Γύρισε… άλλος από το Αγρίνιο

Προφανώς σε αυτές τις περιπτώσεις δεν χάνεις τον στόχο: Πρωτάθλημα είναι, οι βαθμοί μετράνε, πολλώ δε μάλλον για τον Ολυμπιακό σε τούτη την αλλόκοτη φετινή αφετηρία του. Την έκανε η ομάδα του Μίτσελ μια χαρά τη δουλειά στο Αγρίνιο προκειμένου να προσθέσει τρεις ακόμη… «επαρχίας» στο σακούλι της. Τέσσερα χρόνια τώρα αήττητη στην εθνική οδό, ίσως στην πιο ουσιαστική «σταθερά» της.

Αντικειμενικά όμως δεν ήταν μόνο το τρίποντο απέναντι στον Παναιτωλικό (2-0) από τα υπέροχα σε εκτέλεση γκολ του Πεπ Μπιέλ

(50′) και του – σαν το παλιό καλό κρασί – Ματιέ Βαλμπουενά (82′). Το σαββατόβραδο έφερε πολλά περισσότερα και μάλιστα σε μια συγκυρία που οι Ερυθρόλευκοι τα έχουν πραγματικά ανάγκη για να επιβεβαιώσουν κάποια στιγμή βήματα προς τα εμπρός στη διαδρομή που ακόμη τους χωρίζει από τον γνώριμο χαρακτήρα τους.

Οπως πρέπει

Ισως για πρώτη φορά φέτος τόσο καλά τακτοποιημένοι στον αγωνιστικό χώρο. Τόσο «συνειδητοποιημένοι» για το σχέδιο που έπρεπε να ακολουθήσουν προκειμένου να κάνουν τη δουλειά με ασφάλεια. Νίκη χωρίς παθητικό που φέτος συγκαταλέγεται στην κατηγορία με τις σπάνιες – μόλις η 3η σε 19 επίσημες αναμετρήσεις εντός και εκτός συνόρων. Με τον αντίπαλο ίσα να βλέπει το χρώμα της φανέλας του τερματοφύλακα (3 τελικές) αλλά και να μην μπορεί καλά-καλά να σχηματίσει επίθεση αλλάζοντας 4-5 πάσες πάνω από τη μεσαία γραμμή (30% κατοχή). Επικράτηση που προέκυψε από την τεράστια διαφορά στα «ποιοτικά» αλλά και στα «ποσοτικά» χαρακτηριστικά. Ολα αυτά που ο Ολυμπιακός τα έχει σε αφθονία και ενώ θα έπρεπε να είναι τα βασικά του όπλα, έχουν φτάσει σε σημείο να θεωρούνται οι μεγαλύτεροι μπελάδες του.

Παρέλαση από τον πάγκο

Εψαχνε ο Γιάννης Αναστασίου στον πάγκο του έπειτα από το 0-1 με τη ζωγραφιά του Μπιέλ (50′) για να αλλάξει κάτι απογοητευμένος -«εκεί φάνηκε η γύμνια μας» το είπε. Και την ίδια στιγμή έβλεπε απέναντι τον Μίτσελ να έχει ανοίξει πασαρέλα: Ο Ελ Αραμπί αντί του Μπακαμπού. Ο Βαλμπουενά αντί του Μασούρα. Ο Φορτούνης αντί του Χάμες Ροντρίγκες. Ο Γκάρι Ροντρίγκες αντί του Πεπ Μπιέλ. Λερναία Υδρα. Τόσο έντονο το στοιχείο της ατομικής ικανότητας που όλα τα υπόλοιπα ήρθαν φυσιολογικά.  Και φυσικά το γεγονός πως κλείδωσε την πόρτα πέφτοντας ο Βαλμπουενά (82′) – που έτσι όπως το πάει κάθε χρόνο στο Αγρίνιο με γκολ, ασίστ, κερδισμένα πέναλτι θα βάλει για… δήμαρχος. Ηταν μια νίκη της επίθεσης; Οχι. Ηταν μια νίκη της λογικής. Της σωστής ανασταλτικής λειτουργίας. Της υπομονής και της τακτοποίησης στον αγωνιστικό χώρο. Οι εγγυήσεις. Οι άλλοι μπροστά απλά έκαναν τη δουλειά τους. Και θα συνεχίσουν να την κάνουν αν στα δύο τρίτα του γηπέδου υπάρχουν αυτές οι προϋποθέσεις.

Η άμυνα

Η τετράδα Αβιλα, Σωκράτης, Ντόι, Ρέαμπτσιουκ – με τον Εμβιλά να έχει τον έλεγχο μπροστά από τους δυο στόπερ – βρέθηκε για πρώτη φορά μαζί, ένα ημίχρονο, στο «Γεντί Κουλέ» (ΟΦΗ – Ολυμπιακός 1-2). Προχθές πρόσθεσε άλλα 72′ (λόγω της αναγκαστικής αλλαγής του Σωκράτη Παπασταθόπουλου). Το νέο «στοιχείο» ήταν ο Αλέξανδρος Πασχαλάκης που έκανε το ντεμπούτο του με τα κόκκινα γάντια και στο πρωτάθλημα (δίχως παθητικό όπως συνέβη και με αντίπαλο την Καραμπάγκ στο Europa League). Ο τραυματισμός του Σωκράτη, έστειλε τον Εμβιλά στην ευθεία της άμυνας και έφερε μπροστά από τους στόπερ τον Ντιαντιέ Σαμασέκου που για πρώτη φορά πήρε ένα κανονικό διάστημα συμμετοχής (είχε παίξει ένα τρίλεπτο με αντίπαλο τον Ατρόμητο). Ολη αυτή η διαχείριση έδωσε στον Ολυμπιακό μια εικόνα «compact». Ισως ήταν προϊόν μιας βραδιάς. Ισως όχι. Το σίγουρο είναι πως ο Μίτσελ μπορεί να επενδύσει σε αυτή τη διαχείριση στην προσπάθειά του να καταλήξει σε ένα ομαλό rotation.

Πήρε μορφή

Αντίστοιχα η τακτοποίηση στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου έβγαλε για πρώτη φορά ένα νόημα. Ο Μπιέλ δεξιός winger με έξτρα επιλογή τον Γκάρι. Ο Μασούρας αριστερός με έξτρα επιλογή τον Βαλμπουενά. Ο Χάμες στο «10» με εναλλακτική τον Φορτούνη που μπήκε για λίγο στην εξίσωση έπειτα από 5 ολόκληρους μήνες.

Ο Μπακαμπού με τον Ελ Αραμπί στο «9». Δεκαπέντε όλοι μαζί, δεκαέξι με
τον Ινμπόμ Χουάνγκ που είναι μια «θέση» (και μια κατηγορία) μόνος του στο «8»:
Κατέγραψε η στατιστική 128 εύστοχες πάσες του Κορεάτη (σε 141 απόπειρες). Αριθμός που σαν να θέλει μόνος του να πει τα πάντα. Η βραδιά όμως ήταν του συνόλου. Η βάση ενός πολύ καλού rotation που μπορεί να τραβήξει την ομάδα στην ανηφόρα Super League που σχηματίζεται μπροστά ως τις 14/11 και τη «χειμερινή» διακοπή.  H ευρωπαϊκή λίστα αναγκαστικά επιβάλλει άλλη μοιρασιά στα ενδιάμεσα ματς του Europa (με τη Φράιμπουργκ στη Γερμανία τη Πέμπτη, με τη Ναντ στο Φάληρο στις 3/11). Προφανώς όμως δεν γίνονται όλα…