Τι κρύβει η τουρκική ρητορική περί «ελληνικής απειλής»

^«Δεν θα διστάσουμε να χρησιμοποιήσουμε κάθε είδους νόμιμες μεθόδους και μέσα για την προστασία των συμφερόντων του έθνους μας απέναντι στις μάταιες προσπάθειες της Ελλάδας» ανέφερε η ανακοίνωση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας.  Διπλωματικές πηγές σχολίαζαν στα «ΝΕΑ» ότι η μεταφορά της ρητορικής του τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας αποτελεί μία σημαντική ποιοτική αναβάθμιση στο πεδίο της έντασης. Και αλλαγή στο αφήγημα της Αγκυρας που πλέον βάζει στα αρμόδια όργανα της χώρας θέμα «ελληνικής απειλής».  Και ενώ τα διεθνή ΜΜΕ όλο και περισσότερο τείνουν να καταγγέλλουν τον Ερντογάν για αναθεωρητισμό «α λα  Πούτιν» στις απειλές του απέναντι στην Ελλάδα, σημειώνοντας σε ορισμένες περιπτώσεις τους κινδύνους από την εν λόγω κλιμάκωση της έντασης και δη μεταξύ δύο μελών του ΝΑΤΟ, η Αγκυρα επιχειρεί να αντιστρέψει το αφήγημα και να εμφανιστεί ως «αμυνόμενη» απέναντι στην «προκλητικότητα» της Αθήνας. Στο κάδρο η Αγκυρα βάζει και τις ΗΠΑ, που πλέον χαρακτηρίζονται ως η  δύναμη που παρακινεί την Ελλάδα σε «έκνομες ενέργειες», όπως η στρατιωτικοποίηση των νησιών, με τον Ερντογάν να έχει δηλώσει αρκετές φορές ότι δεν πείθεται πως οι εννιά αμερικανικές βάσεις επί ελληνικού εδάφους – και κυρίως η Σούδα και η Αλεξανδρούπολη – έχουν στόχο τη Ρωσία και όχι τον αποκλεισμό και την αποδυνάμωση της Τουρκίας. Στο αφήγημα της «ελληνικής απειλής» η Αγκυρα θα επιχειρήσει να στηρίξει τα επόμενα βήματά της τόσο σε διπλωματικό επίπεδο όσο και στο πεδίο. Με στόχο σε κάθε περίπτωση να μη φανεί ότι αυτή είναι η επιτιθέμενη, αλλά η αμυνόμενη. Εκτιμάται ότι ο Ερντογάν θα αποφύγει με ευλάβεια ένα επεισόδιο που θα τον φέρει ως «κατηγορούμενο» μπροστά στη διεθνή κοινότητα, ωστόσο θα επιδιώξει ένα «ατύχημα» που θα μπορεί να δείξει ως υπεύθυνη την Ελλάδα.

Καταδικασμένες επιλογές.Στο διπλωματικό πεδίο απόπειρες στοχοποίησης της Ελλάδας επίσης δεν αποκλείονται, όπως εκτιμούν αρμόδιες πηγές, ακόμα και μία προσφυγή στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, όπου η Αγκυρα θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι απειλείται, ωστόσο θεωρούνται καταδικασμένες. Σε περίπτωση δε που η Τουρκία επιλέξει να συμμαχήσει σε αυτό το πεδίο με τη Ρωσία, εκτιμάται ότι θα είναι αυτό που θα τη βάλει οριστικά απέναντι από τη Δύση. Αναλυτές και διπλωμάτες σημειώνουν ότι οι επόμενες κινήσεις στη σκακιέρα των ελληνοτουρκικών αλλά και του Κυπριακού από την πλευρά του Ερντογάν θα εξαρτηθούν σημαντικά από το πόσο θα πιεστεί και στο εσωτερικό του, υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι έχει δημιουργήσει το πλαίσιο που δικαιολογεί κάθε αντίδραση.  

Στην Αθήνα η επιμονή σε «ψυχραιμία» με έμφαση στο ότι η Τουρκία προσπαθεί να κάνει την Ελλάδα να «τραβήξει πρώτη τη σκανδάλη» και να οδηγήσει σε έκρηξη γίνεται εμμονή, με την Ελλάδα να εξετάζει και τις επόμενες δικές της διπλωματικές κινήσεις. Ο διάλογος και η επαναφορά του διαύλου Μεγάρου Μαξίμου – Ιμπραήμ Καλίν είναι επίσης στα ζητούμενα, όπως υπογραμμίζουν αναλυτές, ακόμα και αν έχουν πολιτικό κόστος…