Στίγμα

Εμπόριο με τα τουριστικά voucher!

Διάβασα τις νέες εξαγγελίες του προέδρου Κυριάκου για την ενίσχυσή του προγράμματος «τουρισμός για όλους», άλλη μια ένδειξη ότι η κυβερνησάρα μάς θέλει όλους διακοπές – πιθανόν να πάρουμε δυνάμεις για τον «δύσκολο χειμώνα που μας περιμένει», όπως ο ίδιος έλεγε τις προάλλες σε συνομιλητές του. Προφανώς για να καταδείξει πως όταν δηλώνει «εκλογές στο τέλος της 4ετίας», το εννοεί κιόλας.

Δεν επιμένω σε αυτό, πηγαίνω ένα βήμα πίσω, στο project «τουρισμός για όλους», προκειμένου να αναφέρω ότι υπέπεσε στην αντίληψή μου… δευτερογενής αγορά που αναπτύχθηκε σε χρόνο dt (τόσο γρήγορα ή ακόμη και πιο γρήγορα!) αναφορικά με τα περίφημα vouchers για διακοπές στην Εύβοια και τη Σάμο, προς στήριξη των περιοχών που έχουν καταστραφεί από τις περυσινές πυρκαγιές.

Προσέξτε, παρακαλώ, τι αγορά αναπτύχθηκε και παραδεχθείτε και εσείς ότι αυτός ο λαός, εκτός όλων των άλλων που διαθέτει στο DNA του (και αρκετοί τα εντάσσουν στον γενικό όρο «πολυμήχανος») «δεν παίζεται». Ή δεν υπάρχει. Δικαιούχοι των vouchers των 300 ευρώ που τα πήραν προκειμένου, υποτίθεται, να μεταβούν για διακοπές σε Βόρεια Εύβοια και Σάμο, τα μεταπωλούν (!!) στη μισή τιμή ή ακόμη και στα 100 ευρώ!!!

Είτε σε άλλους δικαιούχους που έχουν αποκτήσει ήδη voucher είτε σε μη δικαιούχους. Και με τον τρόπο αυτό είναι όλοι ευχαριστημένοι. Δεν ξέρω τι πρέπει να κάνει η κυβέρνηση ως προς αυτό ή αν προλαβαίνει πλέον να κάνει κάτι. Αλλά ένα AΦM για την ταυτοπροσωπία του κομιστή του voucher στην επιχείρηση δεν έπρεπε να υπάρχει; Ενα barcode ίσως; Κάτι;

Η «αλήθεια» της Δεξιάς

24η Ιουλίου χθες, Κυριακή, και βρεθήκαμε αρκετοί στους κήπους του Προεδρικού Μεγάρου, προκειμένου να συνεορτάσουμε, πολιτικοί και δημοσιογράφοι, αλλά και παράγοντες γενικώς, την 48η επέτειο από την… επιστροφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην Ελλάδα!

Διότι – για να θυμούνται οι παλαιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι – η πτώση της δικτατορίας (για την ακρίβεια η διάλυσή της εξαιτίας της προδοσίας της Κύπρου) συνέβη την 23η Ιουλίου 1974. Τα ξημερώματα της επομένης, την 24η δηλαδή, μας έφτασε απλώς ο Καραμανλής από το Παρίσι για να αναλάβει πρωθυπουργός, παρά το γεγονός ότι στη σύσκεψη των πολιτικών που έγινε το απόγευμα της 23ης Ιουλίου έφυγαν όλοι από εκεί με τη συμφωνία να συγκροτηθεί κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας υπό τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο.

Ο ιστορικός του μέλλοντος είναι βέβαιο ότι θα την καταγράψει αυτή την αλήθεια. Τώρα απλώς ζούμε την «αλήθεια» της Δεξιάς…

Το επίθετο «πάνδηλος»

Νιώθω περήφανος για τους αναγνώστες μου και το έχω κατ’ επανάληψιν δηλώσει. Περήφανος για την ευρυμάθεια, την άμεση ανταπόκριση σε όσα γράφω και βεβαίως για την ευφυΐα και την οξυδερκή αντίδρασή τους σε ό,τι κατά καιρούς τούς «κεντρίζει». Θα το επιχειρήσω μία ακόμη φορά, απ’ αφορμή το επίθετο «πάνδηλος» που χρησιμοποίησε ο «Λεγάμενος» σε μια τελευταία ανάρτησή του στο Τwitter κατά του προέδρου Κυριάκου. Σημείωσα ότι πρώτη φορά ακούω αυτή τη λέξη, επικαλέστηκα και τον καθηγητή Γεώργιο Μπαμπινιώτη προς επίρρωση αυτού του ισχυρισμού, αφού προηγουμένως είχα συνομιλήσει τηλεφωνικά μαζί του, και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ο «Λεγάμενος» είναι και… «λεξιπλάστης». Και ιδού τώρα τα αποκαλυπτήρια, τα οποία με αφήσαν ενεό («παγωτό» κατά τη γλώσσα slang που χρησιμοποιούν οι πιτσιρικάδες): η λέξη… υπάρχει! Αλλά πώς υπάρχει. Κατά τον κύριο Μιχαήλ Πασχάλη, ομότιμο καθηγητή, και επιστολογράφο μου, «το επίθετο “πάνδηλος” απαντά συνολικά επτά φορές σε παλαιότερα ελληνικά κείμενα: τρεις φορές στον Ιωάννη Κυπαρισσιώτη, και από μία φορά στο Ονομαστικόν του Πολυδεύκη, σε ανώνυμο ύμνο για τον Αγιο Γεώργιο, στον Ιωάννη ΣΤ’ Καντακουζηνό και στον Καισάριο Δαπόντε»!!!

Να γνωρίζει ο «Λεγάμενος» τον Ιωάννη Κυπαρισσιώτη, τον Πολυδεύκη, τον Ιωάννη ΣΤ’ Καντακουζηνό ή τον Καισάριο Δαπόντε το θεωρώ τόσο πιθανό όσο και να έχουν έρθει Αρειανοί και να ζουν ανάμεσά μας. Για να μην πω ότι θεωρώ πιθανότερη τη συγκατοίκησή μας με Αρειανούς («κανονικούς», όχι οπαδούς του Αρη Θεσσαλονίκης), παρά να γνωρίζει κάποιον από τους προηγουμένους – για όλους μαζί δεν το συζητάμε καν!

Δεν «κολλάει» στα χρήματα

Οπως είναι φυσικό και λογικό εξαιτίας της αγωγής που με διακρίνει, ευχαρίστησα θερμά τον καθηγητή κ. Πασχάλη για τις πολύτιμες πληροφορίες περί του «πάνδηλου», που ήρθαν να αμφισβητήσουν τη γενική εντύπωση ότι οι εγκυκλοπαιδικές γνώσεις του «Λεγάμενου» κινούνται στο επίπεδο του πόσα αδέρφια ήταν οι Ντάλτονς, πως ονομάζονταν, ποιος ήταν ο Ραν Ταν Πλαν, και γιατί η Ντόλι, το άλογο του Λούκι Λουκ, τον θεωρούσε ηλίθιο σκύλο.

Εκείνος επανήλθε, για να μου ανοίξει νέους δρόμους σκέψης. Ακόμη πιο σοβαρούς. Οπως μου έγραψε, τα στοιχεία περί του επιθέτου «πάνδηλος» (ότι δηλαδή αναφέρεται μόλις επτά φορές σε ελληνικά κείμενα του παρελθόντος) προέρχονται από τον Θησαυρό της Ελληνικής Γλώσσας (Thesaurus Linguae Graecae, κοινώς TLG). Ξεκίνησε ως λεξικό της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, αργότερα επεκτάθηκε στα βυζαντινά κείμενα και τα τελευταία χρόνια και στα νεοελληνικά (ο Καισάριος Δαπόντες έζησε τον 18ο αιώνα). Υπεύθυνη είναι μια Ελληνίδα, η κ. Μαρία Παντελιά, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Ιρβάιν. Εμπλουτίζεται συνεχώς και αποτελεί το πολυτιμότερο εργαλείο πληροφόρησης όσον αφορά την ελληνική γλώσσα στη διαχρονία της. Η πρόσβαση είναι αρκετά… αλμυρή για ιδιώτες, και για τον λόγο αυτό γίνεται κατά κανόνα μέσα από πανεπιστημιακά και ερευνητικά ιδρύματα.

Το «αλμυρή» δεν το σχολιάζω καν. Θα σημειώσω ότι δεν είναι καθόλου πρόβλημα για τον «Λεγάμενο» προκειμένου, όπως και συνέβη, να καταπλήξει το πανελλήνιο με τις γνώσεις του…

Υπαρξιακές αναζητήσεις

Για να είμαι ειλικρινής το είχα καταλάβει από καιρό, ότι ο Θανάσης, ο επιλεγόμενος και «μαρούλιας», ήρθε η ώρα να βρεθεί αντιμέτωπος με υπαρξιακές αναζητήσεις του είδους «τι είναι ο άνθρωπος», «ποιος είναι ο προορισμός του επί της γης», και τέτοια. Γιατί θα βρίσεις, θα βρίσεις, θα βρίσεις, θα λασπώσεις, κάποια στιγμή θα κοιταχτείς σε έναν καθρέφτη και θα πεις, εντάξει, κάνω ό,τι κάνω για τον «Λεγάμενο», άλλα πόσο ακόμη να το κάνω; Και γιατί να το κάνω; Και τι θα μείνει από όλο αυτό που κάνω, πέρα από λάσπες παντού;

Ολα αυτά τα σκέφτηκα διαβάζοντας την κατακλείδα του χθεσινού του άρθρου στην «Αυγή». Την παραθέτω, γιατί νομίζω ότι θα με δικαιώσετε:

«Να σώσουμε συνεπώς όσες πηγές νερού μπορούμε. Αναμονή και “ώριμο φρούτο” μόνο τους επικυρίαρχους βολεύουν. Στο δύσκολο σήμερα έχει τεράστια σημασία ο λόγος της αντίστασης και της αλλαγής από τα 172.000 μέλη του ΣΥΡΙΖΑ σε όλη τη χώρα Γιατί υπάρχουμε αν όχι για αυτά;».

Θανάση μου, ψυχραιμία. Μην το βάζεις κάτω, δεν είναι τίποτε, θα περάσει. Αν όχι, θα βρεις, ακόμη και στο κόμμα, ειδικούς επιστήμονες, να βοηθήσουν. Κυρίως να σου εμφυσήσουν κουράγιο, θάρρος και έμπνευση, γιατί υπάρχουμε για χίλια άλλα δύο πράγματα, εκτός του ΣΥΡΙΖΑ και του «Λεγάμενου» αρχηγού σου…