Υπόγειες συγκρούσεις πριν {LF}από την Κεντρική Επιτροπή

Πώς θα εξελιχθεί η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία το Σαββατοκύριακο; Αν εξελιχθεί όπως η πρόσφατη Πολιτική Γραμματεία, οι αντιπαραθέσεις είναι βέβαιες. Αν τελικώς υπάρξει συμφωνία στα κεντρικά, ένα συνθετικό κείμενο-απόφαση για τη στρατηγική στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, αλλά και για άλλα ζητήματα, θα είναι γεγονός από τη Δευτέρα και τα μέλη του κόμματος θα κληθούν να το υλοποιήσουν. Οι πληροφορίες δεν μιλούν για ρήξη ή μια ζωηρή αντιπαράθεση «μανιφέστων» αν και μια σειρά διαφορετικών θεωρήσεων είναι βέβαιο πως θα παρελάσουν στη διήμερη κομματική διαδικασία.

Ποιοι είναι όμως οι «πονοκέφαλοι» του Αλέξη Τσίπρα. Και πολύ περισσότερο σε μια στιγμή που αναζητά την εξωστρέφεια, όπως έδειξε και η περιοδεία του στη Θεσσαλονίκη χθες, αλλά και το μεγάλο βάρος που δίνει στο 6ο Ευρωπαϊκό Φόρουμ Αριστερών, Πρασίνων και Προοδευτικών Δυνάμεων που γίνεται από σήμερα στην Αθήνα (Σεράφειο) και με οργανωτή το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Ο πρώτος είναι το πώς θα πάει το κόμμα στη μάχη των αυτοδιοικητικών εκλογών. Εναν χρόνο πριν από τις κάλπες, οι εγγενείς δυσκολίες έχουν να κάνουν με το γεγονός πως οι εθνικές εκλογές προηγούνται και άρα δεν είναι εύκολο να βρεθούν τα πρόσωπα εκείνα που θα δώσουν αμιγώς τη μάχη σε δήμους και περιφέρειες. Αυτό βέβαια είναι το πιο «τεχνικό θέμα». Ενα βαθύ ιδεολογικό που διαπερνά τον ΣΥΡΙΖΑ και που θα απασχολήσει το «ματς του Σαββατοκύριακου» είναι το είδος και ο τρόπος των συμμαχιών για τις αυτοδιοικητικές κάλπες.

Η ήττα του 2019

Το άνοιγμα και η στρατηγική προοδευτικής διακυβέρνησης σε δήμους και περιφέρειες μοιάζει σήμερα να συνενώνει όλα τα ρεύματα, όμως είναι γνωστό στους παροικούντες τη συριζαϊκή Ιερουσαλήμ πως έχει μείνει ένας ανεξόφλητος λογαριασμός από την ήττα του 2019 – που αναζωπυρώθηκε πρόσφατα δε. Τότε οι προεδρικοί είχαν ασκήσει σκληρή κριτική κυρίως προς τη μεριά του Πάνου Σκουρλέτη πως δεν είχε ακολουθήσει μια μετωπική λογική στους δήμους και εξού και οι χαμηλές πτήσεις στις τότε εκλογές. Η άλλη βέβαια μεριά (κυρίως η Ομπρέλα) θύμιζε πως δεν ήταν έτσι ακριβώς τα πράγματα αφού και τότε υπήρξε καλή καταγραφή δυνάμεων στην Ελλάδα (55 υποψήφιοι που εκλέχθηκαν είχαν υποστηριχθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ, λένε). Αυτά που περίπου ακούστηκαν στην Πολιτική Γραμματεία αναμένεται να επαναληφθούν και στην Κεντρική Επιτροπή και αφορούν την ένσταση μιας μερίδας στελεχών που θέλουν ανοίγματα και νέους υποψηφίους, αλλά «με πολιτικές προϋποθέσεις και όχι σε θολές διευρύνσεις».

Εξάλλου, μια γνώμη που έχει η αριστερή αντιπολίτευση μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ είναι πως οι δήμαρχοι πλέον είναι εκφραστές δικτύων συμφερόντων και με βαθιά ηγεμονία και όχι απλώς εναλλασσόμενα πολιτικά στελέχη. Μια ακόμη πιθανή κόντρα που θα δούμε στην ΚΕ είναι για το θέμα του πολέμου στην Ουκρανία. Οι της Ομπρέλας είναι αρνητικοί με τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ σε Σουηδία και Φινλανδία, το είδαμε και με πρόσφατο κείμενό τους, αλλά και με τις απλές περιγραφές των γεγονότων. Θέλουν λένε με ένταση, κινήματα ειρήνης όπου θα πρωταγωνιστήσει η Αριστερά. Το πώς θα κινηθεί στα πολιτικά και κοινωνικά του ανοίγματα ο ΣΥΡΙΖΑ επίσης είναι ένα θέμα για την ΚΕ. Το πρόσφατο επεισόδιο στην ΠΓ μεταξύ των Νίκου Φίλη και Νίκου Παππά. Ο πρώτος είπε πως είναι επιζήμιο για το κόμμα να εμμένει σε άνοιγμα στους «κυρ Παντελήδες») και όλο αυτό φανερώνει μια διαφορετική λογική στη στρατηγική για τον μεσαίο χώρο, τη μεσαία τάξη. Εξάλλου κάτω από τη σκέπη της «προοδευτικής διακυβέρνησης», οι εσωτερικές αντιθέσεις έχουν αμβλυνθεί, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν.