Στη δημοκρατία όλοι κρίνονται

Το βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου του άρθρου 86 του Συντάγματος, που δεν παρέπεμψε την κυρία Ελένη Τουλουπάκη και τον κ. Δημήτριο Παπαγγελόπουλο ενώπιον του Ειδικού Δικαστηρίου για τις κατηγορίες σε σχέση με τη σκευωρία Novartis εις βάρος των δέκα πολιτικών προσώπων, αποτέλεσε έκπληξη πρώτου μεγέθους και έπεσε «ως κεραυνός εν αιθρία». Κυρίως, διότι στη δικογραφία αυτή υπήρξε λίαν εμπεριστατωμένο κατηγορητήριο από την αρμόδια αρεοπαγίτη – ανακρίτρια, ακολούθησε λίαν αιτιολογημένη νομικά και πραγματολογικά εισαγγελική πρόταση για παραπομπή σε δίκη για κατάχρηση εξουσίας σε βαθμό κακουργήματος των κατηγορουμένων.

Ασφαλώς, στο δικαιικό μας σύστημα οι δικαστικές αποφάσεις είναι απολύτως σεβαστές. Ομως, στη δημοκρατία όλοι κρίνονται, και οι δικαστικές αποφάσεις και οι δικαστές που τις εκδίδουν, ουδείς εξαιρείται.

Παλαιότερα, στο Σύνταγμα δεν υπήρχε μεταξύ της Βουλής, της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης και της παραπομπής στο Ειδικό Δικαστήριο καμία ενδιάμεση δικαστική διαδικασία. Η Βουλή παρέπεμπε στο Ειδικό Δικαστήριο.

Για να αποφύγουμε τις προδήλως αβάσιμες παραπομπές για πολιτικούς λόγους, στην αναθεώρηση του Συντάγματος προβλέψαμε την ύπαρξη Δικαστικού Συμβουλίου, το οποίο θα αξιολογούσε το αποδεικτικό υλικό και θα έκρινε αμετακλήτως αν υπήρχαν σοβαρές ενδείξεις ενοχής των κατηγορουμένων, ώστε η υπόθεση να παραπεμφθεί στο Ειδικό Δικαστήριο του άρθρου 86 του Συντάγματος.

Το Δικαστικό Συμβούλιο έκρινε – κατά τα ανωτέρω – αμετάκλητα ότι δεν πρέπει να παραπεμφθούν σε δίκη για τη σκευωρία Novartis οι Παπαγγελόπουλος – Τουλουπάκη. Αν δεχθούμε αυτό το βούλευμα ως ορθό, γεννάται ένα κομβικό ερώτημα:

Ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Ζαχαρής, που άσκησε ποινική δίωξη για βαριές κατηγορίες στην κυρία Τουλουπάκη, βάσει σοβαρών ενδείξεων, η ανακρίτρια κυρία Αλεβιζοπούλου, που απέδωσε κατηγορίες βάσει σοβαρών ενδείξεων ενοχής, αλλά και η εισαγγελεύς κυρία Μετσοβίτου, που πρότεινε να παραπεμφθούν στο ακροατήριο του Ειδικού Δικαστηρίου λόγω σοβαρών ενδείξεων ενοχής, έχουν σφάλει;;

Από τη μια λοιπόν έχουμε τρεις ανώτατους δικαστές έπειτα από μια μακροχρόνια προανακριτική και ανακριτική διαδικασία να εντοπίζουν βαριά κακουργήματα, και από την άλλη πέντε ανώτατους δικαστές του Συμβουλίου που κρισιολογούν μέσα σε 15 μέρες περίπου τα ίδια ισχυρά αποδεικτικά στοιχεία και δεν βλέπουν ενδείξεις ενοχής!!

Εδώ δεν υπάρχει μέσος δρόμος. Εάν υποτεθεί ότι το βούλευμα είναι ορθό, οι τρεις ανώτατοι δικαστές που διέγνωσαν σοβαρές ενδείξεις ενοχής για το ίδιο θέμα μάλλον διάβασαν άλλη υπόθεση!! Εάν όμως οι τρεις ανώτατοι δικαστές, που σε διαφορετικές περιόδους επεξεργάστηκαν για δύο χρόνια περίπου τη δικογραφία, αξιολόγησαν ορθά τα στοιχεία, τότε το πενταμελές Συμβούλιο είναι έκθετο. Το Δικαστικό Συμβούλιο – για λόγους που εκείνοι γνωρίζουν – δεν επέτρεψε να γίνει ακροαματική διαδικασία στο Ειδικό Δικαστήριο και να διαπιστώσει ο ελληνικός λαός τι πραγματικά συνέβη με αυτό που εμείς αποκαλούμε «σκευωρία Novartis».

Αυτό είναι πολύ κακό για την ελληνική Δικαιοσύνη. Αφού πέρασαν 23 μήνες για να περατωθεί η ανάκριση με καταθέσεις και στοιχεία 50.000 σελίδων, σε 15 μόνο ημέρες το Συμβούλιο πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων όλο το κοπιώδες προανακριτικό και ανακριτικό υλικό! Ας μην κοροϊδευόμαστε. Η εντύπωση που έμεινε στην ελληνική κοινωνία από το βούλευμα αυτό είναι ότι οι πέντε δικαστές λειτούργησαν χωρίς να μελετήσουν σε βάθος το αποδεικτικό υλικό, ίσως τα χρονικά περιθώρια να μην τους επέτρεψαν την ουσιαστική αξιολόγηση, ίσως να μην είχαν το σθένος στο τέλος του δικαστικού βίου τους να παραπέμψουν συναδέλφους τους για το ατιμωτικό αδίκημα της κατάχρησης εξουσίας εις βάρος εκλεγμένων αντιπροσώπων του ελληνικού λαού, πολλά είναι τα «ίσως» και σίγουρα ο ιστορικός προβολέας θα τα διαφωτίσει.

Οφείλω να πω και κάτι ακόμα ως προς την ανακοίνωση της Ενωσης Δικαστών του ΣτΕ. Με κατηγορούν ότι έκρινα χωρίς να γνωρίζω την πορεία του κ. Σκαλτσούνη, ο οποίος είναι άμεμπτος δικαστικός, και ότι, αν τον εγνώριζα, δεν θα έλεγα ποτέ ότι τελείωσε την καριέρα του σε ντροπή.

Πρώτον, δεν είπα ποτέ ότι τελείωσε την καριέρα του σε ντροπή. Είπα ότι «ο καθένας κρίνει αν θέλει να την τελειώσει σε τιμή ή σε ντροπή». Αλλά θα δεχθώ την πρόκληση.

Οι κύριοι Σκαλτσούνης και Ανδρουλάκης από το ΣτΕ έκριναν ότι οι κουκουλοφόροι μάρτυρες είναι αξιόπιστοι και ότι καλώς η κυρία Τουλουπάκη προχώρησε σε όλη τη διαδικασία που επέλεξε.

Εάν δεχθούμε ως ορθή αυτήν τους την απόφαση, τότε σημαίνει ότι δικαίως απεστάλη η δικογραφία στη Βουλή για τους δέκα πολιτικούς, μεταξύ των οποίων δύο πρώην πρωθυπουργοί – ο ένας πρώην πρόεδρος του ΣτΕ -, ο νυν διοικητής Τραπέζης της Ελλάδος και επτά πρώην υπουργοί. Η ανακοίνωση της Ενώσεως στην ουσία λέει ότι δεν τους ενδιαφέρει η ανεπίληπτη διαδρομή όλων αυτών αλλά μόνο του κ. Σκαλτσούνη.

Λυπούμαι, αγαπητοί κύριοι της Ενώσεως, έχουμε και οι υπόλοιποι τιμή και υπόληψη.

Σε κάθε περίπτωση το βούλευμα αυτό δεν συνέβαλε στη θωράκιση του κύρους της ελληνικής Δικαιοσύνης και αυτό πρέπει να προβληματίσει το δικαστικό σώμα.

Ο Αδωνις Γεωργιάδης είναι υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων