Την καλύτερη ομάδα δεν την εκνευρίζεις με «ξύλο»

Ηταν προφανές τι ήθελε να κάνει ο προπονητής της Ουκρανίας από το ξεκίνημα του χθεσινού αγώνα με την Ελλάδα. Ηθελε να βάλει δύναμη, να παίξει «ξύλο», να πηγαίνουν οι παίκτες του με… φόρα κυρίως πάνω στον Γιάννη, αλλά και σε όλους τους συμπαίκτες του. Προσπάθησε να παίξει με το μυαλό της Εθνικής. Αλλά το έκανε με λάθος τρόπο. Σε μια ομάδα που είναι καλύτερη, δεν πηγαίνεις να παίξεις βρώμικα. Ούτε αντιαθλητικά. Κι αν την εκνευρίσεις με αυτόν τον τρόπο, θα είναι για λίγη ώρα. Οπως συνέβη χθες, όταν η Εθνική έχασε πράγματι το μυαλό της στα τελευταία λεπτά του πρώτου ημιχρόνου. Κι όταν πήγε στα αποδυτήρια και το ξαναβρήκε, έδωσε στην Ουκρανία το μάθημα που έπρεπε να δώσει. Και το έκανε κυρίως με τον Γιάννη.

Ρεκόρ καριέρας για τον Αντετοκούνμπο, που ήθελε να παίξει ακόμα και όταν είχαν κριθεί όλα κι εκείνος τραυματίστηκε. Με μάτι που γυάλιζε και με απίστευτη ψυχραιμία όταν οι Ουκρανοί του έκαναν το ένα αντιαθλητικό μετά το άλλο, αλλά οι διαιτητές σφύριζαν αδιάφορα. Υπό το βλέμμα του πολύ καλού του φίλου και συμπαίκτη του, του Κρις Μίντλετον, που βρέθηκε στις εξέδρες, ο Γιάννης προφανώς και είχε στο μυαλό του πώς θα γελάει μαζί με εκείνον το βράδυ όταν θα σχολιάζουν το ματς. Και με το σημείο-κλειδί να είναι η δική του συμπεριφορά όταν οι αντίπαλοι έβαζαν τα χέρια τους πάνω στα δικά του απευθείας, δίχως να νοιάζονται για την μπάλα. Δεν εκνευρίστηκε, δεν αντέδρασε, δεν… κοίταξε καν ποιος τον είχε στοχεύσει σε κάθε επίθεση για να τον κάνει να πονέσει.

Τι έκανε; Ζήτησε την μπάλα από τους συμπαίκτες του. Και τελείωσε στους 41, αφήνοντας στο… παρελθόν τους 40 που είχε πετύχει κόντρα στη Σερβία πριν από μερικές ημέρες. Την επόμενη φορά που ο κάθε αντίπαλος θα θελήσει να παίξει τον Γιάννη όχι με μπάσκετ, αλλά με ξύλο, μάλλον θα το σκεφτεί δύο και τρεις φορές περισσότερο.