Εμφύλιος στους Τόρις για τη διαδοχή του Μπόρις
Ο απερχόμενος πρωθυπουργός και οι έμπιστοί του ανοίγουν μέτωπο κατά του παραιτηθέντος υπουργού Οικονομικών Ρίσι Σουνάκ

Μπορεί ο υπουργός Αμυνας, Μπεν Ουάλας – ο άνθρωπος που θεωρείται ως ο πλέον δημοφιλής στις τάξεις των Τόρις και, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις και τα γραφεία στοιχημάτων, ήταν το μεγαλύτερο ίσως φαβορί για τη διαδοχή του Μπόρις Τζόνσον – να ανακοίνωσε ότι θα απέχει από την κούρσα, όμως οι διεκδικητές της ηγεσίας των κυβερνώντος κόμματος και της πρωθυπουργίας είναι ήδη πολλοί. Δεν αποκλείεται, μάλιστα, να αυξηθούν περαιτέρω μέχρι αύριο, όταν η «Επιτροπή 1922» των Συντηρητικών έχει προαναγγείλει ότι θα κλείσει η λίστα με τις υποψηφιότητες και θα δημοσιοποιηθεί η διαδικασία που θα ακολουθηθεί εφεξής. Οπως, επίσης, και το χρονοδιάγραμμα που θα τη συνοδεύει, με στόχο ως τις 21 Ιουλίου (όταν κλείνει η Βουλή) να έχουν αναδειχθεί οι δύο επικρατέστεροι και το όνομα του εκλεκτού να έχει οριστικοποιηθεί μέσα στην πρώτη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου.
Η αλήθεια δε είναι ότι πέρα από τις επίσημες ανακοινώσεις και τις πρωτοβουλίες που αναλαμβάνουν οι «μονομάχοι», έχουν αρχίσει και τα χτυπήματα… κάτω από τη μέση. Σε αυτό, δε, μοιάζουν να συμμετέχουν και όσοι επέλεξαν να παραμείνουν πιστοί ως το τέλος στον Τζόνσον, που έχουν θέσει στο στόχαστρό τους πρωτίστως τον μέχρι πρόσφατα υπουργό Οικονομικών Ρίσι Σουνάκ. Οχι τυχαία, βεβαίως, καθώς πλέον είναι αυτός που θεωρείται ότι έχει πάρει κεφάλι στην κούρσα για τη διαδοχή, ξεπερνώντας τόσο την Πένι Μορντάν όσο και τους άλλους που έχουν ανακοινώσει την υποψηφιότητά τους, όπως ο Σάτζιντ Τζάβιντ, ο Τζέρεμι Χαντ, ο Τομ Τούγκενχατ, ο (διάδοχος του Σουνάκ) Ναντίμ Ζαχαουί, ενδεχομένως και η Λιζ Τραζ, που αναμένεται να κάνει σήμερα γνωστές τις προθέσεις της.
«Αξιοθρήνητος σοσιαλιστής». Ως έναν «αξιοθρήνητο σοσιαλιστή υπουργό Οικονομικών» τον περιέγραψε χαρακτηριστικά ο στενός συνεργάτης του απερχόμενου πρωθυπουργού και εκ των πρωταγωνιστών του Brexit, Τζέικομπ Ρις-Μογκ. Επικαλέστηκε δε τις αυξήσεις φόρων στις οποίες έχει προχωρήσει και την αντίθεσή του στις άμεσες μειώσεις – τις οποίες υποστηρίζει το σύνολο σχεδόν των εσωκομματικών αντιπάλων του – θεωρώντας ότι η βρετανική οικονομία δεν τις αντέχει. «Θα πάρει αυτό που του αξίζει επειδή ηγήθηκε της προσπάθειας ανατροπής του Τζόνσον» δήλωσε στους «FT» ένα άλλο στέλεχος της νυν κυβέρνησης.
Την ίδια στιγμή, οι Εργατικοί επιχειρούν να εκμεταλλευτούν τη συγκυρία και την αναταραχή στο αντίπαλο στρατόπεδο προκειμένου να αποκομίσουν όσο το δυνατόν περισσότερα πολιτικά οφέλη και να «κλειδώσουν» τη νίκη στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν διεξαχθούν. Σε αυτό το πλαίσιο, η αναπληρωτής πρόεδρός τους Ιβέτ Κούπερ ζήτησε την πλήρη διερεύνηση μιας κατηγορίας εις βάρος του Τζόνσον, που τον θέλει να συναντήθηκε με κορυφαίο (πρώην) πράκτορα της KGB, τον Αλεξάντερ Λεμπέντεφ, στη διάρκεια διήμερου πάρτι που έγινε στον πύργο του γιου του Εβγκένι στην Περούτζια. Η συνάντηση, όπως είχε αποκαλύψει η εφημερίδα «Observer» ύστερα από έναν χρόνο, είχε γίνει δύο μόλις ημέρες μετά τη σύνοδο των υπουργών του ΝΑΤΟ, το 2018, στην οποία συμμετείχε ο Τζόνσον, η οποία είχε στο επίκεντρό της τη δηλητηρίαση του Σεργκέι και της Γιούλια Σκριπάλ, που έγινε σε βρετανικό έδαφος και αποδόθηκε στις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Τζόνσον διέψευδε κατηγορηματικά τις σχετικές πληροφορίες μέχρι την περασμένη Τετάρτη, μία ημέρα προτού ανακοινώσει επισήμως την παραίτησή του, οπότε και παραδέχθηκε τη συνάντησή του με τον Λεμπέντεφ. Πλέον, οι Εργατικοί ζητούν πληροφορίες και στοιχεία που να απαντούν και στο ερώτημα κατά πόσο ο Τζόνσον επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Σεργκέι Λαβρόφ, ύστερα από διαμεσολάβηση του Λεμπέντεφ – και τι ακριβώς ειπώθηκε στη συνομιλία τους.
Παράλληλα, βγαίνουν στο φως και ανασύρονται και άλλες πληροφορίες για τον βίο και την πολιτεία του Τζόνσον, σε μια προσπάθεια να μη δοθεί η δυνατότητα και η ευκαιρία στο στρατόπεδό του να ανασυγκροτηθεί. Ανάμεσα στα άλλα και πέρα από τη (συνεχιζόμενη, όπως προαναφέρθηκε) υπονόμευση της προσπάθειας του Σουνάκ να τον διαδεχθεί, επαναφέρεται μια υπόθεση που αφορά την πρόθεσή του να διορίσει την τότε ερωμένη του σε θέση-κλειδί κατά τη διάρκεια της θητείας του ως δημάρχου του Λονδίνου.













