Να γίνει στόχος η ποιοτική βελτίωση

Ο ΠΑΟΚ κέρδισε τον Ολυμπιακό στο Καραϊσκάκη και δεν πρόκειται για κάτι πρωτοφανές. Στο νέο Καραϊσκάκη, από το 2004 που το γήπεδο άρχισε να λειτουργεί, ο ΠΑΟΚ έχει κερδίσει επτά φορές – ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ και ο Αρης, όλοι μαζί, μόλις πέντε. Δεν είναι παράξενο: ο ΠΑΟΚ βλέπει αυτά τα ματς παραδοσιακά ως ευκαιρίες για να σώσει τη σεζόν του – το ίδιο συνέβη και τώρα. Μια νίκη με τον Ολυμπιακό, και μάλιστα εκτός έδρας, σβήνει μονοκονδυλιά όσα άσχημα προηγήθηκαν: το έγραφα πριν απ’ το παιχνίδι. Το μόνο εντυπωσιακό στη νίκη του ΠΑΟΚ είναι ότι κατάφερε να βάλει δυο γκολ με μια τελική προσπάθεια! Αυτό δεν έχει ξαναγίνει. Είναι σημάδι της γκίνιας που κατατρέχει τον Ολυμπιακό αυτό τον καιρό: πρέπει να είναι η μόνη ομάδα παγκοσμίως που σε δυο συνεχόμενα ματς οι αμυντικοί του έχουν πετύχει αυτογκόλ – ένας μικρός (ο Ντόι) κι ένας βετεράνος (ο Παπασταθόπουλος), η γκίνια δεν κάνει διακρίσεις. Αλλά δεν είναι φυσικά μόνο η γκίνια το πρόβλημα του πρωταθλητή.

Αμυνα
Ο Ολυμπιακός έκανε μια λάθος εκτίμηση στο τέλος του περσινού πρωταθλήματος: δεν κατάλαβε ότι η άμυνά του είχε ανάγκη μεγάλης ενίσχυσης – στην πραγματικότητα ήταν η γραμμή του που έπρεπε να αλλάξει ριζικά. Το λάθος το έκανε αρχικά ο προπονητής του Πέδρο Μαρτίνς, αλλά παραδόξως και μετά τη φυγή του, η ενίσχυση της άμυνας δεν υπήρξε βασική  προτεραιότητα. Γιατί; Ισως γιατί όλοι παρασύρθηκαν από το γεγονός ότι πέρυσι, παρά την άνετη κατάκτηση του πρωταθλήματος, υπήρχε μια τεράστια συζήτηση για τη θεαματικότητα της ομάδας και η προτεραιότητα ήταν αυτή η συζήτηση να σταματήσει. Ετσι αποκτήθηκαν έξι μεσοεπιθετικοί πρώτης γραμμής, δυο σέντερ φορ και έμειναν και ο Ελ Αραμπί και ο Μασούρας που και οι δύο είχαν προτάσεις για μεταγραφή, που η ΠΑΕ αρνήθηκε. Οι πολλές επιλογές στην επίθεση, όμως, δεν αρκούν για να βελτιωθεί η άμυνα και χωρίς άμυνα οι βαθμοί χάνονται ακόμα και απέναντι σε ομάδες που δεν πιέζουν, αλλά απλά σπεκουλάρουν περιμένοντας το λάθος. Δεν είναι αστροφυσική, είναι ποδόσφαιρο.

Βασικοί
Ακούω ότι το μεγάλο πρόβλημα του Ολυμπιακού είναι οι πολλοί παίκτες και ότι με τόσους είναι αδύνατο ένας προπονητής να κάνει δουλειά κ.λπ. κ.λπ. Σαφώς και το να έχουν υπάρξει σε μια ομάδα σαράντα ποδοσφαιριστές, που έχουν αγωνιστεί ως βασικοί, δεν είναι ό,τι καλύτερο για να υπάρξει ομοιογένεια και δέσιμο. Ωστόσο αυτό είναι για μένα ένα πρόβλημα θεωρητικό: το πρόβλημα μιας ομάδας, που δεν κερδίζει, δεν είναι ποτέ όσοι δεν παίζουν, είναι η απόδοση όσων βρίσκονται στο γήπεδο. Ο προπονητής του Ολυμπιακού πρέπει να διαλέξει σε ποιους θα στηριχθεί – το αν υπάρχουν διαθέσιμοι 38 δεν είναι δικό του θέμα: ούτε τους πληρώνει, ούτε είναι παιδάκια να τα προσέχει. Δεν νομίζω ότι κάποιος του ζήτησε να αξιοποιήσει 38 παίκτες κι όταν μόνος του είπε πως θα διαλέξει από αυτούς 25 και τρεις τερματοφύλακες κανένας δεν έφερε αντίρρηση. Το θέμα είναι ότι πρέπει να υπάρξει πρόοδος. Με ασταμάτητες αλλαγές αυτό δύσκολα θα γίνει.

Τεράστια
Είναι εκτός πρωταθλήματος ο Ολυμπιακός; Η λογική λέει πως στο ελληνικό πρωτάθλημα η απόσταση των 10 βαθμών από την κορυφή στην όγδοη αγωνιστική είναι τεράστια: δεν είμαστε στην Αγγλία, όπου κάποτε η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έκανε 12 νίκες στις 12 πρώτες αγωνιστικές κι έχασε τον τίτλο. Εδώ οι πρωτοπόροι σερί κάνουν εύκολα κι αυτά τα σερί συχνά διευκολύνονται και από παράγοντες εξωγενείς. Η έκρηξη π.χ. του αντιπροέδρου του Ολυμπιακού Κώστα Καραπαπά στο τέλος του ματς, όταν και μίλησε για κατά τη γνώμη του αλλοίωση του πρωταθλήματος εξαιτίας του πέναλτι που δεν έδωσε ο διαιτητής Σιδηρόπουλος στο κυριακάτικο ΑΕΚ – Ατρόμητος (1-0), έχει να κάνει με αυτό κυρίως: αυτό που είπε ο Καραπαπάς είναι ότι αν κάποιες ομάδες διευκολύνονται να κρύβουν με νίκες τα προβλήματά τους, κι άλλες τα πληρώνουν γιατί δεν έχουν βοήθειες, υπάρχει ένας αθέμιτος ανταγωνισμός. Την ένστασή του την ακούω, γέλασα με την έκφραση «Μπαλτακιστάν» με την οποία χαρακτήρισε το πρωτάθλημα, πλην όμως αυτά είναι τα δεδομένα κι όλα ήταν γνωστά πριν το πρωτάθλημα αρχίσει. Ποτέ καμία καταγγελία, που αφορά πρακτικές άλλων, δεν βοήθησε μια ομάδα να παίξει καλύτερα. Αν ο Ολυμπιακός έπαιζε καλύτερα, η απόστασή του από την κορυφή θα ήταν μικρή. Και τώρα μπορεί να μικρύνει, αλλά ο πρωταθλητής θα πρέπει να αλλάξει προτεραιότητες: πρέπει ο στόχος να γίνει η ποιοτική του βελτίωση κι όχι η νίκη με κάθε κόστος. Και για να υπάρξει ποιοτική βελτίωση πρώτα από όλα χρειάζεται ο χαμένος ορθολογισμός. Στο ματς με τον ΠΑΟΚ έγιναν πολλά που δεν βγάζουν νόημα. Και δεν ήταν το πρώτο…

Ατιμώρητος
Δεν ήταν επίσης το πρώτο ματς που ο Λουτσέσκου πυροδότησε το κλίμα με δηλώσεις, που αν τις είχε κάνει σε άλλη χώρα θα πατούσε σε γήπεδο μετά από μήνες. Ο Λουτσέσκου μίλησε για μια ακόμα φορά για τις ομάδες της Αθήνας που ελέγχουν τα πάντα, αποχώρησε από τη συνέντευξη Τύπου δίνοντας σόου, έπαιξε πάλι τον ρόλο του αδικημένου και του κατατρεγμένου γιατί έχει καταλάβει ότι έτσι προκαλεί τη συσπείρωση των ακραίων οπαδών του ΠΑΟΚ. Είπε πάλι του κόσμου τις υπερβολές – για να μην πω του κόσμου τα ψέματα. Ισχυρίστηκε π.χ. ότι μόνο στα ματς του ΠΑΟΚ οι αποφάσεις των διαιτητών αλλάζουν από τη χρήση του VAR (και θυμήθηκε ότι πρόσφατα στην Τούμπα το VAR ήταν ο λόγος που δόθηκε ένα πέναλτι στον Παναθηναϊκό και ακυρώθηκε ένα που είχε δοθεί στον ΠΑΟΚ στο μεταξύ τους ματς), αλλά ξέχασε (;) ότι λίγες μέρες πριν στη Λιβαδειά μια απόφαση του διαιτητή Μανούχου που έδωσε πέναλτι στον Λεβαδειακό στις καθυστερήσεις ακυρώθηκε επίσης από το VAR. Που έσωσε και τη θέση του Λουτσέσκου γιατί με ήττα στη Λιβαδειά αμφιβάλλω αν θα ήταν τη Δευτέρα στο Καραϊσκάκη.

Χειρότερα
Από την άλλη γιατί να μην τα λέει αυτά ο Λουτσέκου; Χρόνια τώρα λέει χειρότερα ατιμώρητος διότι κανείς αθλητικός εισαγγελέας δεν ασχολείται μαζί του. Οπως κανείς δεν ασχολήθηκε με τον βοηθό του Κριστιάνο Μπάτσι όταν χτύπησε παίκτη της Λαμίας προκαλώντας σύρραξη στην Τούμπα, όπως κανείς δεν τιμώρησε τον ΠΑΟΚ για το γεγονός ότι στον τελικό του Κυπέλλου οι οπαδοί του πετούσαν πέτρες στους παίκτες του Παναθηναϊκού κ.λπ. Αν αύριο πάλι βγουν παγανιά τα «παιδιά» του ΠΑΟΚ και μαχαιρώσουν κανένα στη Θεσσαλονίκη θα φταίει η οπαδική βία, η κοινωνία η ένοχη, το κράτος της Αθήνας κ.λπ. κι όχι όποιοι έχουν κάνει τη δηλητηρίαση των μυαλών των οργισμένων πιτσιρικάδων δεύτερο επάγγελμα. Και προσοδοφόρο μάλιστα…