Παγιδευμένος σε δύο δεξαμενές

Ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία βάσει όλων των τελευταίων μετρήσεων (κρυφών και φανερών) δεν έχει ιδιαίτερο πρόβλημα στη συσπείρωση του δικού του κοινού. Μάλιστα ειδικότερα μετά τη φετινή ΔΕΘ η Κουμουνδούρου εμφανίζει υψηλή συσπείρωση στο 70-72%. Κάτι που συμβαίνει βέβαια και για τη ΝΔ. Μάλιστα, το εύρημα αυτό που αποτυπώνεται στις νέες δημοσκοπήσεις, ήδη καταγραφόταν από τις εκλογικές τάσεις του περασμένου Αυγούστου από το Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς (καταγράφοντας και την υπόθεση των υποκλοπών). Εκεί ο ΣΥΡΙΖΑ για πρώτη φορά έφτανε σε ένα επίπεδο ισορροπίας με τη ΝΔ στο σκέλος της συσπείρωσης του εκλογικού του κοινού. Εχει όμως να λύσει μια δύσκολη εξίσωση: πως όσο η ρητορική του γίνεται πιο ριζοσπαστική για να αλιεύσει από τις πιο νεανικές δεξαμενές, θα απομακρύνεται από το πολιτικό Κέντρο που παραδοσιακά θέλει σταθερότητα.

Κι εδώ είναι το κλειδί που ψάχνει η Κουμουνδούρου για να επανακτήσει τη δυναμική της και να βγει μπροστά σε ένα περιβάλλον σταθερής δημοσκοπικής διαφοράς υπέρ της ΝΔ. Εδώ πολλοί πολιτικοί επιστήμονες και δημοσκόποι εστιάζουν στις εκλογές του 2019. Και πώς από τις ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου του 2019 και το 23,75% που τότε έλαβε, έφτασε στο 31,53% στις βουλευτικές της 7ης Ιουλίου του 2019. Το κοινό που προστέθηκε από τη μία κάλπη στην άλλη είναι κατά βάση αντιδεξιό κοινό. Και με μια ευρύτερη έννοια διατηρεί μια αντισυστημικότητα, σημειώνει γνωστός δημοσκόπος. Σε αυτό το κοινό δεν είναι εύκολη η ορθόδοξη προσέγγιση, συμπληρώνει. Και έχει διαφορά από την ψήφο που έλαβε σε δύο κάλπες το 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού τότε παρότι φαινόταν πως η ψήφος ήταν αμιγώς αντισυστημική, ήταν και ενός «πιο φιλήσυχου» κοινού που επέλεγε τον Αλέξη Τσίπρα και το κόμμα του επειδή απλώς απέδιδε ευθύνες για τη μείωση της αγοραστικής του δύναμης στους δύο έτερους πόλους (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) και ήθελε να δοκιμάσει το «νέο».

Τώρα τα δεδομένα έχουν μεταβληθεί. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κυβερνήσει. Η ατζέντα έχει αλλάξει, κυριαρχεί ο πληθωρισμός και η ενεργειακή κρίση ενώ στο ενδιαφέρον του κόσμου οι παρακολουθήσεις υποχωρούν. Σήμερα η Κουμουνδούρου κυνηγάει και το πιο «αριστερόστροφο» κοινό και το πιο κεντρώο. Η παγίδευση στο κυνήγι των δύο δεξαμενών ή και τάσεων της κοινωνίας αποτελεί σήμερα το μείζον ζήτημα για την αξιωματική αντιπολίτευση.