Ποιος θα θεσπίσει την ηθική του μετασύμπαντος;

Το μετασύμπαν (metaverse) δεν είναι ακόμα εδώ και όταν φτάσει δεν θα είναι ένας τομέας που θα ελέγχεται από κάποια εταιρεία. Το Facebook ήθελε να δημιουργήσει αυτή την εντύπωση όταν άλλαξε το όνομά του σε Meta, αλλά η μετονομασία του συνέπεσε με μεγάλες επενδύσεις από τη Microsoft και τη Roblox. Ολοι προσπαθούν να διαμορφώσουν το πώς θα χρησιμοποιηθούν η εικονική πραγματικότητα και οι ψηφιακές ταυτότητες για να οργανώσουμε περισσότερο την καθημερινότητά μας – από την εργασία και την υγειονομική περίθαλψη μέχρι τα ψώνια, τα παιχνίδια και άλλες μορφές ψυχαγωγίας.

Μέχρι στιγμής, η εμπειρία δεν ήταν λιγότερο δυστοπική από ό,τι στον πραγματικό κόσμο. Τα περισσότερα πειράματα με ψηφιακά περιβάλλοντα έχουν αμαυρωθεί αμέσως από εκφοβισμό, παρενόχληση, ψηφιακή σεξουαλική επίθεση και όλες τις άλλες καταχρήσεις που έχουμε συνδέσει με πλατφόρμες που «κινούνται γρήγορα και καταστρέφουν τα πράγματα».

Τίποτα από αυτά δεν πρέπει να αποτελεί έκπληξη. Η ηθική των νέων τεχνολογιών πάντα υστερούσε σε σχέση με τις ίδιες τις καινοτομίες. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι ανεξάρτητες Αρχές θα πρέπει να παρέχουν μοντέλα διακυβέρνησης νωρίτερα παρά αργότερα – προτού το κάνουν οι εταιρείες έχοντας κατά νου τα δικά τους περιθώρια κέρδους.

Για να πάρουμε το πιο συνηθισμένο παράδειγμα, το Twitter και το Facebook δεν θα αναπτύξουν αποτελεσματικά την τεχνητή νοημοσύνη ενάντια σε όλο το φάσμα των καταχρήσεων στις πλατφόρμες τους, επειδή κάτι τέτοιο θα υπονόμευε τη «δέσμευση» εμπειρίας και συνεπώς τα κέρδη.

Η δημιουργία μιας υγιούς ηθικής βάσης για το μετασύμπαν απαιτεί να προλάβουμε την αυτορρύθμιση του κλάδου προτού γίνει ο κανόνας. Θα ήταν καλύτερο να υπερεκτιμήσουμε τους κινδύνους παρά να επαναλάβουμε τα λάθη των τελευταίων 15 ετών. Ενα εξ ολοκλήρου ψηφιακό περιβάλλον δημιουργεί τη δυνατότητα για ακόμη πιο εξαντλητική συλλογή δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων προσωπικών βιομετρικών δεδομένων. Και δεδομένου ότι κανείς δεν ξέρει ακριβώς πώς θα ανταποκριθούν οι άνθρωποι σε αυτά τα περιβάλλοντα, υπάρχει σοβαρή αιτία για χρήση ρυθμιστικών κανονισμών.

Η πρόβλεψη των ηθικών προκλήσεων του μετασύμπαντος είναι ακόμα δυνατή, αλλά το ρολόι χτυπάει. Χωρίς αποτελεσματική ανεξάρτητη εποπτεία, αυτός ο νέος ψηφιακός τομέας σχεδόν θα ξεφύγει αναδημιουργώντας όλες τις καταχρήσεις και τις αδικίες τόσο της τεχνητής νοημοσύνης όσο και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης – και προσθέτοντας περισσότερες που δεν είχαμε καν προβλέψει.

Ο Τζος Εντσμινγκερ είναι υποψήφιος διδάκτορας στο UCL Institute for Innovation and Public Purpose.
Ο Μαρκ Εσποσίτο είναι συνιδρυτής της Nexus FrontierTech, συνεργάτης στο University College London Institute for Innovation and Public Purpose και καθηγητής στη Hult International Business School.
Ο Τέρενς Τσε είναι συνιδρυτής και εκτελεστικός διευθυντής της Nexus FrontierTech και καθηγητής στη Hult International Business School