Το εκλογικό σύστημα της Ιταλίας ευνοεί τα πρώτα κόμματα και τους ισχυρότερους συνασπισμούς, προσφέροντάς τους ένα έμμεσο μπόνους. Αυτό, στη συγκεκριμένη περίπτωση, αφορά τη συμμαχία που έχουν συγκροτήσει πρωτίστως Αδέλφια της Ιταλίας, Λέγκα και Φόρτσα Ιτάλια, η οποία προβλέπεται να διασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία σε Βουλή και Γερουσία.
Σύμφωνα με το σύστημα, τα δύο τρίτα των εδρών και στα δύο σώματα κατανέμονται αναλογικά, με βάση το ποσοστό τους, αρκεί να έχουν ξεπεράσει το όριο του 3%. Το υπόλοιπο ένα τρίτο, όμως, που αντιστοιχεί σε περίπου 135 έδρες στη Βουλή και κάτι λιγότερες από 70 στη Γερουσία, προκύπτει από μονοεδρικές περιφέρειες, όπου επικρατεί εκείνος ο υποψήφιος ο οποίος θα συγκεντρώσει τις περισσότερες ψήφους. Εύκολα καταλαβαίνει, λοιπόν, κανείς ότι με το 45% που φέρεται ότι συγκεντρώνουν τα τρία παραπάνω κόμματα με βάση τις δημοσκοπήσεις, έναντι 35% των Δημοκρατικών και των συμμάχων τους, η μάχη είναι άνιση.
Πρέπει, πάντως, να σημειωθεί πως ο συνασπισμός της Μελόνι δύσκολα θα συγκεντρώσει πλειοψηφία δύο τρίτων, που απαιτείται για να γίνουν συνταγματικές μεταρρυθμίσεις χωρίς δημοψήφισμα.
