Η περίπτωση Μπράουν

Ηταν ο Λορέντζο Μπράουν ο καλύτερος παίκτης της θριαμβεύτριας Ισπανίας στο Ευρωμπάσκετ; Οι γνώμες διίστανται. Το σίγουρο, ωστόσο, είναι πως ο αμερικανός γκαρντ υπήρξε κομβικός σε πολλά παιχνίδια των πρωταθλητών Ευρώπης, ένεκα του ρόλου του αλλά και με βάση το γεγονός πως η μπάλα συχνά περνά από τα χέρια του. Τι είναι ο Μπράουν; Ενας Αμερικανός, όχι ο κορυφαίος του κόσμου, σίγουρα όμως ένας παίκτης χρήσιμος και ασφαλώς πολύτιμος στα χέρια κάθε προπονητή. Με τον Σκαριόλο μάλιστα, ο συγκεκριμένος

σχεδόν… εκτοξεύτηκε! Ο Μπράουν μόνο ως αντίπαλος έχει εμφανιστεί στην Ιβηρική και όλο αυτό το στόρι δημιουργεί αντιδράσεις και πολλές κουβέντες. Ο Γκαρμπαχόθα ως πρόεδρος της ομοσπονδίας αλλά και αρκετοί στην Ισπανία λένε και ξαναλένε τη λέξη «αφοσίωση», θέλοντας προφανώς να υμνήσουν τον χαρακτήρα του Μπράουν, το πόσο «γεμάτος» ήταν αγωνιζόμενος με τη Φούρια Ρόχα, πόσο πίστεψε στο όλο εγχείρημα και δίχως άλλο τον βαθμό που αγάπησε την Ισπανία και μετείχε με «όλο του του είναι» σε αυτή τη φθινοπωρινή περιπέτεια. Αρκούν όλα αυτά ώστε να πάρει κάποιος εν ριπή οφθαλμού την ιθαγένεια και αμέσως να εξασφαλίσει το δικαίωμα να ενισχύει εθνικές ομάδες; Μεγάλη κουβέντα. Σηκώνει σκόνη. Η ένωση ισπανών παικτών ήταν αρχικά αντίθετη, έριξε κάποιες σπόντες και μάλλον αυτό έγινε για τα μάτια του κόσμου και τώρα οι πάντες σφυρίζουν αδιάφορα. Ενας αμερικανός

άσος… φυτευτός στο ρόστερ του ικανότατου κόουτς Σκαριόλο. Αλλαξε τις ισορροπίες; Αναμφισβήτητα. Η Ισπανία, άλλωστε, με τις πολλές ελλείψεις και τις απουσίες των σταρ Ρούμπιο και Γιουλ, είχε ανάγκη μια ηγετική μορφή στην περιφέρεια. Ο Μπράουν έδειξε διάθεση να οδηγήσει την ομάδα – το κατάφερε στον απόλυτο βαθμό. Πλήρως αφοσιωμένος, όπως αρέσκονται να υποστηρίζουν στην Ισπανία.

Ο ντόρος με τον συμπαθή κατά τα άλλα Λορέντζο, μάλλον δεν θα κοπάσει εύκολα. Εχει πτυχές αρκετές η ιστορία. Και δεν έχει σχέση με άλλους που γεννήθηκαν σε μια χώρα, αφομοίωσαν πλήρως κουλτούρα, ήθη και έθιμα, ενώ εντάχθηκαν στο κοινωνικό σύνολο. Προ ετών, έγινε Ελληνας ο Ζέκα (για να δούμε ένα δικό μας παράδειγμα) αλλά ήταν χρόνια στον Παναθηναϊκό, μιλούσε ελληνικά και γνώριζε άπταιστα τον εθνικό μας ύμνο.

Δεν θα ειπωθεί τι είναι σωστό και τι λάθος. Μόνο το γεγονός αναφέρεται. Και ο καταπληκτικός στο Ευρωμπάσκετ Λορέντζο Μπράουν έφερε νέα δεδομένα και εν πολλοίς έκανε μια… ένεση ποιότητας στο ισπανικό μπάσκετ.