Εκπλήξεις

Εχω μάθει να μη με εκπλήσσει τίποτα στην πολιτική. Αλλά ποτέ δεν περίμενα ότι θα διάβαζα ανακοίνωση ελληνικού κόμματος σαν τη χθεσινή.

Το γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ έσπευσε να βγάλει ανακοίνωση για τα τουρκικά F-16 μιλώντας για «εξαιρετικά σοβαρή ήττα του δόγματος Μητσοτάκη».

Και να καταλήξει ότι «η κυβέρνηση Μητσοτάκη καθίσταται ολοένα και πιο επικίνδυνη για τα εθνικά συμφέροντα».

Τη δεύτερη βλακεία την έχουν πει πολλές φορές.

Αλλά να μιλάει η αντιπολίτευση για «εξαιρετικά σοβαρή ήττα» του Πρωθυπουργού και να πανηγυρίζει το βλέπουμε για πρώτη φορά. Για πάρτη του μπλέχτηκε με τα F-16 ο Μητσοτάκης;

Απαντώντας, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ταύτισε την ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ με το επίσημο τουρκικό Πρακτορείο Ειδήσεων Anadolu.

Είναι βαρύ. Θέλω να πιστεύω ότι απλώς στον ΣΥΡΙΖΑ δεν κατάλαβαν πραγματικά τι συνέβη κι έσπευσαν με επιπολαιότητα.

Η υπόθεση των F-16 εμπλέκεται στις αγρόσυρτες και μπερδεμένες αμερικανικές κοινοβουλευτικές διαδικασίες που έχουν πολλά στάδια και δεν είναι εύκολα κατανοητές.

Κι άλλωστε εξελίσσεται στα αγγλικά, κάτι που (υποθέτω) αποτελεί πρόσθετο παράγοντα δυσκολίας για την αξιωματική αντιπολίτευση.

Θα προτείνω λοιπόν να περιμένουμε την ολοκλήρωση των διαδικασιών.

Γνωρίζοντας (όπως γνωρίζαμε εξαρχής) πως η παρεμπόδιση της πώλησης είναι εξαιρετικά δύσκολη για τους πιο ευνόητους λόγους, ότι ορθώς επιχειρείται όσο επιχειρείται και πως αν δεν επιτευχθεί δεν θα είναι προφανώς ήττα του Μητσοτάκη, αλλά άσκηση ισορροπίας της αμερικανικής πολιτικής.

Αυτά όμως είναι γνωστά και δεν αποτελούν έκπληξη.

Εκπληξη αποτελεί η στάση του ΣΥΡΙΖΑ. Ο οποίος κάποια στιγμή θα πρέπει να αποφασίσει με ποιον είναι και τι θέλει.

Συμφωνεί με την κυβέρνηση για τα F-16; Θέλω να πιστεύω πως ναι. Αλλά τότε γιατί πανηγυρίζει χαζοχαρούμενα κάθε αναποδιά;

Είναι απέναντι στον Ερντογάν; Θέλω να πιστεύω πως ναι. Αλλά τότε γιατί σπεύδει να υιοθετήσει κάθε επιχείρημα του τούρκου προέδρου;

Αξιολογεί σοβαρά την τουρκική απειλή; Θέλω να πιστεύω πως ναι. Αλλά τότε γιατί αναπτύσσει μια ρητορική εναντίον των εξοπλισμών παρόμοια με εκείνη του Ακάρ;

Πιστεύει πως η ελληνική κυβέρνηση φέρει ευθύνη για την όξυνση με την Τουρκία; Θέλω να πιστεύω πως όχι. Αλλά τότε γιατί κάθε ανακοίνωση ή κάθε δήλωση του ΣΥΡΙΖΑ καταλήγει σε υποτιθέμενες ευθύνες της κυβέρνησης;

Επιλέγει να κάνει αντιπολίτευση στην εθνική πολιτική που (καλώς ή κακώς) εκφράζει η κυβέρνηση; Θέλω να πιστεύω πως όχι. Αλλά τότε γιατί αντιπολιτεύεται την εθνική πολιτική;

Ομολογώ ότι αισθάνομαι άσχημα όταν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος χαρακτηρίζει την αντιπολίτευση «Πρακτορείο Anadolu». Δεν μου αρέσει.

Αλλά ακόμη λιγότερο μου αρέσει να δίνει αστόχαστα η αντιπολίτευση τις αφορμές.