Ομοιοπαθητική ή ξόρκια;

Ομοιοπαθητική ή ξόρκια;

Τα είχε όλα το κλασικό, λόγω ΔΕΘ, τριήμερο στη Θεσσαλονίκη – όλα όμως! Και εξαγγελίες (να φάνε και οι κότες, κατά το κοινώς λεγόμενο), και ατάκες έξυπνες και δηλητηριώδεις, και προειδοποιήσεις, και απαντήσεις, και ερωτηματικά, και διαδηλώσεις, και χρώματα, και… γεράκια (πραγματικά, όχι από τα άλλα του πολέμου), και επισκέψεις σε «πολιτιστικά κέντρα», κατά τα πρότυπα της δεκαετίας του ’90, άντε και του 2000. Ολα τα είχε, ένα δεν είχε: την εικόνα μιας κυβέρνησης που καταρρέει. Εγώ ξένοιαστους ανθρώπους συνάντησα, σε μπαρ και σε εστιατόρια, χαμογελαστούς, ωραίους, ακομπλεξάριστους – καμία σχέση με τις προειδοποιήσεις του αρχηγού τους ότι ο χειμώνας που έρχεται θα είναι σκληρός και θα απαιτήσει θυσίες από όλους. Το πρώτο που σκέφτηκα βλέποντάς τους ήταν πως το ρίχνουν έξω, γιατί πολύ σύντομα δεν θα μπορούν να το κάνουν. Το αμέσως επόμενο που μου πέρασε από το μυαλό ήταν ότι πρόκειται για κάποιου είδους συνταγή… ομοιοπαθητικής στην πολιτική. Και το τρίτο, ότι, δεν μπορεί, μάλλον ξόρκια κάνουν για το κακό που έρχεται – έχει κάνει ήδη την εμφάνισή του από μακριά…

Πήγε στράφι η οδηγία

Ο,τι και να ήταν πάντως αυτό που είδα και έζησα με τα ωραία, τα πράσινα προς το λαδί μάτια μου και μπορώ να περιγράψω μετά λόγου γνώσεως, είναι ότι οι εβδομαδιαίες προειδοποιήσεις του υπουργού Γιώργου Γεραπετρίτη προς τους συναδέλφους του, κατ’ εντολήν του προέδρου Κυριάκου, δεν είχαν το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Ο υπουργός ζήτησε υπουργοί, υφυπουργοί, γεν. γραμματείς να αποφύγουν τη δημόσια «έκθεση» σε νυχτερινά κέντρα, αλλά εγώ και σε μπουζούκια είδα μερικούς, και σε μπαρ πολύ περισσότερους. Ως και να ταξιδέψουν σε business θέση τούς απαγορεύθηκε. Και δεν συζητάω καν ότι τους συστήθηκε να αποφύγουν τις VIP αίθουσες των αεροδρομίων – οποία σεμνότης!

Ονόματα φυσικά δεν θα πω για το ποιοι παραβίασαν τις εντολές. Ούτε είναι στις προθέσεις μου να θίξω υπολήψεις. Απλώς το ανεδαφικό του πράγματος θέλησα να επισημάνω. Και δεν είμαι και τέτοιος άνθρωπος, όπως είναι παγκοίνως γνωστό. Ασε που διαθέτω και κατανόηση. Πώς, ας πούμε, να τον κλείσεις τον άλλον μέσα στο ξενοδοχείο, όταν έχει ανέβει στη Θεσσαλονίκη χωρίς… γυναίκα και παιδιά; Και με το κράτος των Αθηνών παντού;!

Κλείσ’ τον σε μοναστήρι, στους Λαζαριστές ας πούμε, άμα τον θέλεις ενάρετο, και μακριά από τους πειρασμούς.

Πού δείπνησαν οι υπουργοί

Ολοκληρώνοντας αυτό το σχετικά ελαφρύ σκέλος του ρεπορτάζ με γενικό τίτλο «τριήμερο στη ΔΕΘ – ήμουν κι εγώ εκεί», θέλω να σημειώσω ότι η πόλη γενικά έχει ξεμείνει από… μπουζούκια (φέτος μόνο οι γνωστοί αοιδοί κύριοι Βέρτης και Οικονομόπουλος εμφανίστηκαν…), και από εστιατόρια, το μόνο αξιοσημείωτο είναι ότι το Clochard, που μετακινήθηκε από την Προξένου Κορομηλά στην οδό Κομνηνών, ανταγωνίστηκε στα ίσια το all time classic 7 Θάλασσες της οδού Καλαποθάκη. Ετσι, Παρασκευή βράδυ, το μισό Υπουργικό Συμβούλιο δειπνούσε στο ένα, το υπόλοιπο στο άλλο, και το Σάββατο, μετά την ομιλία Κυριάκου στο Βελλίδειο, το αντίστροφο. Μερικοί, πιο «ψαγμένοι» πάντως, απέφυγαν το κέντρο και τα βέβηλα μάτια του κόσμου και πήγαν Νέα Κρήνη, από Βράχο και Μαϊάμι μέχρι Μαύρη Θάλασσα. Και οι ακόμη πιο ευφυείς, και φυσικά πιο «ψαγμένοι» από όλους, Κρητικό στο Πανόραμα.

Ωραία βράδια – όπως κάθε φορά δηλαδή. Παράπονο δεν έχω – ούτε κι εκείνοι, φαντάζομαι…

Πακέτο – γίγας

Παράπονο λογικά δεν πρέπει να έχουν οι δεξιοί ούτε από τον Κυριάκο. Τα έδωσε όλα – κατά κυριολεξία – και μπορώ να πω και ακόμη περισσότερα. Το πακέτο των παροχών που εξήγγειλε, ύψους σχεδόν 5,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, είναι ίσως το μεγαλύτερο που έχει εξαγγελθεί από το βήμα της Διεθνούς Εκθεσης Θεσσαλονίκης, και τώρα το ζητούμενο της υπόθεσης είναι τι θα αποδώσει πολιτικά. Πόσο θα συγκινήσει το εκλογικό σώμα, και ιδιαίτερα αν αυτή η «συγκίνηση» θα φτάσει ως τις εκλογές του επόμενου χρόνου και δεν θα ξεθυμάνει στον δρόμο προς αυτές.

«Λεφτά υπάρχουν;» αναρωτήθηκαν πολλοί που τον άκουσαν στο Βελλίδειο το βράδυ του Σαββάτου (και μεταξύ τους και εγώ που επέστρεψα στον «τόπο του εγκλήματος», δεκατρία χρόνια ύστερα από εκείνη την ερώτηση στον Γιώργο, που με στιγμάτισε κι εκείνον και εμένα…), αλλά εξ όσων κατάλαβα υπάρχουν. Αλλιώς δεν εξαγγέλλεις ένα τέτοιο πακέτο, και μάλιστα στην έναρξη μιας εκλογικής χρονιάς. Γιατί ο άλλος που σε άκουσε και περιμένει να υλοποιήσεις την εξαγγελία, αυτομάτως θα πεταχτεί στους «απέναντι» αν δεν την κάνεις πράξη. Και υπάρχει πάντοτε το ιστορικό παράδειγμα του Κώστα Σημίτη, που εξήγγειλε προ 20ετίας στη ΔΕΘ ένα πακέτο περίπου 4 δισ. ευρώ (ήμουν εκεί!), ήταν πάλι μια προεκλογική χρόνια (2003 μιλάμε), και δύο μήνες αργότερα ο απόηχος από το πακέτο ξεφούσκωσε τόσο, που το ΠΑΣΟΚ βρέθηκε δεκαπέντε μονάδες πίσω από τη ΝουΔου. Φαντάζομαι ότι δεν του διαφεύγει αυτό του Κυριάκου…

Χωρίς παράπονο

Από τον Κυριάκο δεν πρέπει λογικά να έχουν παράπονο οι νεοδημοκράτες, αλλά και ο ίδιος δεν πρέπει να έχει παράπονο από το Οργανωτικό του κόμματος. Η κινητοποίηση που έγινε έφερε πολύ κόσμο στο Βελλίδειο, τόσο που η κατάσταση που δημιουργήθηκε στην αίθουσα ήταν ασφυκτική, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των οργανωτών να διατηρήσουν τη θερμοκρασία σε ένα ανεκτό επίπεδο.

Ποτάμια ο ιδρώτας, ελάχιστοι εκείνοι που φορούσαν μάσκα, αν ακούσετε για καμιά έκρηξη του κορωνοϊού, να το ξέρετε, το Βελλίδειο θα ευθύνεται.

Ο Κυριάκος δεν πρέπει να έχει παράπονο ούτε από τους βουλευτές του – ήταν σχεδόν ολόκληρη η Κοινοβουλευτική του Ομάδα εκεί, και μαζί και οι δύο πρώην πρωθυπουργοί της ΝουΔου, ο Αντώνης Σαμαράς και ο Κώστας Καραμανλής. Τον χαιρέτησαν διά χειραψίας – πιο θερμή η χειραψία με Σαμαρά, μάλλον τυπική με τον Καραμανλή – και μετά οι δυο αυτοί, οι πρώην, πήγαν να δειπνήσουν στον Βράχο, στη Νέα Κρήνη, και να τα πουν εκ του σύνεγγυς, αφού δεν τα λένε στην Αθήνα. Τι συζήτησαν δεν ξέρω, αλλά γίνεται όχι την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί με τις υποκλοπές και τις παρακολουθήσεις;

Μηνύματα εντός και εκτός

Δεν γίνεται, το θεωρώ δεδομένο. Αν και με την εμφάνισή του το Σάββατο στη ΔΕΘ, ο πρόεδρος Κυριάκος δεν έστειλε μόνο μηνύματα προς τα έξω. Εστειλε και προς το εσωτερικό του κόμματος. Οτι παραμένει κυρίαρχος και θα επιδιώξει να επαναβεβαιώσει την κυριαρχία του – η φράση του ότι στις εκλογές οι Ελληνες δεν θα εκλέξουν μόνο κυβέρνηση αλλά και κυβερνήτη, νομίζω ότι δεν αφήνει πολλά περιθώρια για παρερμηνείες… Από εκεί και πέρα κάτι τρίπτυχα του είδους «συνέχεια – συνέπεια – σταθερότητα» (που μου θύμισαν Κώστα Λαλιώτη στα καλά του) και ατάκες του είδους «ή δίνουμε δεύτερη ευκαιρία στην πρόοδο ή ρισκάρουμε δεύτερη φορά στη συμφορά» ή το ακόμη πιο σκληρό «όσα πετύχαμε δεν είναι δεδομένα, με μια λάθος κίνηση μπορούν να γκρεμιστούν» (όλα διά χειρός Γιάννη Βλαστάρη) έδωσαν στην αίθουσα, και έξω από αυτή, το περίγραμμα του πού θα κινηθεί κατά την παρατεταμένη προεκλογική περίοδο. Αυτά, μαζί με μπόλικες εθνικιστικές αναφορές – το «νταηλίκια γιοκ» προς την Τουρκία, για παράδειγμα, το οποίο προκάλεσε ντελίριο ενθουσιασμού στο Βελλίδειο, σηκώθηκαν όλοι και χειροκροτούσαν επί ώρα, μέχρι και η αποστολή των Εμιράτων!.. – δείχνουν, σε εμένα τουλάχιστον, ότι το παλικάρι είναι σκληρός παίκτης. Και καθόλου εύκολος αντίπαλος. Κι όποιος τον υποτιμάει κάνει λάθος. Σοβαρό.

(Στα συν της εμφάνισής του στη ΔΕΘ πιστώνεται ασφαλώς και η διά ροπάλου διακοπή κάθε συζήτησης για αλλαγή του εκλογικού νόμου. Κάλλιο αργά…)