Καληνύχτα Σάνα, αυτός ο κόσμος δεν θ’ αλλάξει ποτέ

Πριν από κάποιες ημέρες δημοσιοποιήθηκαν βίντεο που δείχνουν τη φινλανδή πρωθυπουργό Σάνα Μαρίν να χορεύει με τις φίλες της σε κάποιο πάρτι, αποτέλεσμα του οποίου ήταν να δεχθεί σφοδρή κριτική και να της ζητηθεί από την αντιπολίτευση να υποβληθεί σε τεστ ναρκωτικών, το οποίο εν τέλει βγήκε αρνητικό, γιατί ενάντια σε κάθε προσδοκία, γενικά δεν χρειάζονται ναρκωτικά για να χορέψει κάποιος. Η Σάνα Μαρίν έκανε λάθη. Πολλά λάθη. Δεν είναι που χόρεψε, ούτε που την τράβηξαν βίντεο. Είναι που 36 ολόκληρα χρόνια σε αυτή την κοινωνία, δεν έχει μάθει ακόμη τα μαθήματά της και καλό θα είναι κάποιος να της τα θυμίσει:

Μάθημα πρώτο: Τα καλά κορίτσια δεν προκαλούν.

Μάθημα δεύτερο: Η γυναίκα του Καίσαρα δεν πρέπει μόνο να είναι πιστή, πρέπει και να δείχνει.

Και μάθημα τρίτο: Τα αξιώματα με κύρος έχουν και ευθύνες.

Σπούδασε, εργάστηκε, ψηφίστηκε, έκανε εξαιρετική δουλειά και θεώρησε πως αυτά θα είναι αρκετά, απέδειξε πια ό,τι ήταν να αποδείξει, τώρα μπορεί επιτέλους να χαλαρώσει. Δεν κατάλαβε όμως ότι οι εξετάσεις δεν τελειώνουν ποτέ. Κάθε παραστράτημα τιμωρείται. Κάθε κίνηση αξιολογείται. Κάθε λέξη αναλύεται. Τα αξιώματα δεν σε προστατεύουν, σε φέρνουν στο προσκήνιο ώστε να κρίνεσαι πιο εύκολα, οι θεσμοί δεν σε εξυπηρετούν, σε περιορίζουν, και η δημοσιότητα δεν είναι δύναμη αλλά ωρολογιακή βόμβα. Δεν κατάλαβε ότι δεν υπάρχει σωστή απάντηση σε μία λάθος ερώτηση και ότι όσο ψηλά και να φτάσεις, ποτέ δεν θα είσαι ασφαλής. Πάνω απ’ όλα, δεν κατάλαβε ότι η νεότητα δεν είναι σύμμαχος αλλά εμπόδιο. Η κοινή λογική δεν είναι ούτε άβατο, ούτε προαπαιτούμενο, αλλά διακριτική ευχέρεια. Η ελευθερία δεν είναι δικαίωμα, είναι παραχώρηση υπό όρους.

Φυσικά αποδέχτηκε το τεστ ναρκωτικών, ενάντια στις παροτρύνσεις πολλαπλών φεμινιστικών οργανώσεων που θα ήθελαν να υψώσει το ανάστημά της, ώστε να γίνει σύμβολο μίας νέα ημέρας. Αυτή η μέρα όμως δεν είναι κοντά και η Σάνα Μαρίν κάπως έπρεπε να πάει στη δουλειά τη Δευτέρα και να ζήσει για να παλέψει ξανά. Η Σάνα Μαρίν έπρεπε να χάσει μία μάχη, μπας και μπορέσει να βάλει ένα λιθαράκι ώστε να κερδίσει μια (άλλη, μακρινή) μέρα κάποια άλλη τον πόλεμο.

Η ουσία είναι ότι όταν το γκροτέσκ ρυθμίζει την κανονικότητα, τότε και οι καρικατούρες ορίζουν τα όρια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Κάθε φορά που εμείς οι ίδιες, κατ’ αρχάς, δεν απαντάμε με ειλικρίνεια ή δεν οριοθετούμε μια προσβλητική ή παραβιαστική ερώτηση, κάποια Σάνα Μαρίν θα ζητάει δημόσια συγγνώμη που χορεύει με τις φίλες της και κάθε φορά που εμείς οι ίδιες συμφωνούμε με όσους την κρίνουν για να μη χαρακτηριστούμε κι εμείς, θα χαρακτηριστούμε κι εμείς, απλά όχι τώρα, λίγο αργότερα.

Ο Δάντης είπε πολύ σοφά πως στην κόλαση υπάρχει μια ειδική θέση για αυτούς που σε καιρούς ηθικής κρίσης διατήρησαν την ουδετερότητά τους. Καλό είναι λοιπόν απόψε το βράδυ πριν κλείσουμε τα μάτια να αναλογιστούμε το εξής: η ύπαρξή μας πάνω σε αυτή τη γη έκανε άραγε τα πράγματα πιο εύκολα ή πιο δύσκολα για όσους έρθουν μετά από εμάς;

Η Ζωή Φράγκου είναι οργανωσιακή ψυχολόγος & Business Coach