Μποϊκοτάζ για το θεαθήναι

To νέφη που σκεπάζουν το Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ επιβεβαιώνουν το τσιτάτο του Μπίσμαρκ για την πολιτική και την τέχνη του εφικτού. Κοντά σαράντα ημέρες μας χωρίζουν από τη σέντρα του πρώτου Μουντιάλ της Μέσης Ανατολής και οι πολιτικοί συναγωνίζονται σε «νεολογικές» αντιδράσεις που αγγίζουν τις παρυφές της αφέλειας. Πεδίο δόξης είναι το Κατάρ και η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα οποία τελευταία προστέθηκε και η «κλιματική εκτροπή». Οι τοπικοί ηγέτες μεγάλων γαλλικών πόλεων – Παρίσι, Μασσαλία, Λίλη, Λυών, Μπορντό – αποφάσισαν να μποϊκοτάρουν τη διοργάνωση με τη μη τοποθέτηση γιγαντοοθονών σε κεντρικά σημεία ώστε να μη συγκεντρωθούν φίλαθλοι για να δουν τους αγώνες.

Ο κοινός νους διερωτάται: πού θα βλάψει μία τέτοια πράξη το Κατάρ; Το πιθανότερο είναι να προκαλέσει οικονομική ζημιά στις ίδιες τις πόλεις γιατί το τουρνουά και όλο το πανηγύρι που το συνοδεύει δεν θα συνδεθεί με την κατανάλωση, ενώ οι φίλαθλοι θα καθίσουν σπίτι τους να δουν τα παιχνίδια. Οι Γάλλοι ξεχνούν επίσης σημαντικά κεφάλαια της ιστορίας «Κατάρ». Το γεύμα του άλλοτε προέδρου Σαρκοζί στην ηγεσία του μικρού εμιράτου παρουσία του τότε προέδρου της UEFA Μισέλ Πλατινί, την αλλαγή στάσης του τελευταίου απέναντι στην υποψηφιότητα του Κατάρ που επηρέασε αρκετές ψήφους της ευρωπαϊκής συνομοσπονδίας και φυσικά την «τυχαία» εξαγορά της Παρί Σεν Ζερμέν από καταριανά κεφάλαια. Για τις σκοτεινές διαδρομές που ακολουθήθηκαν μέχρι να φτάσει το Μουντιάλ στη Μέση Ανατολή μπορεί να γραφτούν βιβλία. Η ιστορία ωστόσο δεν αποκαλύφθηκε χθες ή προχθές. Είναι γνωστή εδώ και πολλά χρόνια και σ’ αυτό το διάστημα θα μπορούσαν να αντιδράσουν όλοι αυτοί που σήμερα σχεδιάζουν φανέλες διαμαρτυρίας ή απαγορεύουν στις συζύγους και συντρόφους των παικτών να τους ακολουθήσουν (Δανία) στο Κατάρ για να μην προσφέρουν – άκουσον, άκουσον – δημιουργία κέρδους στο εμιράτο. Δεν τους είπε κανείς πως το Κατάρ διαθέτει το τέταρτο υψηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ στον κόσμο; Οσο πλησιάζουμε στη διοργάνωση θα ακούσουμε και για άλλα «εντυπωσιακά» μποϊκοτάζ που θα προσπαθήσουν να κάνουν μία τρύπα στο νερό. Κανείς όμως δεν έθεσε το ζήτημα του αγωνιστικού μποϊκοτάζ, του μόνου που θα έκανε ζημιά στο Κατάρ. Γιατί;