Αλλο ένα καλοκαίρι

«Σέβομαι όλα τα επαγγέλματα γενικά. Δεν θεωρώ ότι αυτό που κάνω είναι πιο δύσκολο συγκριτικά με κάποιον που δουλεύει οκτάωρο στην οικοδομή. Αυτό που κάνει ένας οικοδόμος ίσως είναι πιο δύσκολο από αυτό που κάνω εγώ, άρα γιατί να το παίξω κάποιος; Ο κολλητός μου δουλεύει σε φούρνο, στα Γρεβενά. Ξέρω ότι είναι δύσκολη δουλειά, όλες οι δουλειές είναι δύσκολες. Σέβομαι όποιον προσπαθεί και δεν θέλω να το παίξω ιστορία». Μίλτος Τεντόγλου, ασημένιο μετάλλιο στο μήκος, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στίβου στο Ορεγκον.

Η πολιτεία της Νέας Υόρκης προκήρυξε πρόσφατα διαγωνισμό για ένα αυτοκόλλητο με θέμα «Ψήφισα». Το πρώτο σχέδιο που έφθασε ήταν περίεργο: ένα κρανίο με πολύχρωμα δόντια πάνω σε τιρκουάζ πόδια αράχνης – δημιουργία του 14χρονου Χάντσον Ρόουαν. Ολοι, Ρεπουμπλικανοί και Δημοκρατικοί, γέλασαν. Και ο κόσμος το αγκάλιασε: Θα το λάβουν οι ψηφοφόροι της πολιτείας όταν πάνε στις κάλπες τον Νοέμβριο. Ασυνήθιστο. «Τα χρώματα και η τρέλα αντιπροσωπεύουν τον κόσμο όπως είναι αυτή τη στιγμή», λέει ο νεαρός. «Και ίσως εκφράζουν την απελπισία για την πολιτική σκηνή του σήμερα».

Πέρασε φτωχικά παιδικά χρόνια σε συνοικίες προσφύγων της Γερμανίας με την οικογένειά της, που έφθασε εκεί από το Μάλι της δυτικής Αφρικής. Το 2013 η Αμινάτα Τουρέ, έγινε μέλος του κόμματος των Πρασίνων και εξελέγη βουλευτής στο κρατίδιο Σλέσβιχ – Χολστάιν. Πριν από λίγες ημέρες η 30χρονη πολιτικός με τα ράστα κοτσιδάκια ανέλαβε το υπουργείο Κοινωνικών Υποθέσεων στο κρατίδιο. Η πρώτη μαύρη γυναίκα υπουργός στην ιστορία της Γερμανίας.

Η 25χρονη Νάντια έψαχνε διαμέρισμα στη Βοστώνη, αλλά τα νοίκια ήταν πανάκριβα. Η 64χρονη Τζούντιθ έχοντας μείνει μόνη δεν ήξερε πώς να συντηρήσει το μεγάλο διώροφο σπίτι της. Μέσω ειδικής υπηρεσίας οι δύο γυναίκες βρέθηκαν να συγκατοικούν – η Νάντια πληρώνει λογικό νοίκι και η Τζούντιθ έχει κάποιον να φροντίζει το σπίτι, τον κήπο και τα ψώνια. Τέτοιου είδους διευθετήσεις έχουν πολλαπλασιαστεί στις ΗΠΑ, δίνοντας λύση στον τρόπο διαβίωσης διαφορετικών γενεών και στην αντιμετώπιση προβλημάτων όπως το κόστος ή οι ανάγκες της μεγαλύτερης ηλικίας.

Οι εικόνες που κόβουν την ανάσα συνεχίζουν να μας έρχονται μέσω του διαστημικού τηλεσκοπίου James Webb. Πέρα από τον υπέροχο διαστημικό χορό που μας αποκαλύπτει, μας ταξιδεύει πίσω στον χρόνο. Μας θυμίζει πως όταν κοιτάμε το φεγγάρι, στην ουσία κοιτάμε αυτό που ήταν πριν από 1,3 δευτερόλεπτα ή ότι ο μωβ γαλαξίας απεικονίζεται σχεδόν 2.000 χρόνια πριν ο πρώτος άνθρωπος ανακαλύψει τη γραφή. Αυτό το τηλεσκόπιο γίνεται η πιο πολύτιμη μηχανή του χρόνου.

Σαν σήμερα, πριν από 4 χρόνια. Μάτι. Οι εικόνες ξανάρχονται στα μάτια μας, κάθε φορά που ακούμε για μια νέα μεγάλη φωτιά, όπως πρόσφατα. Οι 102 νεκροί παραμένουν βαρύ φορτίο θλίψης – και δίπλα τους όλοι εκείνοι που παλεύουν να ζουν με την απώλεια, οι τραυματίες που προσπαθούν να ορθοποδήσουν, όλοι εκείνοι που αγωνίζονται να ξαναστήσουν σπιτικά. Οι πυρκαγιές καταστρέφουν την Ευρώπη. Σε μια εποχή μάλιστα που ξαναγυρνάμε στον λιγνίτη για να αντιμετωπίσουμε πολιτικά παιχνίδια, εθελοτυφλώντας απέναντι στην κλιματική αλλαγή. Ολα λάθος.