Μαντεψιές{CR}

Πριν από οκτώ μήνες ο κόσμος φοβόταν τι θα συμβεί αν ο Πούτιν κερδίσει στην Ουκρανία.

Το γλιτώσαμε.

Τώρα ο κόσμος φοβάται τι μπορεί να συμβεί που χάνει.

Ιδίως όταν η ήττα ελάχιστα απέχει από τον εξευτελισμό. Τους έχουν πλακώσει οι Ουκρανοί κι εκείνοι βομβαρδίζουν πεζογέφυρες, παιδικές χαρές και αλσάκια.

Προφανώς μια πυρηνική δύναμη όπως η Ρωσία μπορεί να κάνει πολλά. Ακόμη κι αν είναι απλώς «Ανω Βόλτα με πυρηνικά» όπως την αποκαλούσε ο Κίσινγκερ.

Το δυσκολότερο είναι να κάνουν εκείνο που τους συμβούλευσε λιτά η φινλανδή πρωθυπουργός (της καρδιάς μας) Σάνα Μαρίν: να τα μαζέψουν και να φύγουν.

Δεν νομίζω πως θα το δούμε σύντομα. Οι Ρώσοι ξεκίνησαν έναν πόλεμο να αποδείξουν ότι είναι υπερδύναμη και «την Αρτα φοβερίζουν». Δεν θα αποδεχτούν εύκολα πως στην Αρτα μετράνε λιγότερο κι από την Ολγα Γεροβασίλη!

Θα χρησιμοποιήσουν λοιπόν τα πυρηνικά; Το θεωρώ πιθανό. Διότι διαφορετικά θα έχουν αποδεχτεί ότι είναι «Ανω Βόλτα χωρίς πυρηνικά».

Ολα τα υπόλοιπα φυσικά είναι κουβέντα να γίνεται. Ο Πούτιν δεν μπόρεσε να διαχειριστεί μια νίκη. Τώρα θα πρέπει να χωνέψει μια ήττα.

Κανείς δεν ξέρει τι θα του κοστίσει. Και κυρίως κανείς δεν μπορεί να ξέρει πώς συμπεριφέρεται στην ήττα ένας μισότρελος πρώην πράκτορας επικεφαλής ενός καθεστώτος μεθυσμένων μαφιόζων.

Οποιος αρχίσει τις μαντεψιές, λέει ανοησίες.

Διότι το κοινό χαρακτηριστικό των αυταρχικών προσωπικοτήτων είναι ότι δρουν με προσωπικά κριτήρια τα οποία μόνο εκείνοι ορίζουν και γνωρίζουν.

Είτε λέγονταν Χίτλερ και Στάλιν. Είτε Πούτιν και Ερντογάν.

Σε αυτές τις περιπτώσεις μόνο ένα  κουβεντιάζουμε. Τι θα κάνουμε εμείς.

Κι η Ιστορία μας έχει διδάξει μόνο τι δεν μπορούμε να κάνουμε: μια πολιτική κατευνασμού.

Αν ο Ερντογάν προσέφερε κάτι στην Ελλάδα είναι ότι έβγαλε οφσάιντ όλους τους ημέτερους «δωσίκωλους» που από κοινού με τον Ερντογάν μιλούσαν για «εθνικιστικούς μαξιμαλισμούς». Ούτε ακούγονται πια.

Το ίδιο επιτυγχάνει ο Πούτιν σε παγκόσμιο επίπεδο.

Πάνε οι συναυλίες που ήταν «με τον άνθρωπο», πάνε τα δάκρυα για «τη δυτική προπαγάνδα», τέλος κι οι στενοχώριες για τις μπαλαρίνες των Μπολσόι. Η Ρωσία θα πληρώσει ασήκωτο βάρος σε βάθος χρόνου.

Λογικό. Ακόμη κι όσοι θεωρούμε ότι η διαπραγμάτευση είναι πάντα προτιμότερη από έναν πόλεμο, καταλαβαίνουμε επίσης ότι διαπραγμάτευση μπορεί να γίνει μόνο με ανθρώπους που έχουν την ίδια άποψη.

Αλλά ούτε ο Πούτιν, ούτε ο Ερντογάν, μας έχουν δώσει αυτήν την εντύπωση. Το τραβάνε ανεξαρτήτως κόστους και επιπτώσεων.

Συνεπώς το ζητούμενο είναι να ηττηθούν. Ωστε τελικά να διαπραγματευτούν.