Συμμαχία

Στη μεταπολεμική Γαλλία υπήρχε ένα κύριος Αντουάν Πινέ, δήμαρχος μιας μικρής πόλης, ο οποίος ίδρυσε το Εθνικό Κέντρο Ανεξάρτητων και Αγροτών (CNIP) – ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.

Ο κύριος Πινέ ήταν δημοφιλής αλλά σπανίως μιλούσε. Ετσι δημιουργήθηκε ένας μύθος γύρω από το βάθος του στοχασμού του. Σε κάθε κρίση της 4ης Γαλλικής Δημοκρατίας ο Τύπος ζητούσε «Να μιλήσει επιτέλους ο κύριος Πινέ».

Τελικά τα πράγματα ήλθαν έτσι κι ο κύριος Πινέ έγινε πρωθυπουργός – έπεσε σε οκτώ μήνες…

Τότε ο βιτριολικός Φρανσουά Μιτεράν έγραψε πως «τώρα καταλάβαμε γιατί δεν μιλούσε ο κύριος Πινέ. Οχι επειδή είχε να πει πολλά αλλά επειδή δεν είχε να πει τίποτα».

Στα δικά μας τώρα. Ο «Μαρμαρωμένος Καραμανλής» μετέβη στην Κρήτη να ζητήσει «όλα στο φως». Νομίζω τζάμπα το εισιτήριο, έντεκα εκατομμύρια Ελληνες λένε το ίδιο.

Φυσικά ο Καραμανλής μπορεί να μην το είπε τόσο καλοπροαίρετα και βασικά να θέλει να φάει τον Μητσοτάκη για να ανασυγκροτήσει τη συμμαχία μεταξύ Τσίπρα και καραμανλικών του 2014.

Στον ΣΥΡΙΖΑ έτσι το κατάλαβαν και πανηγυρίζουν. Ηδη ο Καμμένος δήλωσε διάθεση επιστροφής από τα αζήτητα.

Δεν θα ερμηνεύσω εγώ τον Καραμανλή.

Αν είπε μια κοινοτοπία για να πει κάτι, κανένα πρόβλημα. Ετσι κάνουν συνήθως οι πρώην.

Αν όμως προτίθεται να ανασυγκροτήσει τη συμμαχία με τον Τσίπρα χρειάζεται προηγουμένως λίγη δουλειά.

Πρέπει πρώτα να ρίξει την κυβέρνηση – δεν ξέρω αν μπορεί…

Ή να ρίξει τον Μητσοτάκη – δεν το βλέπω εύκολο…

Ή να φτιάξει δικό του κόμμα.

Κατά την ταπεινή μου γνώμη δεν θα κάνει τίποτα, πέρα από κάποια ευκαιριακή ζημιά στην κυβέρνηση.

Από καιρού εις καιρόν ο Καραμανλής αισθάνεται την ανάγκη να υπηρετήσει εκείνο που κορυφαίο στέλεχος της ΝΔ αποκαλεί «εικαζόμενη επιρροή». Να πει δηλαδή κάτι και να ακουστεί σαν να είπε κάτι.

Αλλά μεταξύ μας δεν τον έχω να φτιάχνει κόμμα και να τρέχει στα κατσάβραχα όπως ο Παπανδρέου με το ΚΙΔΗΣΟ.

Ούτε να δίνει μάχη για να επιστρέψει αρχηγός όπως προσπάθησε ο Παπανδρέου στο ΠΑΣΟΚ.

Κι άλλωστε να ξαναγίνει συνεταίρος του Τσίπρα δεν υπάρχει περίπτωση.

Το πλήρωσε ακριβά με τον Παυλόπουλο και δύσκολα θα ξαναρχίσει τώρα τα νταλαβέρια σε έναν πολιτικό χώρο και ένα ακροατήριο που ακούν Τσίπρα και βγαίνουν στο βουνό. Θα τους κάνει όλους μητσοτακικούς.

Διότι στην πολιτική μπορεί κανείς να κάνει τα πάντα. Εκτός από ένα: να παίξει σε λάθος έργο.

Και το έργο Τσίπρας – Καραμανλής δεν κόβει εισιτήρια ούτε για τραμπολίνο.