Tο δύσκολο καλοκαίρι των ελληνικών ομάδων

Ομολογώ ότι δεν περίμενα πως θα γυρνούσα έπειτα από μια ολιγοήμερη άδεια και θα ‘πρεπε να γράψω κάτι για τους αποκλεισμούς στην Ευρώπη τριών ελληνικών συλλόγων πριν φτάσουμε στον Δεκαπενταύγουστο! Ο ΠΑΟΚ, ο Παναθηναϊκός και ο Αρης εγκατέλειψαν τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις με διαδικασίες-εξπρές σε μια χρονιά που ο αποκλεισμός των Ρώσων και τα προβλήματα των Ουκρανών λογικά θα έπρεπε να δώσουν στην Ελλάδα τη 15η θέση στη βαθμολογία της UEFA, δηλαδή δύο θέσεις στο Τσάμπιονς Λιγκ και τουλάχιστον μία στο Γιουρόπα Λιγκ. Τώρα, αν ο Ολυμπιακός δεν κάνει θαύματα, δεν αποκλείεται στο τέλος της σεζόν να χαθεί και καμιά θέση στο UEFA Conference League. Η βαθμολογική συγκομιδή των ελληνικών ομάδων συγκρίνεται φέτος το καλοκαίρι με αυτή των ομάδων του Γιβραλτάρ και της Μάλτας. Τη Μάλτα δεν την αναφέρω τυχαία: μια μαλτέζικη ομάδα, η Σπάρτανς (οι Σπαρτιάτες δηλαδή…), απέκλεισε στο UEFA Conference League τη Λέφσκι Σόφιας που στα δύο ματς με τον ΠΑΟΚ νόμιζες πως είναι φαβορί για να κατακτήσει τη διοργάνωση…

Αναλύσεις

Πραγματικά διασκεδάζω όταν διαβάζω αναλύσεις για τα αγωνιστικά των ελληνικών ομάδων ύστερα από ευρωπαϊκούς αποκλεισμούς. Στα δικά μου μάτια – ειδικά φέτος – οι ελληνικές ομάδες αποκλείστηκαν μόνες τους, πληρώνοντας δηλαδή λάθη προετοιμασίας, που ελάχιστα έχουν να κάνουν με το αν έπαιζαν 5-3-2 ή 4-3-3 η «4-2-4 με κούκο διπλό κι ασανσέρ». Για να προβληματίζεσαι για διατάξεις, συστήματα, σχηματισμούς κ.λπ. πρέπει να έχεις πληρότητα, σοβαρότητα, σειρά. Και κυρίως τη δυνατότητα να κάνεις την καλύτερη δυνατή ομάδα με τα λεφτά που έχεις στα χέρια σου: αυτό το τελευταίο έδειξαν π.χ. οι ομάδες από το Ισραήλ που απέκλεισαν τον Ολυμπιακό και τον Αρη, ενώ ο ΠΑΟ ήταν ανολοκλήρωτος και ο ΠΑΟΚ ασόβαρος. Φυσικά οι εξηγήσεις που δόθηκαν για τους αποκλεισμούς περιλαμβάνουν και παράπονα για τη διαιτησία, την «κακιά» UEFA, τη ζέστη και την υγρασία κ.λπ. Θα πρότεινα στις ελληνικές ομάδες να κοιτάζουν πρώτα την καμπούρα τους πριν να τα βάλουν με άλλους. Είναι δύσκολο, αλλά μπορεί να μας κάνει καλό.

Λάθη

Ολοι αυτοί οι αποκλεισμοί έχουν άλλωστε εξηγήσεις που βασίζονται σε λάθη των ομάδων μας. Ο ΠΑΟΚ έφτιαξε καλοκαιριάτικα δύο ομάδες, που είναι κομμάτι δύσκολο να συναντηθούν: η μία είναι η περσινή του Λουτσέσκου (που κάποια στιγμή απαίτησε την παραμονή βετεράνων όπως ο Ελ Καντουρί, ο Σβαμπ, ο Μπίσεσβαρ κ.λπ.) και η άλλη είναι η φετινή που έφτιαξε ο τεχνικός διευθυντής Μπότο (που έχει αγοράσει καμιά δεκαπενταριά παίκτες, κανείς από τους οποίους δεν είχε εμπειρία ευρωπαϊκών διοργανώσεων). Ο Αρης ενθουσιάστηκε τόσο πολύ με την απόδοση που είχε κόντρα στην Γκόλεμ από τη Λευκορωσία που πριν πάει να παίξει με τη Μακάμπι στο Τελ Αβίβ ασχολούνταν με το αν μπορεί να αποκλείσει τη γαλλική Νις που θα έβρισκε αντίπαλο στον επόμενο γύρο. Το αποτέλεσμα ήταν να χάσει το ματς μόνο 2-0 και στη ρεβάνς να τρέχει και να μη φτάνει – τελικά η νίκη με 2-1 δεν του έφτασε. Κι ο Παναθηναϊκός; Αυτός είχε μεν τον πιο δύσκολο αντίπαλο (η Σλάβια Πράγας είναι μια ομάδα συνηθισμένη να προχωρά πολύ στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια σε όποια διοργάνωση παίρνει μέρος), πλην όμως κατάφερε κάτι που κανείς δεν περίμενε: εμφανίστηκε στα δύο παιχνίδια με μια ομάδα κατώτερη από αυτή που ολοκλήρωσε το περσινό πρωτάθλημα! Η αναβλητικότητα του προπονητή Ιβάν Γιοβάνοβιτς στις μεταγραφές πληρώθηκε ακριβά, αλλά αν ένας προπονητής αναλαμβάνει μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης από αυτό που θα ‘πρεπε να του αναλογεί αυτά συμβαίνουν.

Τίτλος

Οι αποκλεισμοί είναι οδυνηροί κι αυτό θα φανεί και του χρόνου: αν οι τρεις ομάδες αυτές ξαναβγούν στην Ευρώπη θα έχουν αντιπάλους ίσως και δυσκολότερους από φέτος διότι δεν θα έχουν βελτιώσει καθόλου τη βαθμολογία τους. Στο σύστημα της UEFA υπάρχει δικαιοσύνη: ό,τι σπέρνεις θερίζεις. Ωστόσο, ειδικά για τις περιπτώσεις του ΠΑΟ και του ΠΑΟΚ έχω την υποψία πως οι αποκλεισμοί προέκυψαν γιατί ο στόχος και των δύο είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος. Ο Ραζβάν Λουτσέσκου έδειξε μάλλον ανακουφισμένος από τον αποκλεισμό, στον δε Παναθηναϊκό επιδιώκουν μια σοβαρή ενίσχυση της ομάδας τώρα που αυτή από την Ευρώπη αποκλείστηκε – αυτό για μένα σημαίνει πως, παρά τις διακηρύξεις, το μυαλό όλων είναι στο πώς έπειτα από δώδεκα χρόνια η ομάδα θα πανηγυρίσει τον τίτλο του πρωταθλητή.

Αντίο

Συνεχίζει μόνο ο Ολυμπιακός που μετά κόπων και βασάνων εξασφάλισε τη συμμετοχή του σε όμιλο του UEFA Conference League και θα παλέψει με τον Απόλλωνα Λεμεσού για μια θέση σε όμιλο του Γιουρόπα Λιγκ. Αν αποκλείσει τους Κύπριους θα βρεθεί στη θέση που ήταν πέρυσι το καλοκαίρι. Πλην όμως καλά θα ήταν να μην προσπεράσει χωρίς σοβαρούς προβληματισμούς, όπως δηλαδή έκανε πέρυσι, τον φετινό του αποκλεισμό στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ, τον πρώτο δηλαδή χαμένο στόχο του. Ο πρώην πλέον προπονητής του Πέδρο Μαρτίνς επιχείρησε να επαναλάβει φέτος το κόλπο που έκανε το καλοκαίρι του 2019, όταν και προέκυψε ο Ολυμπιακός που έφτασε στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ αποκλείοντας την Πλζεν, την Μπασακσεχίρ και την Κρασνοντάρ. Και τότε όπως και φέτος ο Μαρτίνς θέλησε να δώσει τα ματς στα προκριματικά με την προηγούμενη ομάδα (τότε μάλιστα αυτή που είχε χάσει το πρωτάθλημα) στην οποία θα γίνονταν κάποιες ποιοτικές προσθήκες.

Η διαφορά ήταν ότι το καλοκαίρι του 2019 η ανάλυση του κόουτς ήταν εξαιρετική (σε ό,τι είχε να κάνει με τις αδυναμίες) κι έτσι ήρθαν καλοκαιριάτικα ο Βαλμπουενά, ο Σεμέδο κι ο Ελ Αραμπί. Φέτος, δυστυχώς για τον Ολυμπιακό, ο Μαρτίνς φάνηκε να έχει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην περσινή του ομάδα (ίσως γιατί κατέκτησε το πρωτάθλημα) από όση θα ‘πρεπε. Αποκτήθηκαν «παίκτες-εξαρτήματα», ενώ ο Ολυμπιακός χρειαζόταν κυρίως παίκτες με προσωπικότητα και μάλιστα σε όλες τις γραμμές του. Ο Μαρτίνς πλήρωσε τον σοκαριστικό αποκλεισμό από τη Μακάμπι Χάιφα, στη θέση του ήρθε ο φιλόδοξος νεαρός Κάρλος Κορμπεράν, αλλά τα προβλήματα του Ολυμπιακού (κυρίως προβλήματα αμυντικής ανασφάλειας στα δικά μου μάτια) δεν είναι απλό να λυθούν με μια αλλαγή προπονητή. Ο Ολυμπιακός απέκλεισε τη Σλόβαν Μπρατισλάβας στα πέναλτι έχοντας προηγηθεί και στην κανονική διάρκεια του ματς και στην παράταση. Κι έχοντας σε κάθε περίπτωση φανεί πνιγμένος από το άγχος.

Μαρτυρά

Το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν ζει τις καλύτερες μέρες του. Το ότι όλες οι ομάδες στις 17 Αυγούστου αναζητούν λύσεις στο μεταγραφικό παζάρι μαρτυρά ότι καμία δεν αισθάνεται πως έχει ένα ρόστερ ολοκληρωμένο. Ολα αυτά ενώ σχεδόν όλα τα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα έχουν αρχίσει. Κι αυτό απλά μαρτυρά πως έχουμε μείνει πίσω…