Οι εφιάλτες προειδοποιούν για Πάρκινσον

Τι σχέση έχουν οι εφιάλτες με τη νόσο Πάρκινσον; Ισχυρή, καθώς προγενέστερες μελέτες έχουν δείξει ότι οι πάσχοντες από τη συγκεκριμένη νόσο κάνουν πιο ανήσυχο ύπνο εξαιτίας των άσχημων ονείρων που βλέπουν στον ύπνο τους, σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό. Νεότερη μελέτη όμως κάνει ένα βήμα παραπέρα καταλήγοντας πως οι εφιάλτες μπορεί να αποτελούν ένα πρόωρο, προειδοποιητικό… σύμπτωμα, προτού δηλαδή καν εκδηλωθεί η νόσος.

Πιο συγκεκριμένα και σύμφωνα πάντα με τα ίδια ευρήματα επιστημόνων στη Βρετανία,  φαίνεται πως οι άνθρωποι που μετά τα 60 τους αρχίζουν ξαφνικά να βλέπουν συχνά εφιάλτες πιθανόν να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να διαγνωστούν στο μέλλον με νόσο Πάρκινσον.

Μάλιστα, όπως διαπιστώθηκε, οι άνδρες που έβλεπαν εφιάλτες μία ή περισσότερες φορές την εβδομάδα είχαν διπλάσιες πιθανότητες να διαγνωστούν λίγα χρόνια αργότερα με τη νόσο.

Η νέα μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στην ιατρική επιθεώρηση«eClinicalMedicine», άντλησε στοιχεία από 3.818 άνδρες, οι οποίοι κατά την έναρξή της είχαν ηλικία 65 ετών και άνω. Οι ερευνητές τούς ζήτησαν να συμπληρώσουν μια σειρά από αναλυτικά ερωτηματολόγια, εκ των οποίων ένα αφορούσε την ποιότητα του ύπνου και τα όνειρά τους.

Επειτα οι ερευνητές παρακολούθησαν την πορεία της υγείας τους για 7,3 χρόνια κατά μέσον όρο. Στο μεσοδιάστημα, οι 91 από αυτούς εκδήλωσαν νόσο Πάρκινσον.

Τι διαπιστώθηκε από την ανάλυση των δεδομένων; Οσοι είχαν δηλώσει πως πριν από την έναρξη της μελέτης έβλεπαν συχνά εφιάλτες είχαν διπλάσιες πιθανότητες να την παρουσιάσουν.

Είναι σημαντικό δε να σημειωθεί πως οι  περισσότερες διαγνώσεις έγιναν κατά τα πρώτα πέντε χρόνια της παρακολούθησης. Οι ασθενείς που έβλεπαν συχνά εφιάλτες  αυτή την περίοδο είχαν τριπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν τη νόσο.

Πρόδρομα συμπτώματα. Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν πως οι άνθρωποι που στο μέλλον θα διαγνωστούν με Πάρκινσον είναι πιθανό να έχουν πρόδρομα συμπτώματα μερικά χρόνια νωρίτερα. Μάλιστα, τα συμπτώματα αυτά όπως φαίνεται είναι μη κινητικά και προηγούνται των (γνώριμων) κινητικών συμπτωμάτων της, τα οποία κατά κανόνα είναι:

• Οι αργές κινήσεις (βραδυκινησία).
• Η δυσκαμψία.
• Ο τρόμος (τρέμουλο).

«Η έγκαιρη διάγνωση της νόσου Πάρκινσον είναι πολύ σημαντική. Δυστυχώς όμως υπάρχουν ελάχιστες προειδοποιητικές ενδείξεις, ορισμένες εκ των οποίων (όπως ο σακχαρώδης διαβήτης) είναι μη ειδικές» δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Dr. Abidemi Otaiku, νευρολόγος στο Κέντρο Υγείας Ανθρώπινου Εγκεφάλου του Πανεπιστημίου του Μπέρμιγχαμ.

Και πρόσθεσε: «Η έρευνά μας συνεχίζεται ακόμη. Ωστόσο βλέπουμε να αναδύεται ένα μοτίβο που υποδηλώνει πως καλό είναι να συμβουλεύονται έναν γιατρό όσοι βιώνουν σε προχωρημένη ηλικία αλλαγές στα όνειρά τους, χωρίς να υπάρχει εμφανής αιτία για αυτές».

Αξίζει να σημειωθεί πως προγενέστερες μελέτες για τον ύπνο και τα όνειρα έχουν συσχετίσει τους συχνούς εφιάλτες με βλάβη στον δεξιό μετωπιαίο λοβό του εγκεφάλου. Η νόσος Πάρκινσον που προκαλεί εκφύλιση του εγκεφάλου μπορεί να προκαλέσει τέτοιου είδους βλάβες, επισημαίνουν οι ειδικοί.

Τι είναι η νόσος Πάρκινσον.  Ηνόσος Πάρκινσονείναι μια προοδευτική, χρόνια εκφυλιστική διαταραχή του νευρικού συστήματος που επηρεάζει κυρίως την κίνηση. Οι αιτίες της ασθένειας παραμένουν άγνωστες, όμως στο 5%-10% των ασθενών διαπιστώνεται κληρονομικότητα. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων  εκδηλώνεται μετά την ηλικία των 60 ετών, όμως πιο σπάνια μπορεί να εμφανιστεί πριν από την ηλικία των 50 ετών. Σύμφωνα με το Αιγινήτειο Νοσοκομείο«οι κλινικές εκδηλώσεις είναι κινητικές, με τρόμο, δυσκαμψία και βραδυκινησία, καθώς και μη κινητικές, με συχνές εκδηλώσεις διαταραχών του ύπνου και του αυτονόμου νευρικού συστήματος, κατάθλιψη, άγχος και υποσμία.  Η νόσος συνδυάζεται και με νοητικές διαταραχές, που συνήθως είναι ήπιες, τουλάχιστον στα αρχικά στάδια». Παρ’ όλα αυτά και όπως εξηγούν οι ειδικοί της Mayo Clinic δεν υπάρχει θεραπεία, υπό την έννοια ότι οι διαθέσιμες αγωγές δεν σταματούν ούτε επιβραδύνουν την εξέλιξη της νόσου, όμως αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά τα κινητικά προβλήματα -κυρίως στα αρχικά στάδια της νόσου.

Σε σοβαρές περιπτώσεις, όταν δηλαδή οι θεραπευτικές προσεγγίσεις διαπιστώνονται αναποτελεσματικές, προτείνεται ως επιλογή και η χειρουργική επέμβαση. «Επίσης, ο γιατρός σας μπορεί να σας συστήσει αλλαγές στον τρόπο ζωής, εντάσσοντας στην καθημερινότητά σας την αερόβια άσκηση. Η φυσιοθεραπεία, για την απόκτηση μεταξύ άλλων της ισορροπίας και της σωστής στάσης του σώματος, επίσης βοηθά. Αντίστοιχα, η λογοθεραπεία βελτιώνει την ποιότητα της ομιλίας» συμπληρώνουν οι ίδιοι.