Ρωσική υποχώρηση μπροστά {CR}στην ουκρανική αντεπίθεση

Επί εβδομάδες οι Ουκρανοί άφηναν να εννοηθεί ότι ετοιμάζουν μια μεγάλη αντεπίθεση κατά των Ρώσων – χωρίς, ωστόσο, να δίνουν περισσότερες διευκρινίσεις ή να δίνουν λεπτομέρειες. Το αποτέλεσμα ήταν το επιτελείο των αντιπάλων τους να μη γνωρίζει το ακριβές σχέδιο που είχε καταστρωθεί, ώστε να συγκεντρώσει επαρκείς δυνάμεις για να το αντιμετωπίσει. Ετσι, όταν ήρθε η στιγμή να εκδηλωθεί η πραγματική αντεπίθεση, ύστερα από αρκετές εβδομάδες προετοιμασίας, οι ρωσικές δυνάμεις φάνηκαν να βρίσκονται απροετοίμαστες, ειδικά στο ανατολικό τμήμα και την περιοχή της Χερσώνας. Εκεί όπου, όπως αναφέρουν οι πληροφορίες, αναγκάστηκαν να αναδιπλωθούν ταχύτατα, εγκαταλείποντας (ανάμεσα στα άλλα) τις στρατηγικής σημασίας πόλεις του Κουπιάνσκ και, κυρίως, του Ιζιούμ, προκειμένου να μην περικυκλωθούν.

Ετσι, οι Ουκρανοί κατάφεραν να σημειώσουν τη δεύτερη σημαντικότερη επιτυχία τους σε αυτόν τον πόλεμο, ο οποίος διαρκεί ήδη 200 ημέρες, μετά την απώθηση των Ρώσων μακριά από την πρωτεύουσά τους, το Κίεβο. Ηδη, δε, φέρεται ότι έχουν ανακαταλάβει το ένα τρίτο των εδαφών της περιφέρειας του Χαρκόβου (κάπου 2.000-3.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, σύμφωνα με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι και τον επικεφαλής του ουκρανικού επιτελείου, στρατηγό Βαλερί Ζαλούζνι) τα οποία βρίσκονταν υπό ρωσικό έλεγχο, ευρισκόμενοι πλέον κάπου 50 χιλιόμετρα από τα σύνορα και καταφέροντας σημαντικές απώλειες στους εισβολείς. Και ταυτόχρονα, βεβαίως, κερδίζοντας μια μάχη εξαιρετικά σημαντική σε επίπεδο ηθικού και γοήτρου – πιο σημαντική και από τη βύθιση του «Μόσκβα», της ναυαρχίδας του ρωσικού στόλου στη Μαύρη Θάλασσα, την ανακατάληψη του Φιδονησιού ή τον βομβαρδισμό της μεγάλης αεροπορικής βάσης στην Κριμαία.

Μάλιστα, σύμφωνα με αποκλειστικό ρεπορτάζ του «Guardian», ο αιφνιδιασμός ήταν αποτέλεσμα και της εκστρατείας παραπληροφόρησης που εξαπέλυσε το Κίεβο το προηγούμενο διάστημα, κάνοντας τους Ρώσους να πιστεύουν ότι η μεγάλη αντεπίθεση θα γινόταν στο μέτωπο του Νότου και στη Χερσώνα. Σε αυτό το πλαίσιο, στις 29 Αυγούστου, το ουκρανικό επιτελείο είχε ανακοινώσει επισήμως ότι η επιχείρηση είχε ξεκινήσει στον Νότο, αναγκάζοντας το αντίστοιχο ρωσικό να μεταφέρει εκεί δυνάμεις, αφήνοντας σε μεγάλο βαθμό ακάλυπτη την περιοχή του Χάρκοβο.

Οπως είναι φυσικό, η εκδοχή που παρουσιάζει η Μόσχα διαφέρει. «Προκειμένου να επιτευχθούν οι διακηρυγμένοι στόχοι της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης για το Ντονμπάς, αποφασίστηκε η αναδίπλωση των ρωσικών δυνάμεων που βρίσκονταν κοντά στην Μπαλάκλια και το Ιζιούμ, έτσι ώστε να ενισχυθούν οι προσπάθειες στην περιοχή του Ντονέτσκ» ανέφερε χαρακτηριστικά ο εκπρόσωπος του υπουργείου Αμυνας Ιγκόρ Κονασένκοφ το απόγευμα του Σαββάτου, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η υποχώρηση ήταν αποτέλεσμα του σχεδίου της Μόσχας και όχι της αντεπίθεσης των Ουκρανών.

Είναι κάτι, άλλωστε, που είχε συμβεί και στην περίπτωση του Κιέβου την άνοιξη, όταν οι Ρώσοι ισχυρίζονταν ότι η πολιορκία της ήταν μέρος σχεδίου για την παραπλάνηση των Ουκρανών, έτσι ώστε να επιτευχθούν οι πραγματικοί στόχοι της αποκαλούμενης «ειδικής επιχείρησης» στο νότιο και στο ανατολικό τμήμα.

Τα όπλα της Δύσης

Σε κάθε περίπτωση, αυτό που πρέπει να θεωρείται αδιαμφισβήτητο ύστερα από σχεδόν επτά μήνες πολέμου είναι ότι οι Ρώσοι δεν είναι σε θέση, τουλάχιστον με τις δυνάμεις που έχουν διαθέσει ως σήμερα, να καταλάβουν και να διατηρήσουν υπό τον έλεγχό τους περισσότερα εδάφη της Ουκρανίας. Πολύ περισσότερο καθώς οι ένοπλες δυνάμεις της τελευταίας συνεχίζουν να παραλαμβάνουν σύγχρονα δυτικά οπλικά συστήματα – όπως τα HIMARS, που φέρεται ότι έχουν παίξει καθοριστικό ρόλο, καταφέροντας σημαντικά πλήγματα στις γραμμές εφοδιασμού των Ρώσων – ενώ διαθέτουν και ανθρώπινες εφεδρείες μετά τη γενική επιστράτευση που έχει κηρυχθεί.

Αξίζει να σημειωθεί, επίσης, ότι το Κίεβο ζητεί και άλλα οπλικά συστήματα από τη Δύση και επιμένει ότι εάν τα λάβει, τότε θα αναγκάσει τους Ρώσους σε συνολική υποχώρηση τους επόμενους μήνες. Μετά δε και την επιτυχία που σημείωσαν οι δυνάμεις του στο Χάρκοβο, αναμένεται να πολλαπλασιαστούν οι υποστηρικτές αυτού του αιτήματος.