ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΜΕΡΕΣ

Πάνω από τρίωρο

Ποιοι είναι οι καταλληλότεροι για να μετρήσουν χρονικά τις πολύωρες συνεντεύξεις Τύπου που έγιναν από τους πολιτικούς αρχηγούς στη ΔΕΘ; Εκείνοι που έπρεπε να τις παρακολουθήσουν σε όλη τη διάρκειά τους: ο Κυριάκος Μητσοτάκης «έκλεισε» τη συνέντευξη στις 3 ώρες, ο Νίκος Ανδρουλάκης στις 3 ώρες και 14 λεπτά, ενώ το βραβείο της πιο μεγάλης συνάντευξης πάει στον Αλέξη Τσίπρα, που έφτασε τις 3 ώρες και 27 λεπτά. Μήπως το φορμάτ πρέπει να αλλάξει; Ακόμα κι αν η απάντηση είναι «ναι», τέτοια διάθεση δεν φαίνεται στον ορίζοντα – από κανέναν.

Φόντο κοκκινοπράσινο

Το φόντο του Αλέξη Τσίπρα, κατά την ομιλία του στο Βελλίδειο το Σάββατο, άλλαζε μαζί με τους έξι άξονες του συριζαϊκού προγράμματος. Δεν φαίνεται πως τα χρώματα είχαν κάποιον ειδικό συμβολισμό, όμως άλλαζαν τη σωστή στιγμή. Οταν ο Τσίπρας μιλούσε για τη «δίκαιη οικονομία», το φόντο έγινε πράσινο, με τις κακές γλώσσες να σχολιάζουν πως το χρώμα ήταν αντίστοιχο της «πασοκικής γενναιοδωρίας» του προγράμματος. Οταν μιλούσε για «δίκαιο κράτος», το φόντο έγινε κόκκινο – ταιριαστή επιλογή, ειδικά για μερικές από τις προτάσεις που θύμιζαν πιο «κλασικό ΣΥΡΙΖΑ».

Αφηγήματα

Δύο βασικά σημεία περιείχε η κριτική της ΝΔ για τις εξαγγελίες του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης: ότι οι υποσχέσεις δεν μπορούν να εφαρμοστούν και ότι, αν εφαρμοστούν, το οικονομικό βάρος θα πέσει στη μεσαία τάξη. Και τα δύο σημεία είναι πολύ γνώριμη κριτική για τον ΣΥΡΙΖΑ – για την ακρίβεια, είναι δύο από τους βασικούς λόγους που έχασε τις εκλογές το 2019. Η κυβέρνηση ήθελε να δείξει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει αλλάξει, τη στιγμή που ο Αλέξης Τσίπρας χρησιμοποιούσε τη λέξη «εμπειρία», για να τονίσει τη διαφορά της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ από μια ενδεχόμενη επόμενη.

Ιταλική ανησυχία

Μια εβδομάδα απομένει πια για τις εκλογές της Ιταλίας και τα μάτια όλης της Ευρώπης πέφτουν στη Ρώμη – κανείς δεν είναι απολύτως σίγουρος ποια θα είναι η συνέχεια αν, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, η συντηρητική συμμαχία της ακροδεξιάς Μελόνι, του Σαλβίνι και του Μπερλουσκόνι επικρατήσει. Η ανησυχία αφορά κυρίως τη Μελόνι, που σε μια τέτοια περίπτωση φαίνεται πως θα είναι πρωθυπουργός: εκτός από τις ακραίες θέσεις της, η Μελόνι και το κόμμα της ζητούν επαναδιαπραγμάτευση του ιταλικού σχεδίου Ανάκαμψης που έφερε ο Μάριο Ντράγκι, μια εξέλιξη που προαναγγέλλει αναταράξεις στις Βρυξέλλες.