Πού είναι η Δικαιοσύνη

Ανακεφαλαίωση. Εν μέσω της ραστώνης του Αυγούστου, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης τροφοδότησε μια σοβαρή κυβερνητική κρίση όταν αποκάλυψε ότι η ΕΥΠ, νομίμως, με εισαγγελική εντολή, παρακολουθούσε τις επικοινωνίες του Νίκου Ανδρουλάκη, χωρίς ο ίδιος όπως είπε να το γνωρίζει. Στην έντονη αντιπαράθεση που ακολούθησε, προέκυψε ότι, με βάση τα δεδομένα, το πρόβλημα δημιουργήθηκε όχι επειδή παραβιάστηκε κάποιος νόμος αλλά, αντίθετα, επειδή ο νόμος τηρήθηκε! Γιατί; Επειδή ο ίδιος ο νόμος, που τηρήθηκε, ήταν η αιτία του προβλήματος. Ο Πρωθυπουργός υποσχέθηκε αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου για τις μυστικές υπηρεσίες και τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους.

Οσο ξετυλιγόταν η υπόθεση, ο Νίκος Ανδρουλάκης προσπαθούσε να δώσει έμφαση και σε ακόμα μια προσπάθεια να υποκλαπούν οι συνομιλίες του, αυτή τη φορά μέσω της χρήσης ενός λογισμικού παρακολούθησης, του Predator, που έγινε απόπειρα να «εισβάλει» στο κινητό του τηλέφωνο. Το ίδιο πάνω-κάτω διάστημα άρχισαν να πληθαίνουν τα δημοσιεύματα για υποκλοπές μέσω του Predator, κάποια από τα οποία επιδίωξαν να συσχετίσουν επιχειρηματίες που εμπορεύονται τέτοιου τύπου λογισμικά με κύκλους του κυβερνώντος κόμματος. Ο Πρωθυπουργός, ρητά, απέκλεισε οποιαδήποτε σχέση της κυβέρνησης με το συγκεκριμένο και πιθανόν άλλα λογισμικά της αγοράς, και πρόσφατα εξήγγειλε νόμο με τον οποίο τέτοια λογισμικά θα κηρυχθούν παράνομα.

Την περασμένη Κυριακή, η εφημερίδα «Documento» δημοσίευσε μια λίστα με υπουργούς, στελέχη της αντιπολίτευσης, δημοσιογράφους και μερικές συζύγους πολιτικών που εμφανίζονται να παρακολουθούνται. Αφέθηκαν και υπαινιγμοί για το περιεχόμενο ορισμένων υποκλοπών. Αποδείξεις; Καμία. Μόνο φήμες. Το αποτέλεσμα ήταν να αναζωπυρωθεί η σχετική συζήτηση και, ακόμα μια φορά, να μπει στο στόχαστρο ο Πρωθυπουργός, ο οποίος, όχι ρητά αλλά με υπονοούμενα, κατονομάζεται ως ο υπεύθυνος για 33 παρακολουθήσεις, ενώ φήμες μιλάνε για πολύ περισσότερες. Ζητάει μάλιστα την κεφαλή του επί πίνακι ο Αλέξης Τσίπρας, που αποδεδειγμένα μεταξύ πολλών άλλων η ΕΥΠ επί των ημερών του παρακολουθούσε παράνομα στενό συνεργάτη του!

Ο δημοσιογράφος και εκδότης της εφημερίδας, και στο παρελθόν με λίστες και καταλόγους δήθεν ενόχων συνέβαλε σε κορυφαίες καμπάνιες του ΣΥΡΙΖΑ (λίστα Λαγκάρντ-Φαλσιανί, υπόθεση Νovartis), που δεν έστειλαν κανέναν στη φυλακή, και έχει εισπράξει ουκ ολίγες τελεσίδικες καταδίκες για δυσφήμιση και συκοφαντική δυσφήμιση. Μετά τη νέα λίστα, ενώ κλήθηκε νόμιμα από τη Δικαιοσύνη να παραδώσει ό,τι στοιχείο είχε στον αρμόδιο εισαγγελέα, επέλεξε να επισκεφτεί τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ισίδωρο Ντογιάκο, προκειμένου να χρησιμοποιήσει την επίσκεψη αυτή για μιντιακό θόρυβο.

Εικάζω ότι, οσονούπω, η συγκεκριμένη εφημερίδα θα δώσει στην αγορά νέο «υλικό» για παθιασμένες αντιπαραθέσεις και για κοινωνικό μίσος. Αν δημοσιεύει φήμες αντί για δεδομένα, είναι υπόθεση της δικαιοσύνης. Αλλά ακόμη περισσότερο υπόθεση της δικαιοσύνης είναι και αν δημοσιεύει προϊόντα υποκλοπής: το υλικό αυτό είναι παράνομο, και αυτός που το κατέχει και το χρησιμοποιεί, δεν παρανομεί μόνο ο ίδιος (σταθμίζοντας, προφανώς, τις συνέπειες). Γνωρίζει και εκείνους που του το προμήθευσαν, αφού – αν πράγματι το προμηθεύτηκε μέσω σκοτεινών συναλλαγών και δεν το επινόησε – λειτουργεί δηλαδή ως αποδέκτης προϊόντος εγκλήματος, δηλαδή ως κλεπταποδόχος. Εχει σημασία να ξέρουμε ποιος διακινεί προϊόντα παράνομων υποκλοπών, και γιατί.

Απορώ γιατί μια βδομάδα τώρα η δικαιοσύνη είναι ωσεί παρούσα.