Η πυρκαγιά στην Πεντέλη

Αν δεν το είχαμε συνειδητοποιήσει, ήρθε η ώρα να το κατανοήσουμε. Οι κλιματικές συνθήκες έχουν αλλάξει. Το έμαθε η Ευρώπη με οδυνηρό τρόπο την περασμένη βδομάδα, όχι μόνο ο Νότος αλλά και ο Βορράς, και με δραματικό τρόπο η Βρετανία και ιδιαίτερα το Λονδίνο. Το συνειδητοποιήσαμε, ακόμα μια φορά, από προχθές το βράδυ και οι κάτοικοι του λεκανοπεδίου, που ζήσαμε αυτή τη φοβερή πυρκαγιά στην Πεντέλη. Πιο πολύ, βέβαια, το συνειδητοποίησαν όσοι ζουν στις περιοχές που κάηκαν ή που απειλήθηκαν. Η πυρκαγιά στα Μέγαρα, η πυρκαγιά στη Σαλαμίνα, χθες, είναι δυο ακόμα ενδείξεις ότι φέτος τα πράγματα θα είναι σκληρά με το ελληνικό καλοκαίρι – δεν υπάρχει μόνο η μυθολογία του, τα μπάνια και η θερινή ραστώνη.

Από την πυρκαγιά στην Πεντέλη εξήχθησαν δυο συμπεράσματα, ένα θετικό (ευτυχώς) και ένα αρνητικό. Ας αρχίσουμε από το θετικό:

Το κράτος ήταν εκεί, υπήρχε. Η κυβέρνηση μοιάζει να έμαθε από το περσινό καλοκαίρι και προετοιμάστηκε καλύτερα. Η παρουσία του Χρήστου Στυλιανίδη, ενός προσώπου οι ικανότητες του οποίου έχουν δοκιμαστεί στο πεδίο σε δύσκολες αποστολές για λογαριασμό της Κομισιόν ιδίως στην Αφρική, συνοδεύτηκε από μερικές μεθοδικές κινήσεις: περισσότερα πτητικά μέσα, βοήθεια από την Ευρώπη σε έμψυχο υλικό και σε υποδομές, αλλά και πιο αποτελεσματικά μοντέλα αντιμετώπισης κρίσεων, συνεργασία των εμπλεκόμενων υπουργείων και των υπηρεσιών τους, συντονισμός. Κι αυτό φάνηκε στο πρώτο δυνατό τεστ.

Το αρνητικό έχει να κάνει με την κατάσταση που, κατά αξιόπιστες μαρτυρίες, βρήκαν στις περιοχές οι πυροσβέστες: ακαθάριστες από ξερόκλαδα περιοχές και χωράφια, παλιά ξερόκλαδα παρατημένα και, γενικώς, έλλειψη ανταπόκρισης στις υποχρεώσεις τους των υπηρεσιών της τοπικής αυτοδιοίκησης. Γνωρίζω ότι οι δήμοι αντιμετωπίζουν προβλήματα συνεννόησης ως συνέπεια του εκλογικού συστήματος της απλής αναλογικής με το οποίο έγιναν οι δημοτικές εκλογές (έργο Πάνου Σκουρλέτη). Ομως είναι ανάγκη αυτά να μείνουν πίσω, ακριβώς επειδή κινδυνεύει όχι μόνο το πράσινο αλλά και οι κατοικίες και πολλές επαγγελματικές υποδομές, εργοστάσια, βιοτεχνίες, καλλιέργειες… Η τοπική αυτοδιοίκηση οφείλει να σταθεί στο ύψος της: προσέχουμε για να έχουμε.

Οσα ζήσαμε στην Πεντέλη, αλλά και στα Μέγαρα και στη Σαλαμίνα, για όποιον λόγο κι αν συνέβησαν (η κυβέρνηση δεν αποκλείει τον εμπρησμό στην Πεντέλη, ο δήμαρχος Σαλαμίνας έκανε λόγο για εμπρησμό), δυστυχώς, δεν είναι η κορύφωση αλλά, πολύ φοβάμαι, είναι ένα preview. Οι επόμενες δέκα ημέρες, σύμφωνα με τις μετεωρολογικές προβλέψεις, φέρνουν υψηλές θερμοκρασίες και ξηρασία. Ουσιαστικά, δηλαδή, φέρνουν τις συνθήκες του περσινού σκληρού καλοκαιριού. Πράγμα που σημαίνει ότι οι συνθήκες πρόκλησης πυρκαγιάς σε όλη τη χώρα είναι ευνοϊκές. Η σωρευμένη κούραση των ανθρώπων που εργάζονται στις πυρκαγιές και η διασπορά περιστατικών κάνει πάντα δυσκολότερη την αντιμετώπιση και ευκολότερο το λάθος.

Χθες το απόγευμα, ο ΣΥΡΙΖΑ εξέδωσε ανακοίνωση για την πυρκαγιά στην Πεντέλη, στην οποία επικρίνει την κυβέρνηση και την πολιτική προστασία όχι για τον τρόπο που αντιμετώπισαν τη φωτιά, ουδείς έκανε τον κόπο να σκεφτεί τι έγινε και να επισημάνει πιθανά μεθοδολογικά λάθη. Επικρίνει την κυβέρνηση επειδή έπιασε φωτιά. Αλλά μια κακιασμένη και εκδικητική αντιπολίτευση (μάλιστα η αντιπολίτευση που θα έπρεπε να τη στοιχειώνει το άγος του Ματιού) δεν είναι αντιπολίτευση. Είναι απλώς κακιασμένη και εκδικητική.

Ο μεταρρυθμιστής Πεπονής
Ο Κωνσταντίνος Τασούλας έδωσε το όνομα του Αναστάσιου Πεπονή σε μια αίθουσα της Βουλής των Ελλήνων, της οποίας προεδρεύει. Θυμήθηκε την πίστη του στον κοινοβουλευτισμό, τον ήπιο και συναινετικό χαρακτήρα του, και μερικές σημαντικές παρεμβάσεις του, μεταξύ των οποίων η συμβολή του στην ενεργειακή πολιτική της χώρας, με στόχο την αυτάρκεια. Ο βασικός λόγος, όμως, η οφειλόμενη τιμή του Κοινοβουλίου, του πολιτικού κόσμου και, συνακόλουθα, των πολιτών, προς τον σπουδαίο κοινοβουλευτικό άνδρα που πολιτεύτηκε με το ΠΑΣΟΚ, είναι ότι ο Πεπονής εμπνεύστηκε και εισήγαγε το Ανώτατο Συμβούλιο Επιλογής Προσωπικού, το ΑΣΕΠ, που θεσμοθετήθηκε με τον νόμο 2190 του 1994 ως ουσιαστική μεταρρύθμιση, απ’ αυτές που άλλαξαν την εικόνα της Ελλάδας.
«Τιμούμε τον Αναστάσιο Πεπονή γιατί ουσιαστικά […] επέβαλε μια πορεία κανονικότητας σε ένα μέγιστο θέμα που ταλαιπωρούσε τη χώρα επί δύο αιώνες», τόνισε στην ομιλία του ο πρόεδρος της Βουλής. Και ζήτησε «αυτό το σύστημα που πνέει τα λοίσθια, αλλά πολλοί το νοσταλγούν, να μην το αφήσουμε να σηκώσει κεφάλι».
Δεν έχει άδικο. Μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι η βασική πηγή της «Αγανάκτησης», μετά τη χρεοκοπία της χώρας, ήταν το αίτημα της επιστροφής στην εποχή που το Δημόσιο ήταν ο τόπος όπου το πελατειακό κράτος βόλευε τα πιστά παιδιά του.