Στη δίνη των υποκλοπών και η Κύπρος

Η υπόθεση ή καλύτερα σκάνδαλο των υποκλοπών ταλανίζει και την Κύπρο, η οποία εισέρχεται στην τελευταία και στην πιο κρίσιμη φάση της προεκλογικής περιόδου των προεδρικών εκλογών. Ωστόσο μόνον τα κόμματα της αντιπολίτευσης, το (κομμουνιστικό) ΑΚΕΛ και το σοσιαλιστικό ΕΔΕΚ φαίνονται να τους απασχολεί σοβαρά το θέμα διατυπώνοντας συνεχώς καταγγελίες.

Οι δύο βασικοί υποψήφιοι που προέρχονται από το κυβερνών κόμμα του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΔΗΣΥ) Αβέρωφ Νεοφύτου και Νίκος Χριστοδουλίδης, σχεδόν θέλουν να αποφύγουν κάθε συζήτηση περί παρακολουθήσεων, περί Intellexa, περί ισραηλινών πρακτόρων, περί ενός μαύρου Βαν και περί του Ταλ Ντίλιαν. Στην προεκλογική περίοδο οι Κύπριοι δεν έγιναν σοφότεροι για το ποια είναι η σχέση του Predator με την παρακολούθηση πολιτικών προσώπων στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Και τούτο επειδή η όλη η ιστορία των παρακολουθήσεων και του κακόβουλου λογισμικού ξεκίνησε επί κυβερνήσεως Νίκου Αναστασιάδη και μέλη του κυβερνώντος κόμματος στην Κύπρο, όπως αναφέρει η κυπριακή αντιπολίτευση, είχαν στενές επαφές με πολιτικά πρόσωπα στην Ελλάδα (που επίσης ταλανίζεται με το σκάνδαλο των υποκλοπών), όπως και με τον τότε γενικό γραμματέα της κυβέρνησης Γρηγόρη Δημητριάδη.

Αποφεύγουν στην Κύπρο να μιλήσουν ανοικτά (και με αλήθειες) για την υπόθεση αυτή, παρά το γεγονός ότι κυβερνητικά στελέχη εμφανίζονται πρόθυμα να απαντήσουν σε κάθε ερώτηση, ακόμα και της επιτροπής PEGA, που προσφάτως βρέθηκε στην Κύπρο, όπως επισκέφθηκε και την Ελλάδα. Ακόμα και ειδική συνεδρίαση των μελών της PEGA και μελών της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, έγινε για το θέμα των παρακολουθήσεων, αλλά μήπως βγήκε άσπρος καπνός;  Αλλά δεν λένε πώς και γιατί όταν ανακαλύφθηκε το ισραηλινό μαύρο βαν των παρακολουθήσεων, η υπόθεση δεν προχώρησε αλλά γρήγορα κουκουλώθηκε και κυρίως πώς ήταν δυνατόν οι εταιρείες Intellaxia και Cytrox, στις οποίες λειτουργούσε η «φωλιά» των κακόβουλων λογισμικών δρούσαν ανενόχλητα στην Κύπρο.

Είχε κάλυψη. Η αίσθηση πολλών στην Κύπρο είναι ότι ο Ταλ Ντίλιαν (ισραηλινός επιχειρηματίας και πρώην πράκτορας της Μοσάντ), δρούσε στο νησί παρακολουθώντας ό,τι του είχε ζητηθεί, ωσάν να είχε κάποια κάλυψη, είτε άνωθεν παραγόντων είτε μυστικών υπηρεσιών. Δηλαδή, τι περίμενε να μη γίνει αντιληπτός; Τη στιγμή που μετέτρεψε ένα παλιό ασθενοφόρο αμερικανικής κατασκευής μάρκας GMC, σε  ένα μαύρο βαν (με εγκατεστημένο μέσα το κακόβουλο λογισμικό παρακολουθήσεων) στο οποίο για να το κάνει πιο… μυστικό αφαίρεσε και τις πινακίδες του και το άφησε προς κοινή θέα των Κυπρίων; «Δεν λογάριαζε τις αντιδράσεις;» αναρωτιούνται πολλοί. Μάλλον δεν τις λογάριαζε, αφού μόνον μετά από πιέσεις της αντιπολίτευσης, των κυπριακών ΜΜΕ και των πολιτών η κυπριακή αστυνομία προχώρησε στην κατάσχεσή του. Εγιναν βεβαίως κάποιες συλλήψεις. Η κατάληξη της υπόθεσης ήταν η απλή επιβολή προστίμου ύψους 925 χιλιάδων ευρώ σε εταιρεία συνδεδεμένη με τον Ταλ Ντίλιαν. Ωστόσο ο ίδιος ο Ντίλιαν δεν πέρασε ποτέ από δίκη, αφού ο γενικός εισαγγελέας της Κύπρου αποφάσισε την αναστολή της ποινικής του δίωξης για λόγους που δεν εξηγήθηκαν ποτέ.

Αλλά γιατί διάλεξε την Κύπρο ο εν λόγω Ισραηλινός για να επεκτείνει εν συνεχεία του τη «σταδιοδρομία» του στην Ευρώπη;

n Πρώτον γιατί στην Κύπρο δεν υπάρχει κανένα απολύτως ρυθμιστικό πλαίσιο, ούτε για τους κατασκευαστές ούτε για τη χρήση των λογισμικών. «Γι’ αυτό έρχονται, επειδή δεν τους ελέγχει κανείς», λένε τα κόμματα της αντιπολίτευσης.

n Δεύτερον: Υπάρχει καταγγελία του βουλευτή της ΕΔΕΚ Κωστή Ευσταθίου ότι τουλάχιστον δύο κοινοβουλευτικά κόμματα της Κύπρου «απευθύνθηκαν σε ισραηλίτικες εταιρείες για να ακούνε τους δικούς τους». Η καταγγελία αυτή διερευνάται.

Ο ευρωβουλευτής του αριστερού κόμματος ΑΚΕΛ Γιώργος Γεωργίου έλεγε πως υπάρχουν πολλά στοιχεία που συνδέουν την Κύπρο με το θέμα, ενώ ο ανεξάρτητος σοσιαλιστής ευρωβουλευτής Δημήτρης Παπαδάκης έκανε λόγο για «κουκούλωμα» της υπόθεσης του βαν παρακολουθήσεων από τις κυπριακές αρχές, συνδέοντας άμεσα το σκάνδαλο στην Ελλάδα με τον Ταλ Ντίλιαν.