Η οικονομική καταστροφή της Ινδίας από τον εαυτό της

Σχεδόν το 80% των εκτιμώμενων 70 εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο που έπεσαν σε ακραία φτώχεια με την εμφάνιση της COVID-19 το 2020 ήταν από την Ινδία, αποκάλυψε πρόσφατη έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας. Αλλά ακόμη και αυτός ο συγκλονιστικός αριθμός θα μπορούσε να είναι υποτιμημένος, καθώς η έλλειψη επίσημων στοιχείων καθιστά δύσκολη την εκτίμηση του ανθρώπινου κόστους της πανδημίας.

Τι εξηγεί αυτή την ανησυχητική αύξηση της φτώχειας στην Ινδία; Η COVID-19 ήταν αναμφίβολα η χειρότερη καταστροφή υγείας της Ινδίας εδώ και τουλάχιστον έναν αιώνα. Αλλά οι οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες της πανδημίας υπερβαίνουν τις άμεσες επιπτώσεις στην υγεία και τη θνησιμότητα. Οπως υποστηρίζω στο πρόσφατο βιβλίο μου, «The Making of a Catastrophe: The Disastrous Economic Fallout of the COVID-19 Pandemic in India», πολύ σημαντικές αποτυχίες πολιτικής – λόγω της κυβερνητικής δράσης και αδράνειας – ήταν υπεύθυνες για εκτεταμένη και σημαντική ζημιά στα μέσα διαβίωσης των Ινδών και για την παρακμή της χώρας ως προς πολλούς βασικούς δείκτες οικονομικής ευημερίας. Αυτή η άποψη μπορεί να φαίνεται υπερβολικά σκληρή. Εξάλλου, η κυβέρνηση της Ινδίας δεν προκάλεσε την πανδημία και πολλές άλλες χώρες γνώρισαν οικονομικές οπισθοδρομήσεις αφού δεν κατάφεραν να ελέγξουν τον ιό. Αλλά ο καταστροφικός αντίκτυπος της πανδημίας στην Ινδία έχει επιδεινωθεί από οικονομικές πολιτικές που αντανακλούσαν τις βαθιά ριζωμένες ανισότητες της χώρας. Σίγουρα, η πανδημία δεν δημιούργησε τις πολλές οικονομικές ευπάθειες της Ινδίας. Αλλά ανέδειξε τις πολλές κοινωνικές ρωγμές και τα ρήγματα της Ινδίας.

Η απόφαση της κυβέρνησης να μην αυξήσει τις δαπάνες επιδείνωσε το σοκ του lockdown, δημιουργώντας μια ανθρωπιστική κρίση που επηρέασε δυσανάλογα τις γυναίκες και τις περιθωριοποιημένες ομάδες, συμπεριλαμβανομένων εκατομμυρίων μεταναστών εργαζομένων.

Τα μέτρα ασφαλείας για την COVID-19 είναι μια φυσική εφαρμογή για το σύστημα κάστας της χώρας, το οποίο βασίζεται εδώ και πολύ καιρό σε μορφές κοινωνικής αποστασιοποίησης για την επιβολή της κοινωνικοοικονομικής τάξης και την προστασία αυτών που βρίσκονται στην κορυφή. Επίσης, εδραίωσε περαιτέρω την πατριαρχία της Ινδίας.

Αντί να λάβει τα κατάλληλα αντίμετρα, όπως η παροχή μεγαλύτερης υποστήριξης στον πληθυσμό, το κυβερνών κόμμα BJP χρησιμοποίησε την πανδημία για να εδραιώσει την εξουσία του.

Ακόμη και μέσα στους βαθιά ριζωμένους κοινωνικούς και πολιτικούς περιορισμούς της Ινδίας, υπάρχει περιθώριο για διαφορετική οικονομική στρατηγική που θα επέτρεπε μια δίκαιη, βιώσιμη και πιο δίκαιη ανάκαμψη. Για να διασφαλιστεί ότι οι περισσότεροι Ινδοί, όχι μόνο το χρηματιστήριο ή οι μεγάλες εταιρείες, θα επωφεληθούν από την ανάπτυξη, οι ψηφοφόροι της Ινδίας πρέπει να απορρίψουν τις πολιτικές του BJP που απειλούν να τους φτωχοποιήσουν περαιτέρω.

Η Τζαϊάτι Γκος είναι καθηγήτρια Οικονομικών στο University of Massachusetts Amherst και μέλος του High-Level Advisory Board on Effective Multilateralism του ΟΗΕ