Ωτίτιδα ωτακουστή

Υπάρχουν άνθρωποι που απορρίπτουν την Ιατρική και είναι γιατροί, συγγραφέας παιδικών βιβλίων που τον μερακλώνει η παιδική πορνογραφία και πολιτικοί που ονειρεύονται μια νέα Καγκεμπέ, αλλά τσιμπομαδιούνται αν ακούσουνε για επισυνδέσεις. Σε λίγο θα δούμε κουλούς μποξέρ, βωβούς δικηγόρους, και αρσιβαρίστες να κάνουνε άλμα επί κοντάρ’. Συμπερίληψη.

Κι απ’ όλους τους – μέλλει ν’ αποδειχτεί ή όχι – παρακολουθούμενους, παραδοξολογικά μιλώντας, μόνο ο Λαζόπουλος ίσως άξιζε περισσότερο την παρακολούθηση, διότι ο ωτακουστής θα άκουγε τουλάχιστον καμιά καλή ατάκα. Τώρα τι θα μπορούσε κανείς να μάθει από τη σύζυγο ενός περιφερειάρχη είναι ένα ερώτημα, διότι σίγουρα η κυρία δεν είναι η Σεμίραμις της κατασκοπείας. Και τα όσα μπορούνε να λέγονται στον ΣΥΡΙΖΑ ή σε ένα άλλο κόμμα είναι βέβαιο πως τα περισσότερα μαθαίνονται αμέσως παντού από καλοθελητές – ρωτήστε έναν οποιονδήποτε διευθυντή εφημερίδας ή ειδήσεων. Τα μυστικά επιβιώνουν δύσκολα. Αλλά τώρα μέχρι και ο Βαρουφάκης κάνει ότι παραπονιέται, αυτός που ηχογραφούσε κρυφά το κόμμα του και τη μισή Ευρώπη.

Επίσης: να παρακολουθούνταν ο Καρανίκας, μάλιστα. Θα υπήρχε μια δικαιολογία διότι ήταν κάποτε ο μέγας εγκέφαλος του στρατηγικού σχεδιασμού, ανάλογη επίζηλη θέση που τώρα κατέλαβε ο Τζ. Πάντως ήταν προτιμότερος ο Καρανίκας, όχι μόνο γιατί γούσταρε θανάσιμα την Ελένη, αλλά διότι έχει και βαθιά μαρξιστική παιδεία και άμα τον λαθρακούσεις, κάτι μπορεί κι εσύ να διδαχτείς για την κλινοπάλη των τάξεων. Σε κάθε περίπτωση, τουλάχιστον ο Καρανίκας είχε libido, είχε πάθη, και ακούγεται πως εκτιμούσε το καλό μαντολάτο εκ Τριφυλίας. Με τον Τζ. τον οποίο δεν πρόλαβαν ακόμα να παρακολουθήσουν για να μάθουν την τέχνη της αποστασίας και άλλα ψυχωφελή της αντιδεξιάς ψύχωσης υπάρχει θέμα ξύλινου και άνοστου λόγου – είναι σαν να τρως νοβοπάν ή γύψο οδοντοτεχνίτου.

Θα πεις, δεν αποτελεί και πρωτότυπη περίπτωση διότι αρκετοί της πολιτικής αρένας είναι συναρπαστικοί ομιλητές – αρκεί να προσέξεις τις γραβάτες που φοράνε ή τα ρολόγια τους. Το να ακούς μερικούς εξ αυτών δεν θα έλεγες πως είναι κάποιου είδους απόλαυση χαρίεντος λόγου. Πόσω μάλλον να τους κρυφακούς – θα πεις τότε, μπορεί και να τους ξέφευγε κάτι μη ξύλινο, κάτι εύχαρι, ευφυές, τρυφερό και χαριτωμένο. Μπορεί και όχι. Δύσκολη πάντως η δουλειά του ωτακουστή – ίσως πρέπει να μπει στα βαρέα κι ανθυγιεινά. (Ασε που τον περιμένει κι η φυλακή).

Σκέψου, δηλαδή, να δυσκολεύεται κάποιος να ακούσει δέκα λέξεις του κ. Τσίπρα στη σειρά και να τον έβαζαν ή να ήτανε υποχρεωμένος να τον λαθρακούει νυχθημερόν. Πέραν της παρανομίας, θα ήταν καλύτερα να βασάνιζαν τον ωτακουστή βάζοντάς τον ν΄ ακούει συνέχεια Καζαντζίδη – μάλλον θα ήταν λιγότερο επώδυνο. Αλλά το ερώτημα – επωδός είναι: αν κάποιους από τους φερόμενους ως παρακολουθούμενους τους άκουγαν κάποιοι (δύσκολα να το πιστέψει κανείς) τι περίμεναν πως θα μάθουν; Ποιο μοιραίο μυστικό για το έθνος; Ποιον κρυφό κώδικα Ντα Βίντσι; Ποια Πρω-κ-τόκολλα της Σιών; Ποια Ιερά Δίπτυχα και ποιον συνδυασμό χρηματοκιβωτίου όπου ίσως είχαν κρυμμένα Μίκυ Μάους;

Ποια μεγάλα μυστικά γνωρίζουν για να τα μυθολογήσουμε; Και βέβαια είναι λογικό να σκεφτεί κάποιος ότι τα ονόματα τα οποία υποτίθεται ότι παρακολουθούνταν είναι αυτά που κάποιους ενοχλούν περισσότερο και ήθελαν να δημιουργήσουν πρόβλημα – ίσως είναι μια νέα παραλλαγή του σχεδίου Νοβάρτις με τους δέκα προκάτ ενόχους. Διότι ποιον θα έλεγαν ότι παρακολουθείται – ήταν κάπως απίθανο να έγραφαν πως κάποιοι αφουγκράζονταν τον Κλέωνα Γρηγοριάδη, όσο και αν και το περιεχόμενο ίσως θα είχε κάποιο ενδιαφέρον για το «National Geografic». Ή πως λαθρακουστής άκουγε τον Παπαδημούλη διότι ενδιαφερόταν για τις νέες τιμές των ακινήτων για μετανάστες. Δύσκολο. Επιπλέον, φαίνεται ότι ίσως μπήκαν και μερικά πρόσθετα ονόματα για ξεκάρφωμα ή για παραπλάνηση. Ισχύει; Δεν ξέρουμε. Θα δούμε όταν κατατεθούν, αν κατατεθούν, τα ντοκουμέντα με τη βοήθεια και της Ρωσικής Εκκλησίας – πρώτα ο Θεός – κι εφόσον οι αποδείξεις δεν θα είναι του τύπου «μου το είπε ο μπατζανάκης μου που το άκουσε στο λεωφορείο από μια θεία που το έλεγε στην κουνιάδα της», όπως στη Νοβάρτις από τους μασκοφόρους μάρτυρες.

Τα πράγματα δηλαδή είναι σχετικά. Ενας συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας μπάνιζε παιδική πορνογραφία – απ’ την άλλη ο Πούτιν σκοτώνει δεκαπέντε παιδιά τη βδομάδα και μάλλον δεν βλέπει παιδικές τσόντες. Πώς θα βγάλουμε άκρη; Αλλοι υποτίθεται ότι κρυφάκουγαν διάφορους, οι οποίοι διάφοροι ξέρουν πολύ καλά να μη λένε τίποτε σημαντικό απ’ το κινητό – αλλά και να έλεγαν μπορεί να ήταν παραπλανητικό. Κι έπειτα: καλά οι πολιτικοί, αλλά επιμένω: ο Λαζόπουλος; Τι βαριά μυστικά κουβαλάει ο Λάκης; Μήπως έβαλαν το όνομά του για φωτοσκίαση για να τον μπαρουτιάσουν ή να του προσδώσουνε κάποιον ηρωισμό; Θα μάθουμε – πάντως αν συνέβη, τότε οι λαθρακουστές είτε οφείλουν να ελεγχθούν για παχύνοια είτε είχαν πεθυμήσει τους δέκα μικρούς Μήτσους, είναι δηλαδή θαυμαστές του. (Γράφω «λαθρακουστής». Το κορέκτ είναι «παράτυπος ωτακουστής»).

Βέβαια το πιο εξωφρενικό είναι να δούμε τελικά και την καταγγελία ότι ο Μητσοτάκης παρακολουθούσε τον εαυτό του. Και με τη δικαιολογία ότι ακολουθούσε τη σωκρατική ρήση «γνώθι σαυτόν». Μόνο σέλφι θα βγάζουμε;