Στόχος

Ομολογώ πως ούτε εγώ στη θέση του Τσίπρα θα είχα εμπιστοσύνη στις δημοσκοπήσεις. Ή τουλάχιστον αυτό θα έλεγα.

Κανείς δεν πάει στον πόλεμο προεξοφλώντας ότι το πιθανότερο είναι να χάσει.

Και γι’ αυτό όλες οι πολιτικές εκτιμήσεις περιέχουν ένα στοιχείο εξωραϊσμού υπέρ κάποιου τελικού σκοπού.

Εύλογα δηλαδή ο Μητσοτάκης θεωρεί ότι στο τέλος και με τα πολλά θα πάρει αυτοδυναμία.

Εύλογα ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίζεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγει πρώτος, θα φτιάξει κυβέρνηση που θα είναι προοδευτική και θα αναλάβει τη δημοκρατική αναγέννηση του τόπου.

Κι εξίσου εύλογα ο Ανδρουλάκης διακηρύσσει ότι θα είναι με τους νικητές των εκλογών, όποιοι κι αν είναι οι νικητές σε όποιες εκλογές κι αν γίνουν.

Φυσικά τίποτα από αυτά δεν είναι βέβαιο ότι ισχύει. Αλλά όλα μπορεί να συμβούν. Ενα μόνο αποκλείεται: να νικήσουν και οι τρεις!

Από εκεί και πέρα ο καθένας κάνει τα κουμάντα του. Ο Μητσοτάκης βρίσκεται προφανώς σε θέση ισχύος, με ή χωρίς τις δημοσκοπήσεις.

Τόσο ο Τσίπρας, όσο και ο Ανδρουλάκης, θα επιχειρήσουν να αναμετρηθούν και πολιτικά και προσωπικά μαζί του. Με ποιον θα τα βάλουν; Με τον Μπογδάνο ή με τον Ρουβίκωνα;

Ο Τσίπρας λοιπόν την πέφτει στον Μητσοτάκη στα πρωινάδικα, ο Ανδρουλάκης τον καταγγέλλει στην Εξεταστική ή το Ευρωκοινοβούλιο, κι αυτό το σκοινί θα τραβήξει έως τις εκλογές.

Λογικό. Πάντα σε ένα κομματικό σύστημα και μπροστά σε μια εκλογή το ζητούμενο είναι να κλονιστεί ο ισχυρός για να ανοίξει το παιχνίδι.

Αν είναι ο Τσίπρας και ο Ανδρουλάκης να υπολογίζουν από τώρα ότι θα ξαναβγεί ο Μητσοτάκης όπως λένε οι δημοσκοπήσεις, καλύτερα να μαζεύουν τα προσωπικά τους είδη από τα γραφεία τους.

Από εκεί και πέρα φυσικά το ζητούμενο δεν αγιάζει τα μέσα. Και κυρίως τα μέσα πρέπει στοιχειωδώς να πείθουν.

Δεν ξέρω αν «κινδυνεύει η δημοκρατία» επειδή κινδυνεύει να χάσει ξανά ο ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά δεν νομίζω ότι η δημοκρατία θα πάθει κάτι σοβαρό, αν δεν μας εκπροσωπήσει στο Eurogroup η Αχτσιόγλου!

Ούτε ξέρω αν η ιστορία με το κινητό του Ανδρουλάκη απέβλεπε στην «ομηρεία μιας παράταξης». Τι έκρυβε πια μέσα αυτό το κινητό; Τα απόκρυφα αρχεία του Ανδρέα ή τα Πρωτόκολλα των Σοφών της ΠΑΣΠ;

Και γι’ αυτό στην πολιτική το δυσκολότερο δεν είναι να εντοπίσεις τον στόχο. Τον Μητσοτάκη τον έχουν μπροστά στα μάτια τους.

Το δυσκολότερο είναι να τον πετύχεις. Διότι αν δεν τον πετύχεις, τότε ο στόχος είσαι εσύ!