρωταθλημάτων στις αναμετρήσεις του Μουντιάλ. Με αυτούς που πιέζουν τους παίκτες να στείλουν για λογαριασμό τους πολιτικά μηνύματα όταν δουλειά τους είναι να κλωτσούν την μπάλα.

Μα πάνω απ’ όλα είναι έξω φρενών με την υποκρισία του Τύπου που ανακάλυψε όλα τα στραβά και ανάποδα του Κατάρ τους τελευταίους μήνες, ενώ για δώδεκα χρόνια είχε χάσει τη φωνή του.

Λένε ότι φωνάζει όλος ο κόσμος για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ στο Κατάρ. Ποιος κόσμος; Και οι πέντε αφρικανικές χώρες που θα συμμετάσχουν στη διοργάνωση – Καμερούν, Γκάνα, Μαρόκο, Σενεγάλη, Τυνησία – έχουν ποινικοποιήσει τις σχέσεις μεταξύ ομοφυλόφιλων και οι ποινές που προβλέπονται είναι φυλάκιση μεταξύ τριών και πέντε ετών και χρηματικό πρόστιμο.

Να φωνάξει επίσης το Ιράν της Μαχσά Αμινί και των θανατικών ποινών για τις ομοφυλόφιλες σχέσεις; Η Σαουδική Αραβία του χημικού ευνουχισμού και της θανατικής ποινής;

Η Βραζιλία για την οποία κανείς δεν λέει τίποτα, που έχει το ένατο υψηλότερο ποσοστό εγκληματικότητας (67,49%) ανά 100.000 κατοίκους. Και φυσικά τις «βρώμικες λίστες» με τις εταιρείες που εξαναγκάζουν ανθρώπους σε εργασία, τη σύγχρονη σκλαβιά στην οποία είναι εγκλωβισμένοι πάνω από 22 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο.

Οι γερμανοί οπαδοί είχαν γεμίσει το περασμένο Σαββατοκύριακο με πανό τα γήπεδά τους με τα οποία ζητούσαν μποϊκοτάζ του Μουντιάλ όταν το καμάρι τους, η Μπάγερν, όχι μόνο έχει στενή οικονομική συνεργασία με το Κατάρ αλλά προτίθεται να την ανανεώσει παρά την αντίθετη γνώμη των μελών της.

Ο δήμος του Παρισιού που ανακοίνωσε πως θα μποϊκοτάρει τη διοργάνωση και δεν θα στήσει μεγάλες οθόνες σε δημόσιους χώρους είναι ο ίδιος που πριν από έξι μήνες, σε συνεργασία με την τοπική αστυνομία διοργάνωσε έναν από τους χειρότερους τελικούς στην ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή χιλιάδων φιλάθλων.

Ο αναμάρτητος από τους φιναλίστ, πρώτος τον λίθον βαλέτω.