Τραγική ανικανότητα

Η νέα τραγωδία που βιώνει από το απόγευμα της Τρίτης η Αττική δεν αποτελεί τίποτε περισσότερο από την επιβεβαίωση ότι η ελληνική πολιτεία είναι ανίκανη να προστατεύσει τον δασικό πλούτο της χώρας. Για μένα, δεν είναι τόσο θέμα φυσικών φαινομένων (φυσάει βοριάς πέντε ή δεκαπέντε μποφόρ) ούτε ζήτημα επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής, όπου σπεύδουν κάθε φορά οι ιθύνοντες να καταφύγουν για να κουκουλώσουν τις ευθύνες τους. Για μένα, και το φωνάζω με όλη τη δύναμη της ψυχής μου, είναι η τραγική νωθρότητα και αδυναμία με τις οποίες η πολιτεία αντιμετωπίζει το έγκλημα του εμπρησμού δασικών εκτάσεων. Χρόνια τώρα, δεκαετίες ολόκληρες, ειδικά μετά τη Μεταπολίτευση, παρακολουθούμε το ίδιο δράμα να εκτυλίσσεται σε διάφορες περιοχές της χώρας, επειδή διάφοροι ψυχανώμαλοι, εκτελεστικά όργανα οργανωμένων συμμοριών ή και ανόητοι βάζουν φωτιές στο δάσος διαλέγοντας την ώρα και τη στιγμή που η φωτιά δεν θα μείνει μια απλή πυρκαγιά, αλλά θα γιγαντωθεί και θα αποτεφρώσει περιουσίες και δασικό πλούτο. Εκατομμύρια στρέμματα δασικών και χορτολιβαδικών εκτάσεων έχουν αποτεφρωθεί τα τελευταία 40-45 χρόνια, και τι κάνει η πολιτεία; Τρέχει πίσω από τη φωτιά, να διασώσει ό,τι μπορεί να διασωθεί, με τρομερό οικονομικό, κοινωνικό, ψυχολογικό και βεβαίως και πολιτικό κόστος για την εκάστοτε κυβέρνηση. Το έργο το έχουμε ξαναδεί πολλές και πολλές φορές, έχει πάντα το ίδιο τέλος, αλλά δεν έχει αυτό που θα έπρεπε: την αυστηρή, αυστηρότατη τιμωρία των υπευθύνων!

Ιδιώνυμο για τον εμπρησμό

Γιατί δεν έχουμε την αυστηρή, αυστηρότατη τιμωρία εκείνων που ευθύνονται για τους εμπρησμούς; Διότι πολύ απλά η πολιτεία εμφανίζεται ιδιαιτέρως επιεικής απέναντί τους. Ετοιμη να αποδεχθεί τις δικαιολογίες τους για ένα κατά συρροήν έγκλημα, το οποίο έχει συγκεκριμένες στοχεύσεις και ακόμη πιο ορατά αποτελέσματα ως επιπτώσεις για το σύνολο της κοινωνίας. Συλλαμβάνεται ο υπεύθυνος για μια φωτιά, οδηγείται στον εισαγγελέα, ο εισαγγελέας συνήθως ακούει δικαιολογίες του τύπου «έκανα λάθος, συγγνώμη, είχα βάλει φωτιά να κάψω κάτι ξερόχορτα», τις δέχεται και το πολύ πολύ να τον στείλει τον άλλο σε δίκη με την κατηγορία του εμπρησμού εξ αμελείας. Κι ας έχουν χαθεί δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα, και μαζί τους άνθρωποι και ζωικό κεφάλαιο.

Οχι, πλέον, όχι. Τέλος σε αυτή την ιστορία. Να θεσπιστεί αμέσως τώρα, τώρα, τις επόμενες ημέρες, ΙΔΙΩΝΥΜΟ για τον εμπρησμό κάθε μορφής. Εκ λάθους, εξ αμελείας ή εκ προθέσεως. Τώρα. Να ξέρει ο άλλος ότι, αν πιαστεί, θα πάει με τη μία δέκα χρόνια φυλακή. Δέκα. Ούτε ένα λιγότερο. Ούτε οι συγγνώμες να πιάνουν τόπο, ούτε τα παρακαλετά, ούτε οι παραδοχές «αφήστε με τον υπερήλικο, δεν το κατάλαβα, μου ξέφυγε η φωτιά», τίποτε. Μέσα. Ολοι.

Κάντε λοιπόν τώρα ΙΔΙΩΝΥΜΟ τον εμπρησμό και σας το υπογράφω εγώ, οι πυρκαγιές θα μειωθούν στο 1/10.

Αλλιώς κάθε καλοκαίρι θα έχουμε τα ίδια. Μπορεί και χειρότερα. Αλλά θα τα έχουμε. Κι αυτό μπορεί να το υπογράψω.

Δεν υπάρχει τυχαίο γεγονός

Προσωπικά, και έπειτα από τόσα χρόνια, δεν δέχομαι ότι υπάρχει εμπρησμός από τυχαίο γεγονός. Οτι, τάχα μου, βρέθηκε ένα σπασμένο γυαλί πάνω από πευκοβελόνες και με τη διάθλαση του καυτού ήλιου ανάβει φωτιά. Επίσης δεν δέχομαι και ότι το αναμμένο τσιγάρο, που έπεσε μέσα σε ξερά χόρτα, διότι το πέταξε ο βλάχος που κάπνιζε, μπορεί να προκαλέσει πυρκαγιά – για όσους το αγνοούν ενημερώνω ότι πλέον ο καπνός των τσιγάρων εμπεριέχει μια ουσία με την οποία σβήνει αμέσως από μόνο του το τσιγάρο. Η μόνη μορφή εμπρησμού που μπορεί να δεχθώ είναι ο εξ αμελείας, και αυτό όχι πάντα, διότι δεν δέχομαι τον όρο αμέλεια όταν ο άλλος παραβλέπει το γεγονός ότι οι άνεμοι φυσούν με 8 ή 10 μποφόρ κι αυτός παίρνει την οξυγονοκόλληση και βγαίνει στο κτήμα του να κολλήσει δυο σίδερα. Ή αντιστοίχως όταν, κάτω από τις ίδιες συνθήκες, συνδυασμός ξηρασίας και αέρα, πηγαίνει στο δασάκι δίπλα από το σπίτι να κάνει μπάρμπεκιου κάτω από τα πεύκα.

Σε παρόμοιες περιπτώσεις δεν υπάρχει αμέλεια. Υπάρχει συσσωρευμένη ανοησία και ο πέλεκυς της Δικαιοσύνης πρέπει να πέφτει αμείλικτος.

Ναι, το δέχομαι ότι είσαι βλάκας με περικεφαλαία, όμως, συγγνώμη, θα πληρώσεις που είσαι βλάκας. Το «ακίνδυνος βλάκας» έχει τελειώσει, όσον αφορά τον εμπρησμό. Οπως έχει τελειώσει και το «τζάμπα βλάκας».

Και πάμε τώρα στο άλλο μεγάλο ζήτημα, που ανατρέπει όλες εκείνες τις ανοησίες περί τυχαίου γεγονότος. Πότε παίρνουν φωτιά τα δάση; Συνήθως, όταν έχει ισχυρούς ανέμους και συνθήκες ξηρασίας. Ποια είναι η πιο συνηθισμένη ώρα; Απόγευμα, εκεί μεταξύ 5 και 6. Γιατί αυτή την ώρα; Για να μπορέσει η φωτιά να αναπτυχθεί μέσα στο δίωρο που απομένει μέχρι να σουρουπώσει, έτσι ώστε όταν θα έχει πάρει διαστάσεις να μην μπορούν να επιχειρήσουν τα εναέρια μέσα, παρά μόνο με το ξημέρωμα της επομένης. Ετσι ώστε να έχει η φωτιά μπροστά της 12 και περισσότερες ώρες για να γίνει η «δουλίτσα».

Τι ώρα έπιασε η προχθεσινή φωτιά στην Πεντέλη; Στις 5.10 το απόγευμα. Τι ώρα είχε αρπάξει το 2018, στην ίδια περιοχή, και προκάλεσε την εκατόμβη στο Μάτι; Στις 5.40. Και πάει λέγοντας.

Επανέρχομαι. Αν η πολιτεία, λοιπόν, θέλει πραγματικά να λύσει το πρόβλημα, πλην της θέσπισης του ΙΔΙΩΝΥΜΟΥ για ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΣ εμπρησμού, μπορεί να οργανώσει περιπολίες στις δασικές εκτάσεις εκείνες ακριβώς τις ώρες. Μήπως και το προλάβει το πράγμα στη γέννησή του. Διαφορετικά, κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια. Θα θυμώνουμε, θα οργιζόμαστε, θα βρίζουμε, θα σιχτιρίζουμε και ύστερα από λίγο θα συνηθίζουμε στην καταστροφή.

Και φυσικά, μπροστά σε μια τέτοια καταστροφή, αυτό που δεν θα περίμενε κανείς θα ήταν να επιχειρηθεί πολιτική εκμετάλλευση της κατάστασης. Κι όμως συνέβη, και, κατά τα φαινόμενα, θα συνεχιστεί. Η φωτιά στην Πεντέλη δεν οφείλεται στις πρωτοφανείς συνθήκες ξηρασίας, τους ανέμους των 8-10 μποφόρ. Ούτε σε κάποιον εμπρηστή που άδραξε την ευκαιρία είτε να ικανοποιήσει την αρρώστια του είτε να βγάλει μεροκάματο. Οχι. Οφείλεται κατ’ αποκλειστικότητα, σύμφωνα με το… εκφραστικό όργανο του ΣΥΡΙΖΑ, τη γραφική… «Αυγή», στα ακόλουθα: «Η περσινή καταστροφή δεν έγινε μάθημα ώστε να υπάρξουν ουσιαστικά μέτρα πρόληψης (π.χ., λέω εγώ, να γίνει εγκαίρως μια… συμφωνία με την κλιματική αλλαγή να μην εξαπολύει στην Ελλάδα εδώ και μερικές ημέρες ανέμους 8 μποφόρ!) και αποτελεσματικότερος μηχανισμός αντιμετώπισης των πυρκαγιών»!!!

Οχι, «Μητσοτάκη, παραιτήσου», δεν το είπαν ακόμη – το αφήνουν να το δουλεύει ο κομματικός στρατός των τρολ του Διαδικτύου. Η εφημερίδα θα ακολουθήσει αύριο και αύριο. Ετσι γίνεται…

ΥΓ: Οταν λέμε «αποτελεσματικότερος μηχανισμός αντιμετώπισης των πυρκαγιών», εννοούμε σαν κι αυτόν που διέθετε το κυβερνητικό σχήμα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και έκαψε 100 ανθρώπους στο Μάτι; Για να ξέρουμε δηλαδή…