Ανεξήγητο

Τώρα ναι, μπορούμε να ισχυριστούμε ότι αποτελούμε μια ευρωπαϊκή… παραφωνία. Ξέραμε ότι ενώ όλη η Ευρώπη σέρνεται καταγράφοντας οριακούς ρυθμούς ανάπτυξης, εμείς «τρέχουμε» με άλμα της τάξης του 6%. Από τη Δευτέρα μας προέκυψε και δεύτερη θετική… παραφωνία. Από το μέτωπο του πληθωρισμού. Μέσος ευρωπαϊκός όρος 10,7%, στο 9,8% εμείς. Προφανώς δεν είναι ώρες για να γιορτάζουμε. Να πάρουμε για παράδειγμα το «καλάθι του νοικοκυριού» και να στήσουμε γλέντι. Αλλά σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές αναδεικνύονται μικρές κινήσεις που έγιναν και κάνουν τη διαφορά. Κυρίως αναδεικνύεται μια ψυχραιμία που εκπέμπεται από την κυβέρνηση στην αντιμετώπιση αυτής της φάσης της περιπέτειας του πληθωρισμού, χωρίς ωστόσο να αποφεύγονται τα λάθη.

Το βασικό όπλο για τη συγκράτηση του πληθωρισμού που αποδίδει τα μέγιστα είναι η μείωση του κόστους του ηλεκτρισμού. Η λύση του καλοκαιριού, μπορεί λίγοι να την κατανόησαν εγκαίρως, ωστόσο ήταν καταλυτική. Εχει δημιουργήσει ένα δείκτη ασφάλειας, που είτε το φυσικό αέριο πάει στα 300 ευρώ, είτε πέσει στα 100 ευρώ, ο καταναλωτής θα πληρώνει 15-17 λεπτά την κιλοβατώρα. Παρεμπιπτόντως τα 100 ευρώ της τιμής του φυσικού αερίου είναι σχεδόν τριπλάσια της περυσινής, άρα η πτώση από τα 300 ευρώ δεν σημαίνει ότι είναι δυνατός ο… μηδενισμός του κόστους του ρεύματος. Κάτι πληρώναμε και κάτι θα πληρώνουμε. Αυτό που εξασφαλίστηκε με τα 15-17 λεπτά του ευρώ ανά κιλοβατώρα, χωρίς μάλιστα να είναι υποχρεωτική κάθε μήνα η επιβάρυνση του προϋπολογισμού, είναι τιμές ελαφρώς υψηλότερες των περυσινών για το φθινόπωρο, αλλά σημαντικά χαμηλότερες των περυσινών υπέρογκων τον χειμώνα. Δικαιούμαστε οπότε να εκτιμήσουμε ότι τους επόμενους μήνες η «γενεσιουργός» αιτία του κύματος ανατιμήσεων όχι απλά θα εκλείψει, αλλά θα συμβάλει στη σημαντική αποκλιμάκωση του πληθωρισμού. Στις υπόλοιπες συνιστώσες του πληθωρισμού οι εξελίξεις δεν είναι τόσο καλές, αλλά σε καμία περίπτωση δεν οδηγούν στην επιστροφή του πληθωρισμού σε διψήφια επίπεδα.

Αυτά που δείχνουν να ανησυχούν είναι δύο. Για τη μια δεν μπορεί να κάνει πολλά πράγματα η κυβέρνηση για να μειώσει την επίδρασή της. Η αύξηση των επιτοκίων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αποτελεί το φάρμακο για την ακρίβεια, με στόχο τη μείωση της κατανάλωσης. Ωστόσο όπως πολλά φάρμακα περιλαμβάνει κάποιες «αντενδείξεις» που είναι πιθανό να πυροδοτήσουν ένα τελευταίο κύμα ακρίβειας πριν η «θεραπεία» λειτουργήσει. Με δεδομένο ότι η ανοδική τάση των επιτοκίων θα συνεχιστεί τόσο τον Δεκέμβριο όσο και τον Φεβρουάριο, αναμένεται η εκτίναξη του κόστους του χρήματος επιβαρύνοντας το λειτουργικό κόστος της ραχοκοκαλιάς της οικονομίας, τις ιδιωτικές επιχειρήσεις. Επί της ουσίας θα αποτελεί τη «σπίθα» αναζωπύρωσης των πληθωριστικών πιέσεων όταν θα αρχίσουν να «σβήνουν» οι υπόλοιποι παράγοντες.

Η δεύτερη συνιστώσα που πυροδοτεί τις πληθωριστικές πιέσεις είναι το μεγάλο αγκάθι του πετρελαίου κίνησης, που αποτελεί και το μεγάλο λάθος της κυβέρνησης, καθώς συνεχίζει να υποτιμά το πόσο σημαντικό είναι. Στα 2,11 ευρώ/λίτρο κινείται κατά μέσο όρο φέτος το ντίζελ, όταν πέρυσι την ίδια περίοδο δεν ξεπερνούσε το 1,50 ευρώ ανά λίτρο. Η κυβέρνηση προτίμησε να περιμένει την αποκλιμάκωση των διεθνών τιμών και όχι να παρέμβει, επαναφέροντας την επιδότηση στην αντλία. Αν ισχύει ότι η χρηματοδότηση της επιδότησης δεν στοιχίζει πάνω από 35-40 εκατ. ευρώ μηνιαίως, είναι ανεξήγητο γιατί δεν κάνει κάτι, ειδικά σε μια οικονομία που το σύνολό της κινείται μέσω οδικών μεταφορών…