Ανασχηματισμός
Δεξίωση για την 48η Επέτειο της Αποκατάστασης της Δημοκρατίας, στον κήπο του Προεδρικού Μεγάρου, Κυριακή 24 Ιουλίου 2022. (ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI)
Να κάνω σαφές εξαρχής ότι δεν γνωρίζω τίποτε περισσότερο για το θέμα από ό,τι οιοσδήποτε άλλος παρακολουθεί την επικαιρότητα για τον ανασχηματισμό. Με αυτό ως δεδομένο, εξακολουθώ να πιστεύω ότι ένας ανασχηματισμός (μικρός και διορθωτικός) δεν μπορεί να αποκλείεται τελείως, παρότι ο Πρωθυπουργός ήταν κατηγορηματικά αρνητικός στη σχετική δήλωσή του προς τους δημοσιογράφους στο Προεδρικό: «Ούτε εκλογές θα γίνουν ούτε ανασχηματισμός» τους είπε. «Φύγετε για διακοπές άνετα».
Ως προς τις εκλογές, εντάξει. Δεν θα έχουμε πρόωρες, αυτό το εμπεδώσαμε. Μετά τις διακοπές των δημοσιογράφων, όμως, τι εμποδίζει διορθωτικές παρεμβάσεις στη σύνθεση της κυβέρνησης, έστω για κοσμητικούς, προεκλογικούς λόγους; Για να αποκλείσει όμως και αυτό το ενδεχόμενο, ο Πρωθυπουργός πρόσθεσε ότι στους εννέα μήνες που απομένουν μέχρι τις εκλογές του 2023 «δεν προλαβαίνει κάποιος να μάθει το χαρτοφυλάκιό του». Σ’υμφωνοι, αλλά όπως μας διδάσκει η πείρα, δεν είναι απαραίτητο να γνωρίζει κάποιος το χαρτοφυλάκιό του για να είναι υπουργός.
Επειτα, ποιος θα βρεθεί να ζητήσει λογαριασμό από τον Μητσοτάκη για τυχόν αλλαγές στη σύνθεση της κυβέρνησής του; Εν αντιθέσει προς τις γενικές εκλογές που αφορούν όλο το πολιτικό σύστημα, ο ανασχηματισμός αφορά μόνο την κυβέρνηση και είναι προνόμιο του Πρωθυπουργού. Δεν τίθεται θέμα, δηλαδή, εξαπάτησης ή παραπλάνησης των πολιτικών κομμάτων και του κοινού από έναν ανασχηματισμό. Αλλωστε, όπως σχολίασε με χιούμορ πολιτικός παράγων, «μπορεί να το πει αναδόμηση της κυβέρνησης και όχι ανασχηματισμό». Κλείνω το σημείωμα, επαναλαμβάνοντας ότι όλα αυτά είναι δικές μου σκέψεις και, βεβαίως, μπορεί να πέφτω έξω. Δεν θα είναι η πρώτη φορά, ούτε και πειράζει όμως. Στη δημοσιογραφία, τόσο ο θρίαμβος όσο και η ξεφτίλα διαρκούν μόλις μία ημέρα…
ΠΕΝΤΙΚΙΟΥΡ
Τελικά, αδίκως έγινε όλη η φασαρία. Ο κύριος με το κοντοβράκι και τις σαγιονάρες στο Προεδρικό δεν ήταν ένας ασεβής προσκεκλημένος, όπως υπέθεσαν πολλοί. Ηταν ο διακεκριμένος βιολονίστας Ιωάννης Στρατάκης, ο οποίος είχε πάει στο προεδρικό για να κάνει ο άνθρωπος τη δουλειά του: να παίξει μουσική. Η ατυχία του ήταν ότι ο φωτογραφικός φακός τον συνέλαβε προτού ξεκινήσει η προσέλευση των προσκεκλημένων, την ώρα που εκείνος πήγαινε στην άλλη άκρη του κήπου για να πάρει νερό, προτού ακόμη φορέσει τη στολή εργασίας. Τις εξηγήσεις έδωσε ο ίδιος με μια αυτοσαρκαστική ανάρτησή του στα social media – και στο πολυτονικό, παρακαλώ!
Λόγω της φυσιογνωμικής ομοιότητας, κάποιοι έσπευσαν να τον ταυτοποιήσουν με τον διευθυντή της «Εφημερίδας των Συντακτών». Ηταν εκείνοι που δεν έτυχε να έχουν γνωρίσει προσωπικά τον Νικόλα Βουλέλη. Γιατί όσοι τον γνωρίζουν ξέρουν ότι πάνω απ’ όλα ο Ν. Βουλέλης είναι κύριος. (Τόσο κύριος, ώστε να απορείς πώς είναι αριστερός…) Για να επανέλθω όμως στη σαγιονάρα του κ. Στρατάκη, η μόνη αντίρρηση που θα μπορούσα να εγείρω, έτσι για να μπω και εγώ στο κλίμα, ήταν ότι του χρειαζόταν ένα καλό πεντικιούρ…
ΑΜΗΧΑΝΙΑ
Ο Μιχάλης Καλογήρου, πρώην υπουργός Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ και νυν διευθυντής του γραφείου του Αλέξη Τσίπρα, με άρθρο του την περασμένη Κυριακή διαπιστώνει αμηχανία της κυβέρνησης απέναντι στις διαμαρτυρίες για την αποφυλάκιση του Δημήτρη Λιγνάδη. Σοβαρά; Το αντίθετο ισχύει, νομίζω. Η αμηχανία είναι όλη του πρώην υπουργού, έχω την εντύπωση. Το λέω, επειδή στο άρθρο του καταγγέλλει ως ψευδή τον ισχυρισμό ότι η αναστολή στον Λιγνάδη δόθηκε με τον Ποινικό Κώδικα του 2019, του οποίου την ευθύνη είχε ο ίδιος. «Η αναστολή στον πρωτόδικα καταδικασμένο», γράφει, «δόθηκε με διάταξη του 2010, ενώ ο θεσμός της αναστολής έως την εκδίκαση του Εφετείου ισχύει εδώ και δεκαετίες».
Παραλείπει, όμως, το κρισιμότερο: ότι ο δικός του Ποινικός Κώδικας κατέστησε την αποφυλάκιση υποχρεωτική για τον καταδικασθέντα από προαιρετική που ήταν μέχρι το 2019. Η αποφυλάκιση του Λιγνάδη δεν ήταν, λοιπόν, ζήτημα που αφέθηκε στην κρίση των δικαστών. Οι τελευταίοι ήταν υποχρεωμένοι να την εφαρμόσουν, διότι ο Ποινικός Κώδικας είναι σαφής: αν από την τέλεση της πράξης έως την αμετάκλητη εκδίκαση της ισχύουν δύο ή περισσότεροι νόμοι, εφαρμόζεται εκείνος που περιέχει τις ευμενέστερες για τον κατηγορούμενο διατάξεις. Επ’ αυτού, ο Μ. Καλογήρου δεν είχε τίποτε να πει στο άρθρο του…
ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΗ ΑΠΟΥΣΙΑ
Ενόψει διακοπών, που ξεκινούν για τη στήλη στις 31 Ιουλίου, έκανα το περασμένο Σάββατο την τέταρτη δόση του εμβολίου (Pfizer). Το αποτέλεσμα ήταν ολόκληρη την Κυριακή να είμαι τέζα, με όλα τα γνωστά συμπτώματα σε έξαρση. Χρήσιμη εμπειρία, για λίγο βέβαια, διότι έτσι κατάλαβα, για πρώτη φορά, τι υποφέρουν οι ασθενούντες. Εν πάση περιπτώσει, χαλάλι η ταλαιπωρία, αν είναι να βγάλω μεμβράνες ανάμεσα στα δάκτυλα και λέπια στο σώμα. Τουλάχιστον δεν θα χρειαστώ βατραχοπέδιλα στις διακοπές…












