Εκλογική κυβερνοασφάλεια: Η αμερικανική εμπειρία

Ηρθαμε στην Αθήνα για να μοιραστούμε τις εμπειρίες μας αλλά και να μάθουμε: σύμφωνα με την τρέχουσα αξιολόγηση των εθνικών επιδόσεων στον τομέα της κυβερνοασφάλειας, που διενεργείται από τη εσθονική ακαδημία ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, η Ελλάδα καταλαμβάνει την πρώτη θέση στον κόσμο. Η Εσθονία κατατάσσεται στην πέμπτη θέση και οι Ηνωμένες Πολιτείες στην 21η θέση.

Γιατί βρίσκεται η Ελλάδα στην πρώτη θέση; Ενας λόγος είναι ότι η χώρα στέκεται σε ενιαίο μέτωπο απέναντι στους αντιπάλους της και ότι η κυβέρνηση, η ακαδημαϊκή κοινότητα και ο επιχειρηματικός κόσμος γνωρίζονται καλά μεταξύ τους.

Αντίθετα, οι ΗΠΑ, λόγω του μεγέθους και της πολύπλοκης και αποκεντρωμένης δομής διακυβέρνησης αντιμετωπίζουν πλεονεκτήματα αλλά και μειονεκτήματα σε σχέση με τις έξωθεν κυβερνοαπειλές εναντίον της εκλογικής τους διαδικασίας: υπάρχουν χιλιάδες εκλογικές περιφέρειες, διεσπαρμένες στις πενήντα Πολιτείες και οργανωμένες με πολλούς διαφορετικούς τρόπους ψηφοφορίας.

Αποτελεί πλεονέκτημα ότι η Αμερική είναι σχεδόν αδύνατο να δεχθεί επίθεση στο σύνολο της εκλογικής διοίκησης. Είναι μειονέκτημα ότι καθεμία από τις χιλιάδες εκλογικές περιφέρειες κινδυνεύει να δεχθεί επίθεση από αντιπάλους με περισσότερους πόρους και τεχνογνωσία.

Στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας συνεργαζόμαστε στενά με εκλογικούς αξιωματούχους και στελέχη προεκλογικών εκστρατειών απ’ όλες τις Πολιτείες, από τη μεγαλύτερη έως τη μικρότερη. Κι έχουμε ακούσει από πρώτο χέρι για προηγμένες κυβερνοεπιθέσεις ακόμα και στις πιο μικρές, αγροτικές περιφέρειες.

Για παράδειγμα, ο κυβερνήτης της Βόρειας Ντακότα περιέγραφε μια έξωθεν κυβερνοεπίθεση σε μια απομακρυσμένη περιφέρεια της Πολιτείας με μικρό πληθυσμό, η οποία επικεντρωνόταν σε παιδιά σχολικής ηλικίας. Γιατί να ενδιαφέρεται η Ρωσία για μια τόσο μικρή, απομακρυσμένη περιοχή; Διότι, εξήγησε ο κυβερνήτης, εάν αποκτούσαν πρόσβαση στους φορητούς υπολογιστές και τα κινητά τηλέφωνα των παιδιών, όταν εκείνα θα συνδέονταν αργότερα στα οικιακά δίκτυα, θα μπορούσαν να χακάρουν τους φορητούς υπολογιστές και τα τηλέφωνα των γονιών τους. Και μερικοί από τους γονείς μπορεί να είναι μέλη των εφορευτικών επιτροπών – ή μπορεί να εργάζονται σε κοντινές διηπειρωτικές βάσεις πυραύλων. Ετσι, ακόμη και οι λιγότερο πιθανοί στόχοι – τα παιδιά, εν προκειμένω -χρειάζονται κυβερνοάμυνα, επειδή μπορεί να είναι οι πιο ευάλωτοι στόχοι.

Αλλά το ερώτημα επανέρχεται: Γιατί η Ρωσία ή οποιοσδήποτε αντίπαλος να ενδιαφέρεται για μικρές, αγροτικές περιφέρειες; Για να απαντηθεί, μπορούμε να απευθυνθούμε στο υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ που συντονίζει την κυβερνοάμυνα της χώρας. Εκεί χρησιμοποιούν ένα ενδιαφέρον μοντέλο: λέγεται «απόδοση της επένδυσης». Ποια είναι η απόδοση της επένδυσης για τους αντιπάλους;

Οι ΗΠΑ έχουν χιλιάδες εκλογικές περιφέρειες. Επειδή η πολιτική διαδικασία είναι τόσο αποκεντρωμένη, θα ήταν δύσκολο για μια ξένη δύναμη ν’ αλλάξει το αποτέλεσμα των εκλογών: θα έπρεπε να επιτεθεί σε μεγάλο αριθμό εκλογικών περιφερειών, ενώ η καθεμία θα χρησιμοποιούσε πιθανότατα διαφορετικά εκλογικά μηχανήματα ή χάρτινα ψηφοδέλτια και διαφορετικούς τρόπους καταμέτρησης των ψήφων.

Αντίθετα, για μια πολύ χαμηλότερη επένδυση, ένας αντίπαλος μπορεί να διασπείρει παραπληροφόρηση στην πολιτική διαδικασία, διχάζοντας τους πολίτες και μειώνοντας την εμπιστοσύνη στην πολιτική και τις εκλογές. Αυτό αποτελεί μια ευκαιρία να διαταραχθεί η δημοκρατία με σχετικά χαμηλό κόστος. Αυτό ακριβώς συμβαίνει στην Αμερική και σε άλλες δημοκρατίες: ξένοι αντίπαλοι να επιτίθενται με ψευδείς και παραπλανητικές πληροφορίες, να σκορπούν σύγχυση και να χτυπούν τη δημοκρατία.

Ο Adam Clayton Powell III είναι εκτελεστικός διευθυντής της Election Cybersecurity Initiative στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας.