Το σκεπτικό της μεταγραφικής πολιτικής

«Μην περιμένετε κάτι διαφορετικό. Θα σας ταλαιπωρήσω και φέτος με τις μεταγραφές». Με αυτήν την κουβέντα και μέσα σε γέλια που ξέσπασαν από κάτω στην αίθουσα Τύπου του Ολυμπιακού Σταδίου αποχαιρέτησε τους εκπροσώπους του Τύπου την περσινή σεζόν ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς, λίγη ώρα μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου από τον Παναθηναϊκό με το 1-0 κόντρα στον ΠΑΟΚ. Σε μια κατάσταση ευφορίας σε όλους στον σύλλογο, οι περισσότεροι μπορεί να μην το πήραν και τόσο στα σοβαρά. Με δεδομένο, μάλιστα, πως ο Παναθηναϊκός γνώριζε εκείνο το βράδυ ότι οι υποχρεώσεις του για τη σεζόν 2022-23 θα ξεκινήσουν πολύ νωρίτερα από εκείνες της σεζόν 2021-22, δηλαδή στις 4 Αυγούστου αντί για τα μέσα Σεπτεμβρίου, πολλοί θεώρησαν ότι ο Σέρβος περισσότερο αστειευόταν. Αποδεικνύεται το αντίθετο. Γνώριζε καλά τι έλεγε. Γιατί γνωρίζει καλά πώς λειτουργεί εδώ και χρόνια που είναι επαγγελματίας προπονητής και αναζητά ποδοσφαιριστές σε κάθε μεταγραφική περίοδο.

Ο Παναθηναϊκός έκλεισε γρήγορα τους Λοντίγκιν και Γκάνεα, παίκτες που τους γνώριζε πολύ καλά καθώς αγωνίζονταν στην Ελλάδα σε ΠΑΣ Γιάννινα και Αρη αντίστοιχα, πήρε τον σλοβένο χαφ Τσέριν, ο οποίος αποτελεί εισήγηση του τμήματος σκάουτινγκ που τον παρακολουθούσε πολύ καιρό και μετά ήταν σαν να σήκωσε… χειρόφρενο. Τρεις μεταγραφές εκ των οποίων κανένας δεν είναι σε θεωρητικό επίπεδο για τη βασική ενδεκάδα. Αρα; Αρα με την αποστολή να φτάνει την περασμένη Τρίτη στην Αυστρία για το βασικό στάδιο της προετοιμασίας και με το πρώτο επίσημο παιχνίδι να είναι πλέον λίγες εβδομάδες μακριά, οι Πράσινοι μοιάζουν να έχουν καθυστερήσει. Εχοντας παράλληλα χάσει και τρεις βασικότατους ποδοσφαιριστές: τον Γκατσίνοβιτς, τον Βέλεθ και τον Βιγιαφάνιες.

Δεν πιέζεται
Το συμπέρασμα που εύκολα βγαίνει στον κόσμο είναι πως ο Παναθηναϊκός καθυστερεί ξανά, όπως συνέβη και πέρυσι το καλοκαίρι. Πως αρχίζει να πιέζεται. Είναι έτσι; Για τον Γιοβάνοβιτς όχι. Αν εξαιρέσουμε το γεγονός ότι πράγματι οι Πράσινοι θα πρέπει να έχουν έτοιμο κεντρικό αμυντικό στις 4 Αυγούστου για να παίξει στο πλάι του Σένκεφελντ, από τα υπόλοιπα μεταγραφικά αποκτήματα μπορεί να μη δούμε κανένα να παίζει στο πρώτο ευρωπαϊκό παιχνίδι της ομάδας έπειτα από πέντε χρόνια. Γιατί; Γιατί ο Γιοβάνοβιτς έχει εμπιστοσύνη στους ποδοσφαιριστές που… κουβάλησαν το μεγαλύτερο από το περσινό φορτίο, παίκτες δηλαδή όπως ο Αϊτόρ, ο Παλάσιος, ο Χουάνκαρ, ο Σένκεφελντ, ο Ρούμπεν Πέρεθ, ο Ιωαννίδης, ο Καρλίτος στο ξεκίνημα της περσινής σεζόν. Εχει την «πρώτη ύλη» διαθέσιμη. Και πλάι σ’ αυτούς έχει τον Κουρμπέλη, τον Αλεξανδρόπουλο, τον Κώτσιρα, τον Μακέντα. Συν τα πρώτα τρία φετινά μεταγραφικά αποκτήματα.

Το αβαντάζ
Βγαίνει η σεζόν; Σαφώς και όχι. Δεν θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο χωρίς άλλες λύσεις να έρχονται από πίσω. Βγαίνουν ένα-δύο παιχνίδια όπου ο Παναθηναϊκός οφείλει να πάρει την πρόκριση και να αγωνιστεί στα πλέι οφ του Europa Conference League διεκδικώντας θέσεις στους ομίλους; Σύμφωνα με το σκεπτικό του προπονητή του Παναθηναϊκού η απάντηση είναι «ναι». Γι’ αυτό και ποτέ δεν πιέστηκε σε όλη αυτή τη διαδικασία που έχει «τρέξει» έως εδώ. Επιπλέον, ο Γιοβάνοβιτς έχει – και γνωρίζει πως έχει – ένα μεγάλο αβαντάζ σε σχέση με το περσινό καλοκαίρι. Που δεν είναι άλλο από την εικόνα της ομάδας. Η εξέλιξη του Παναθηναϊκού, η ευρωπαϊκή έξοδος, το ποδόσφαιρο που έπαιξε στο δεύτερο μισό και φυσικά η κατάκτηση του Κυπέλλου έφεραν τη δική του σφραγίδα. Ναι, του προπονητή που δεν θέλει τεχνικό διευθυντή. Ναι, του προπονητή που είναι «δύσκολος» στην επιλογή παικτών. Ναι, του προπονητή που… νοιάζεται για το μπάτζετ και δεν θέλει άσκοπη σπατάλη χρημάτων, παρά τα «θέλω» της διοίκησης. Αυτά τα γνώριζαν και πέρυσι στον Παναθηναϊκό. Τα ρίσκαραν πέρυσι. Φέτος ο Γιοβάνοβιτς τα έχει κερδίσει με το σπαθί του. Και γι’ αυτό ο Αλαφούζος, παρά και τη δική του ανησυχία σε κάποιες περιπτώσεις για την καθυστέρηση των μεταγραφών, δίνει το ελεύθερο στον Σέρβο να πράξει όπως εκείνος νομίζει.