Ενα μήνυμα για το αύριο

«Αυτό το καλοκαίρι αυτή η ομάδα, αυτή η φανέλα, αυτή η σημαία, με έκανε να ξαναερωτευτώ το μπάσκετ. Κρατήσαμε την υπόσχεσή μας τα δώσαμε όλα».

Σύντομες, κοφτές φτάσεις, όπως ακριβώς τις έγραψε ο Γιάννης Αντετοκούνμπο πριν από ελάχιστα 24ωρα. Δεν είχε τοποθετηθεί ο καλύτερος παίκτης του κόσμου και το έκανε με τον τρόπο που συμβαίνει στις μέρες μας. Διαδικτυακά. Μαρτυρούν όσα έγραψε έναν ποταμό συναισθημάτων. Το πώς βίωσε ο ίδιος αλλά πιθανότατα και τα αδέλφια του το ταξίδι με την εθνική ομάδα και την πορεία της στο πρόσφατο Ευρωμπάσκετ. Ασφαλώς και γνωρίζει ο Γιάννης πως η Εθνική απέτυχε, δεν μπήκε καν στα ημιτελικά. Οι πάντες αναρωτιόντουσαν αν το άδοξο φινάλε στο τουρνουά επηρέασε τον ψυχισμό του, τις διαθέσεις του για την επόμενη μέρα, το πώς προσεγγίζει τα πράγματα και εν τέλει τη σχέση του με την ομάδα. Αλλά όχι, πολλά φαντάζουν όπως πριν. Η φλόγα λες και παραμένει. Η δίψα για μια επιτυχία είναι ακόμη κάτι ταυτόσημο με τον άνθρωπο που αυτό το καλοκαίρι σήμανε προσκλητήριο και όλοι ζεστάθηκαν δίπλα στην εθνική ομάδα. Ο κόσμος την ακολούθησε στο Ακρόπολις. Στα ματς των προκριματικών. Και μετά στο Ευρωμπάσκετ. Γιατί η παρουσία του Γιάννη Αντετοκούνμπο ήταν καταλυτική προκειμένου να παρακολουθούμε όλοι ξανά με ενδιαφέρον το μπάσκετ. Οπως φουντώνει ένας παλιός έρωτας. Φυσικά, όλοι αντιλαμβάνονται πως πρέπει να δημιουργηθούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις ώστε η Εθνική να βελτιωθεί. Να δούμε το άθλημα με μια άλλη ματιά. Για παράδειγμα, το καλοκαίρι που όλες οι ηλικιακές αντιπροσωπευτικές ομάδες της Ισπανίας μετείχαν σε τελικούς, τα δικά μας συγκροτήματα έμεναν πολύ μακριά από τη διάκριση. Κάτι θα φταίει γι’ αυτό. Και ένας κούκος δεν φτάνει, ακόμη κι αν φορά φανέλα με το Νο 34. Ναι, σήμανε προσκλητήριο. Ωστόσο, έχουμε δρόμο έως ότου πάμε του χρόνου στο Μουντομπάσκετ και κυρίως μεγάλη απόσταση μέχρι τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ολα κρέμονται σε μια κλωστή. Καλό είναι να βαδίσουμε παρέα με τον Γιάννη και όσα ανέφερε συνιστούν ένα άκρως αισιόδοξο μήνυμα. Ενα καλό σενάριο για να μείνει το μπάσκετ σε πρώτο πλάνο και να συνεχίσει να ονειρεύεται. Αυτός ο παίκτης είναι ο φάρος. Ας τον κρατήσουμε φωτεινό, να δείχνει τον δρόμο, πλαισιωμένος με τους καλύτερους συνοδοιπόρους. Οσους εν τέλει, μπορούν.